Ksiega
1 1 | zdumione źrenice~Po ścianach: w tej komnacie mieszkanie kobiéce?~
2 1 | krótki, jasnozłoty,~A u tej krucze, długie zwijały się
3 1 | jak wiśnie bliźnięta;~U tej znalazł podobne oczy, usta,
4 2 | sień. - Rzekł Gerwazy: "W tej ogromnej sieni~Brukowanej
5 2 | Która się stała właśnie w tej izbie, nie innej.~ ~"Nieboszczyk
6 2 | Dwadzieścia strzelb leżało tu, na tej podłodze,~Wystrzeliliśmy
7 2 | krew Pana mego zetrzeć z tej podłogi?~O, nie! Póki Gerwazy
8 2 | Śmiejąc się i klnąc razem tej nagłej przeszkodzie;~Okiem
9 3 | ujrzał cudne widowisko.~ ~W tej części sadu rosły tu i ówdzie
10 3 | francusku chodzących. ~ ~Tej sceny~Hrabia nie pojął,
11 3 | do Peterburka? Ja pewnie tej zimy~Pojadę tam dla sprawy;
12 3 | dla Horeszków rodu".~ ~(Tej części mowy Sędzia słuchał
13 3 | mak i botwinie?~W nimfie tej czyż obaczę jaką ochmistrzynię?"~ ~
14 4 | dziedzictwie, rej wodził Gerwazy,~W tej najwyższe za stołem brał
15 4 | Oj, wielcy ludzie od tej tabaki kichali!~Czy uwierzycie
16 4 | uwierzycie Państwo, że z tej tabakiery~Pan jenerał Dąbrowski
17 4 | Przypatrzcie się - rzekł Robak - tej groźnej postawie;~Zgadnijcie,
18 4 | jest z waszej broni,~Ona z tej Horeszkowskiej wyszła jednorurki~(
19 4 | moich czasów~Głośny był od tej puszczy do poleskich lasów.~ ~"
20 5 | małżeństwa byłaby jak matka.~ ~Po tej z sobą odbytej, stanowczej
21 5 | za sobą. ~Szczęściem, że tej sceny~Nikt z gości nie uważał
22 5 | odmruknął Hrabia. - Dość już tej gawędy!~Nudźcie drugich
23 5 | Iluminujcie! - krzyknął. - Jutro o tej porze~Będzie jasno w tym
24 6 | ciebie szanował, ale od tej chwili~Kocham cię, jak gdybyśmy
25 6 | płot i wpadł do konopi.~ ~W tej zielonej, pachnącej i gęstej
26 6 | usłyszał łajanie,~Ale Protazy o tej obyczajów zmianie~Wiedzieć
27 7 | bies księżyna!~Jeśli prócz tej nowiny nic więcej nie wiecie,~
28 8 | wnet ciśnie grom po gromie:~Tej ciszy chwila była w Soplicowskim
29 8 | lud dał imię m i o t ł y tej komecie,~I powiada, że ona
30 8 | spłatać Niemcowi przyrzekał;~Tej sztuki ledwie własnym nie
31 8 | skrytość,~Może by się w tej chwili i sam nie dowiedział,~
32 8 | słuszną zbrodni karę.~ ~W tej burzy uczuć, jakby kotwica
33 8 | Myślił o drugim wielkim tej wyprawy celu.~Jako człek
34 8 | i bagniska rzeczki.~ ~Po tej protestacyi, która się ozwała~
35 9 | cała armija to powie,~Że w tej drugiej armiji, w korpusie
36 9 | oręż stracił,~Ledwie że tej przysługi życiem nie przypłacił,~
37 9 | bije i roztrąca;~Przeciw tej fali płynie, schyla się
38 9 | nad trójkąt Rykowa.~ ~Ku tej sernicy Wojski z Woźnym
39 10| tem palec Boży!~Lecz ja tej krwi nie winien, jam o tym
40 10| zwadził,~Ten już z nim na tej ziemi nie zgodzi się szczérze~
41 10| wzdychał ku pasterce,~Ja zaś tej pięknej Nimfie oddałem me
42 10| wtenczas jeszcze oko zwróć do tej kokardy.~Wspomnij, czyja
43 10| widzi, jak pragnąłbym, ale z tej pociechy~Zrobię Bogu ofiarę
44 10| i wszystkie następstwa~Tej zbrodni, wszystkie moje
45 10| czem? O córki weselu!~W tej chwili! O Gerwazy! uważ,
46 10| niej mówiłem tak długo! -~W tej chwili, o tych rzeczach
47 10| wszystko się powodzi?~I z tej strasznej napaści z tryumfem
48 10| Panie Klucznik!... ja umrę tej nocy!"~ ~"Co, bracie? -
49 11| zachodniej stronie,~Jakby z tej strony miał się objawić
50 11| Dziwneć to były losy tej naszej Korony~I naszej Litwy!
51 11| dziw - rzekł Protazy - że o tej to Zosi,~O której rękę teraz
52 11| pewnie przeznaczeniem będzie tej dziewczyny~Pogodzić dwie
53 11| sztukę książęciu Denassów.~Tej sztuki omal własnem nie
54 12| Com zrobił, tom wyczytał z tej tu oto księgi.~ ~Pytasz,
55 12| Cokolwiek na pochwałę i tej starej ręki,~Która służyła
56 12| rzekł. - Sędzia mówił już o tej wolności!~Lecz nie pojmuję,
57 12| dźwięki,~Tworząc nutę żałosną tej sławnej piosenki:~O żołnierzu
58 Ob| wojnę pod wodzą borowika. W tej pieśni opisane są własności
59 1 | krainie...~ ~Ale o krwi tej, co się świeżo lała,~O łzach,
60 1 | O, gdybym kiedy dożył tej pociechy,~Żeby te księgi
61 1 | odśpiewają ulubione zwrotki~O tej dziewczynie, co tak grać
62 1 | skrzypeczkach gąski pogubiła,~O tej sierocie, co piękna jak
|