Ksiega

 1 1 |          się pan Wojski ubierze,~Który teraz za domem urządzał
 2 1 |         tak nazywano~Młodzieńca, który nosił Kościuszkowskie miano~
 3 1 |         Miał za dozorcę księdza, który go pilnował~I w dawnej surowości
 4 1 |     wojewoda Niesiołowski stary,~Który ma dotąd pierwsze na świecie
 5 1 |          działo.~Teraz Sędziego, który już spał od godziny,~Przychodzi
 6 2 |    dwadzieścia kroków~Człowieka, który, równie miłośnik widoków,~
 7 2 |          żółtą, galonem oprawną,~Który, dziś żółty, dawniej zapewne
 8 2 |       się! wiwat bez przestanku,~Który, dniem okrzykniony, brzmiał
 9 2 |        drugiej córki Kasztelana,~Który był, jak wiadomo, wujem
10 2 |     trawę padał~I już się rzadko który zza ściany wykradał.~ ~Stolnik,
11 2 |        potężny, pobożny i prawy,~Który miał w domu krzesła, wstęgi
12 2 |          nie miał po sobie~Syna, który by zemstę poprzysiągł na
13 2 |    obciąłem. Jeden tylko został,~Który dotąd ode mnie pamiątki
14 2 |    otyłego widać brzuch harbuza,~Który od swej łodygi aż w daleką
15 2 |    koszykiem po owoc się schyla,~Który stopą natrąci lub dostrzeże
16 2 |        sposoby gotowania trunku,~Który ma czarność węgla, przejrzystość
17 3 |    wyszedł w końcu na gościniec,~Który prosto prowadził na dworski
18 3 |        wędrowca,~Jak czeladnika, który terminuje lata,~Ażeby nabył
19 3 |          kark bernardyna~Robaka, który przybył z tamtej strony
20 3 |    północy~Gdzież był peizażysta który pierwszej mocy?~Niebios,
21 3 |       się nie podoba).~Orłowski, który życie strawił w Peterburku,~
22 4 |         dawnego zbudowana wzoru,~Który był wymyślony od tyryjskich
23 4 |        pozoru ów gmach Salomona,~Który pierwsi ćwiczeni w budowań
24 4 |     ludzi w francuskim narodzie,~Który się trochę popsuł; prawda,
25 4 |      przez okno ujrzał Tadeusza,~Który leciał gościńcem w cwał,
26 4 |          mieszkał ślusarz Polak, który robił~Polskie strzelby,
27 4 |       wyprawić,~Wznowić koncept, który ja lat temu czterdzieście~
28 4 |          sobie taki ziemi kawał,~Który by się wołową skórą nakryć
29 5 |         mury zamku podźwigniono,~Który uraczał hojnie tylu szlachty
30 5 |        tak czyni~Jako myśliwiec, który nabój rdzawi w strzelbie;~
31 5 |    drugiego ciężaru;~I wnet gil, który siedział na wierzchu zegaru,~
32 6 |     zapłaty hojne.~Tak żołnierz, który strawił życie tocząc wojnę,~
33 6 |  mazurską mowę i zwyczaje.~Jeźli który z nich dziecku imię na chrzcie
34 6 |        Więc Matyjasz Dobrzyński, który stał na czele~Całej rodziny,
35 6 |       Pragi~Bronić pana Pocieja, który, odbieżany~Na placu boju,
36 7 |        panem Józefem~Grabowskim, który teraz jest rejmentu szefem,~
37 7 |        zwan Konewka,~Od sztućca, który naszał, z gardłem tak szerokiem,~
38 7 |         Dziedzic Stolnika, tego, który żywił krocie,~Dziś nie ma
39 8 |          S m o k, długi i gruby,~Który gwiaździste wije po niebie
40 8 |       Znam się też z Śniadeckim,~Który jest mądrym bardzo człekiem,
41 8 |        świętej pamięci, Rejtana,~Który był potem naszym nowogrodzkim
42 8 |          Fajerwerk dawał Kaszyc, który mieszka w Jatrze,~Pan Tyzenhauz
43 8 |      człowieku -~Rzekł Tadeusz - który by teraz, w moim wieku,~
44 9 |        zwykle dzieje~Z Polakiem, który w carskiej służbie zmoskwicieje.~
45 9 |          Kropidła.~ ~Chrzciciel, który w obronie Maćka oręż stracił,~
46 9 |         się być ruchawym płazem,~Który tysiąc błyszczących nóg
47 9 |        mierzą i chybiają, rzadko który rani,~Ledwie który zabije;
48 9 |        rzadko który rani,~Ledwie który zabije; przecież dwóch Maciejów~
49 9 |    zaczynają dzwonić.~ ~Tadeusz, który został w domu kobiet bronić~
50 9 |         od zamku wali.~ ~Hrabia, który był w zamku pod strażą Moskali,~
51 9 |      cichu z gifrejterem Gontem,~Który w rocie uchodził za pierwszego
52 9 |     prawie pod samym parkanem,~O który się opierał Ryków swym trójgranem,~
53 10|        otwor wichrowi trzeciemu,~Który wydarł się z roli jak słup
54 10|     spyta,~Że znaliście Moskala, który zwan Nikita~Nikitycz Ryków,
55 10|    odwdzięczyć dobremu Stryjowi,~Który tak o me szczęście ustawnie
56 10|      pogląda z wysoka~Na Hrabię, który żegnał ją mocno wzruszony.~
57 10|     wiedzieć biedny, że ma ojca,~Który się skrył przed światem
58 10|         podobny rysiowi rannemu,~Który z drzewa ma skoczyć w oczy
59 10|      szlachta braty,~Nawet gmin, który swoim tak łacnie uwłacza,~
60 10|    snowany, splątał!~Cel wielki, który całe życie me zaprzątał,~
61 10|    czytać każe.~List od Fiszera, który był natenczas szefem~Sztabu
62 11|      wyjrzawszy za lasu granice,~Który innych na niebie nie rozumiał
63 11|    niknących piór Anioła Stróża,~Który nocną modlitwą ludzi przytrzymany~
64 11|          historią ciekawą~Sporu, który miał bitwą zakończyć się
65 11|          się (tu rejent Bolesta,~Który, jako wiadomo, bardzo lubił
66 12|          Z tym moim Scyzorykiem, który nie z oprawy~Ani z napisów,
67 12|          słynie.~Mopanku! rzadko który pisarz prowentowy~Tak zręcznie
68 12| Probowali go wszyscy, ale ledwie który~Z oficerów mógł podnieść
69 12|     przecie na świecie~Człowiek, który przytuli moje drogie dziecię;~
70 12|          tany;~Szukają Tadeusza, który stał na stronie~I coś pilnego
71 12|        go rymem podoficer młody,~Który niegdyś w stolicy sławne
72 12|   piosenki:~O żołnierzu tułaczu, który borem, lasem~Idzie, z biedy
73 Ob|         jakikolwiek tytuł dawny, który używaniem uprawnia się.
74 Ob|       982:~... taki ziemi kawał,~Który by się wołową skórą nakryć
75 Ob|          kolei cztery pory roku, który służył zapewne za wzór Radziwiłłowskiemu. -