Ksiega
1 1 | rumieńcem dzięcielina pała,~A wszystko przepasane, jakby wstęgą,
2 1 | Na niem noty i książki; wszystko porzucano~Niedbale i bezładnie;
3 1 | Przejmował zwyczaj, którym wszystko oddychało.~ ~Krótkie były
4 1 | Tadeusza.~ ~W ślad gospodarza wszystko ze żniwa i z boru,~I z łąk,
5 1 | lecą ze skoszonej łąki;~Wszystko bieży ku studni, której
6 1 | Ojczyzna! Ja to czuję wszystko, ja rozumiem!~Wy Polaki,
7 1 | Któremi przy zachodzie wszystko się czerwieni.~Twarzy wówczas
8 1 | swojego i majątek bratni,~Wszystko strwonił, na wielkim figurując
9 2 | i kładą szyje na obroże.~Wszystko to bardzo dobre polowanie
10 2 | Czasem, jakby chciał mówić: "Wszystko się skończyło",~Kiwnął żałośnie
11 2 | chociaż nie wiedział, co to wszystko znaczy,~Poglądając w twarz
12 2 | pięter, a ja i Pan z ganku.~Wszystko szło pięknym ładem, choć
13 2 | rzeczy sobie oświadczyli;~A wszystko to się stało w jednej krótkiej
14 2 | na sam może się borykać.~Wszystko to Wojski zbadał i jeszcze
15 3 | cudów ubrał, tyle odgadywał!~Wszystko znalazł inaczej. Prawda,
16 3 | ulecieć w sfery ideału!~Nie wszystko, co jest piękne, wymalować
17 3 | młodości czasy,~Wysławiał wszystko w Polszcze: ziemię, niebo,
18 3 | tonem:~"Tak to na świecie wszystko los zwykł kończyć dzwonem.~
19 3 | gdy śpiż z dala ryknie,~Wszystko miesza się, zrywa, mąci
20 4 | skarbiec zabierze,~Bo to wszystko w Litewskim stoi Kuryjerze?"~"
21 4 | Krzyknęli: "Dąbrowskiego!" Wszystko razem wrzasło,~Wszystko
22 4 | Wszystko razem wrzasło,~Wszystko się uścisnęło: chłop z tatarskim
23 4 | Ksiądz rozumie?~Jużci my wszystko zrobim, na wszystko gotowi,~
24 4 | Jużci my wszystko zrobim, na wszystko gotowi,~Tylko niech Ksiądz
25 4 | zapuszczać się okiem,~Bo tam już wszystko mglistym zakryte obłokiem,~
26 4 | byłem sekundantem; jak się wszystko działo,~Opowiem od początku
27 5 | którym nazbyt się zalewa.~Wszystko to Telimena dokładnie wiedziała,~
28 5 | biórka,~Nagotowane znajdziesz wszystko do ubrania.~Spiesz się,
29 5 | Horeszkowskim samotnym budynku~Wszystko do zwyczajnego wracało spoczynku.~
30 5 | Pan chce mieć pokój, niech wszystko zagrabi.~Po co proces, Mopanku!
31 5 | Soplicy.~Nie tylko tę część, wszystko zabrać im należy~Za koszta
32 6 | Za przykładem niebieskim wszystko się spóźniło~Na ziemi; bydło
33 6 | te bronie?~Ekonom pobiegł wszystko Sędziemu powiedzieć,~Spodziewając
34 6 | Teraz czas już powiedzieć wszystko, czas już teraz!~Ważne rzeczy,
35 6 | sobie byli!~Przygotujemy wszystko, lecz wyjść nie czas jeszcze;~
36 6 | gumno, obora i stajnie,~Wszystko w kupie, jak bywa u szlachty
37 6 | u szlachty zwyczajnie.~ ~Wszystko nadzwyczaj stare, zgniłe;
38 7 | taki samy;~Polskę kocha nad wszystko, polskie obyczaje~Chowa,
39 7 | Soplicy jest żołnierzy hurma,~Wszystko jegry! Asesor w domu; tylko
40 7 | co wy namydlicie, to ja wszystko zgolę".~"I ja - przydał
41 8 | źle zrozumieli! Klucznik wszystko splątał!~Ten wariat Hrabia!
42 8 | młody.~Powiedz mi Wasze wszystko; ja może nawzajem~Coś odkryję
43 8 | tylko twe błogosławieństwo,~Wszystko przygotowałem, jadę zaraz
44 8 | rozpuszczonym włosem -~Przez wszystko, co jest świętem, na klęczkach
45 9 | syty.~Przysłowie ruskie: Wszystko można, lecz ostrożnie:~I
46 9 | gęste razy.~Wkrótce ucichło wszystko; wyszedł sam Gerwazy~Z mieczem
47 10| chluśnie.~Aż się uspokoiło wszystko; tylko drzewa~Szumią około
48 10| cesarskie i cztery wspomnienia,~Wszystko na piśmie". ~ ~"Ale, ale,
49 10| wy Lachy! Ojczyzna! ja to wszystko czuję,~Ja Ryków; car tak
50 10| rota skłuta!~Moja rota! A wszystko z winy tego Płuta!~On komendant,
51 10| gdyby znać dawał,~Że już wszystko załatwił. - Lecz Ryków nastawał:~"
52 10| zbawców zobaczy.~Sędzia wszystko, co trzeba, zgotuje na drogę~
53 10| sejmikach, a nawet żartować.~Wszystko to, prawda, z pychy, żeby
54 10| gospodarstwem albo interesem;~Wszystko na próżno! Zemsty opętany
55 10| I tak-że mu na świecie wszystko się powodzi?~I z tej strasznej
56 10| nas i na twą rodzinę,~A wszystko to przez Waszą, Panie Jacku,
57 11| do swej komnaty.~Z nocą wszystko ucichło: oboz, dwór i pole;~
58 11| wiosny, świeże snopki ziela;~Wszystko wkoło ubrane w bukiety i
59 11| jenerałowie,~Od których usłyszałem wszystko, co wam mowię.~Ten Jacek
60 11| Koroną,~Toć tem samym już wszystko zgodzono, zgładzono".~ ~"
61 11| są sprawy w świecie; kto wszystko dociecze!~Ja też powiem
62 11| trudnych imprezów podżegał.~Wszystko mu się udało; czy wydrzeć
63 11| sosny złupić wronie gniazdo,~Wszystko umiał; myśliłem: pod szczęśliwą
64 12| zastanowił ów sekret ciekawy;~Wszystko prędko z żołnierskim jedli
65 12| podpadł pod klątwy biskupie;~Wszystko to jest..." Tu Maciej chleb
66 12| Wielmożna~Pani moja, Zofija, na wszystko się zgadza;~Jej rozkazać,
67 1 | był nasz własny!~Jakże tam wszystko do nas należało!~Jak pomnim
68 1 | nas należało!~Jak pomnim wszystko, co nas otaczało:~Od lipy,
|