Ksiega

 1 1 |      życie podziękować Bogu),~Tak nas powrócisz cudem na Ojczyzny
 2 1 |            Jest z czego wybrać; u nas towarzystwo liczne~Od kilku
 3 1 |        Teraz nie wiem, czy moda i nas starych zmienia,~Czy młodzież
 4 1 |       cudzych krajów~Wtargnęli do nas hordą gorszą od Nogajów!~
 5 1 |       Podczaszyc zapowiedział, że nas reformować,~Cywilizować
 6 1 |          Ja mówię, będzie wojna u nas. Do majora~Płuta adiutant
 7 1 |           Bez Suworowa to on może nas wytuza.~U nas w pułku gadano,
 8 1 |          to on może nas wytuza.~U nas w pułku gadano, jak szli
 9 2 |       Dalej w grzyby!~  ~  ~Kto z nas tych lat nie pomni, gdy,
10 2 |       częściej jeździł,~W końcu u nas jak w swoim domu się zagnieździł~
11 2 |   barbarzyństwa~Polować tak jak u nas, bez żadnego względu~Na
12 2 |           Jegermajster?~Niechajże nas rozsądzi zaraz policmajster!>>~
13 2 |           to pies domowy.~Rozsądź nas, kto zna lepiej źwierzynę
14 2 |        tygodnie do kozy.~Zabawiła nas cały wieczor ta pustota;~
15 2 |          Mamy dosyć zwierzyny dla nas i sąsiedztwa~I nie będziemy
16 2 |           I zboża mamy dosyć, psy nas nie ogłodzą,~Że po jarzynach
17 3 |          Aśćka, od czasu jak tu u nas gości~Tadeuszek, niemało
18 3 |            Że hojność Państwa dla nas nie jest bez powodu...~Winni
19 3 |          Hrabio, kraj malarzów! U nas, żal się Boże!~Dziecko muz,
20 3 |      stokroć wiatr i niepogoda?~U nas dość głowę podnieść: ileż
21 4 |      krzyknął Wilbik - gwałtem od nas biorą".~"Oj, Dobrodzieju!" -
22 4 |          bieda przez połowę,~Lecz nas drą jak na łyka". - "Cham! -
23 4 |          oczy mrużą,~A Moskal jak nas trzymał, tak trzyma za szyję.~
24 4 |    kwestarz w Niehrymowie!"~"I do nas - rzekł Zubkowski - wstąp,
25 4 |         ksiądz do Zubkowa".~"I do nas" - rzekł Skołuba. - "Do
26 4 |              rzekł Skołuba. - "Do nas" - Terajewicz,~"Żaden bernardyn
27 4 |      pomoc księdza Bernardyna.~On nas wszystkich zawstydził; oj,
28 4 |     strzałem.~Ów głośny niegdyś u nas z tylu pojedynków,~Ów, co
29 4 |           raz rzecz skończyć.~Bóg nas czy diabeł złączył, trzeba
30 4 |       trzeba się rozłączyć:~Dwóch nas, jak dwóch słońc, pono zanadto
31 5 |          ptastwem~Niż z tem, co u nas dotąd gościło, plugastwem;~
32 5 |  Przypomnij tylko sobie, kto tu u nas bywał:~Pleban, co pacierz
33 5 |         Wymyślonej od Niemców, by nas scudzoziemczyć;~Mawiał: "
34 5 |          tu jesteś panem, nie Wać nas ugaszczasz;~Siedź cicho,
35 5 |           Lud z kwiatami spotykał nas - córka książęcia,~Wdzięczna
36 6 |         Prusaka pobił,~Wkracza do nas! A on - co? Pokój w Tylży
37 7 |      Panie Macieju,~Bracie mój, a nas wszystkich Ojcze Dobrodzieju,~
38 7 |    strasznej bitwie;~Przybiegł do nas posłaniec od pana Todwena,~
39 7 |           i gracko, i raźnie,~I u nas w Litwie sprawić Moskwie
40 7 | Chrzciciel - dobra ku paradzie;~U nas była komenda w kowieńskiej
41 7 |          spod prawa wyjęci?~Kiedy nas zapraszano z naszego zaścianku,~
42 7 |    naszego zaścianku,~A zapraszał nas klucznik Rębajło Mopanku,~
43 7 |         innych zaścianków jest tu nas ze dwieście;~Wszyscy więc
44 7 |   Krakowie~Lub w Warszawie, nie u nas, w zaścianku, w Dobrzynie;~
45 7 |       drze się z panem, cóż to do nas braci?~Pan Sędzia ciemiężyciel!
46 8 |          Kometa go przywiedzie do nas; co daj Boże!"~ ~Na to rzekł
47 8 |     książę ów Denassów chwalił.~U nas zaś polowano na dziki w
48 8 |           bliska wypalił.~Każdy z nas trafność strzału wydziwiał
49 8 |    Układać się, wszak Hrabia może nas przeprosić,~Deprekować;
50 8 |           Ale uważ no sama, wszak nas widzą, śledzą,~Czyż można
51 8 |        zawołał Hrabia - będzie tu nas więcéj,~Poddaj się, Sędzio,
52 8 |           ciebie damy;~Okrutniku, nas pierwej musisz zamordować!"~
53 9 |    Wkrótce tu nie zostanie nikt z nas przy komendzie!"~ ~Więc
54 9 |            Majorze, w pole,~Bo on nas powystrzela; patrz, bierze
55 10|      śmiali, dobrzy do wybitki.~U nas ruskie przysłowie: Kto na
56 10|       biją;~Czy o to gniew? Tak u nas po żołniersku żyją.~Skąd
57 10|          Zbłądziliśmy i nikt tu z nas nie jest bez winy:~Ksiądz
58 10|       niech prędko szczęśliwie do nas odprowadzi".~ ~Umilkła i
59 10|        swoje~Kołysałby! Teraz co? nas zgubił oboje,~I sam... i
60 10|    strzałem,~Ileż klęsk spadło na nas i na twą rodzinę,~A wszystko
61 10|          mię rzucił o ziemię, tak nas dwóch ocalił.~Jeśli prawda,
62 11|           się działy gorsze niż u nas ekscesy,~A intercyza cały
63 11|          nasze~Widzą! że znowu do nas ci Koronijasze~Zawitali!
64 11|       będziem, Zosiu, czekać.~Nic nas nie nagli, zwłaszcza że
65 11|   Widziałam, że Pan jadąc żałował nas mocno:~Pan łzy miał w oczach;
66 11|         zakończył zaszczytnie~Dla nas obu. - Niech zgoda między
67 12|         chowa?~Niestety! Już i do nas włazi moda nowa.~Niejeden
68 Ob|           Polskę kuglarz. Kiedy u nas gościł, nie wiemy.~ ~ ~Ks.
69 1 |     sąsiedzi znajdowali wroga,~Aż nas objęto w ciasny krąg łańcucha~
70 1 |       lica nie splami.~ ~Dziś dla nas, w świecie nieproszonych
71 1 |     własny!~Jakże tam wszystko do nas należało!~Jak pomnim wszystko,
72 1 |           Jak pomnim wszystko, co nas otaczało:~Od lipy, która