Ksiega

 1 2 |        nim głos Hrabiego usłyszał Gerwazy.~ ~Szlachcic to był, służący
 2 2 |     której dziedzic zamku zginął,~Gerwazy się odmienił i już od lat
 3 2 |         poda".~"Zgody? - krzyknął Gerwazy. - Z Soplicami zgoda?~Z
 4 2 |      zsiadania.~ ~Weszli w zamek; Gerwazy stanął w progu sieni:~"Tu -
 5 2 |            Weszli w sień. - Rzekł Gerwazy: "W tej ogromnej sieni~Brukowanej
 6 2 |        Przeszli już kilka komnat; Gerwazy w milczeniu~Tu wzrok na
 7 2 |         do mnie, rzekł: <<Za mną, Gerwazy!>>~Wtem strzelono spod bramy,
 8 2 |  spójrzałem, - Pan nie żył".~ ~Tu Gerwazy umilknął i łzami się zalał;~
 9 2 |         tej podłogi?~O, nie! Póki Gerwazy ma choć za grosz duszy~I
10 2 |         burgrabię;~Twoja powieść, Gerwazy, zajęła mię mocno.~Szkoda,
11 2 |      ruszył uroczystym krokiem,~A Gerwazy szedł z tyłu w milczeniu
12 4 |          dziedzictwie, rej wodził Gerwazy,~W tej najwyższe za stołem
13 4 |          tłumili dawne swe urazy:~Gerwazy groźny ręką, językiem Protazy.~ ~
14 4 |    Rejentem wyskoczyli z boków,~A Gerwazy biegł z przodu o jakie sto
15 4 |          Nim Wojski zaczął mówić, Gerwazy spór zgodził;~On niedźwiedzia
16 4 |       życie ocalił,~Może i trzem; Gerwazy nie będzie się chwalił,~
17 5 |           postać na kształt mary.~Gerwazy! Poznano go po wzroście,
18 5 |    wskazywały często o zachodzie;~Gerwazy nie przybrał się machinę
19 5 |       dość mi tego krzyku!"~ ~Ale Gerwazy groźbą wcale się nie strwożył,~
20 5 |         po trzeźwu - pódź za mną, Gerwazy!"~ ~Nigdy się odpowiedzi
21 5 |      cucić, ocierać. ~ ~Tymczasem Gerwazy,~Wystawiony na stołków i
22 5 |      rączęta.-~Wstrzymali się; ~ ~Gerwazy z wolna ustępował,~Zniknął
23 5 |  drzwiczkom; już dochodzą progów,~Gerwazy stanął, jeszcze raz spojrzał
24 5 |         ruchów starca nie pojęli;~Gerwazy zbladnął, ławą Hrabiego
25 5 |       pierzcha ze skowytem:~Tak i Gerwazy z groźną cofał się postawą,~
26 5 |       jakby płaszczem, udrapował.~Gerwazy chodził kroki wielkiemi
27 5 |       więźnia uwolniłem.~Ach, mój Gerwazy! jaki to był tryumfalny,~
28 5 |    Lokajów? broń Boże! -~Przerwał Gerwazy. - Czy to zajazd jest hultajstwem?~
29 5 |        ciemno w waszym dworze!"~ ~Gerwazy siadł na ziemi, oparł się
30 5 |      padła na wierzch głowy łysy,~Gerwazy po nim kryślił palcem różne
31 5 |           krwawą na piersi plamą. Gerwazy się wzdrygnął,~Poznał Stolnika;
32 6 |            był przyczyną waśni,~I Gerwazy łotr; lecz to do sądu należy.~
33 7 |        Półkozic, Mopanku!"~ ~Wnet Gerwazy (to on był) przez tłum się
34 7 |         za domem się szerzył,~Gdy Gerwazy w Jankiela Scyzorykiem zmierzył.~
35 7 |       dwaj, to dwaj! Dalibóg, mój Gerwazy! ty miecz,~Ja mam Kropidło;
36 7 |      wszystkich pociągnął wymowny Gerwazy:~Bo wszyscy ku Sędziemu
37 7 |     Hrabiego kupi;~Idą w karczmę, Gerwazy wspomniał dawne czasy,~Kazał
38 7 |       wsiadała na koń.~ ~Hrabia i Gerwazy~Porządkują, rozdają oręże,
39 8 |       Soplicowo - Szturm i rzeź - Gerwazy piwnicznym - Uczta zajazdowa.~  ~  ~
40 8 |          armija na furażowanie.~ ~Gerwazy, od pokojów Sędziego odparty,~
41 8 |           nie przebłagasz Zosi.~ ~Gerwazy przypomina starodawne czasy.~
42 9 | zwierciadlanej sali,~Kędy Hrabia, Gerwazy i dżokeje spali;~Przebudza
43 9 |      dżokeje spali;~Przebudza się Gerwazy, darmo się wydziera,~Związany
44 9 |         Stoją drabi. - Poznał ich Gerwazy, niestety!~Moskale!!! ~ ~
45 9 |         gdy chowa w przeguby,~Tak Gerwazy z długiego stał się krótki,
46 9 |         wtem postrzegł, że blisko Gerwazy~Walczy; zawołał: "Jezus
47 9 |      Ledwie ołów prześwisnął, już Gerwazy wstawał,~Już wskoczył w
48 9 |           Oni biegną dziedzińcem, Gerwazy ich torem;~Wpadają we drzwi
49 9 |          gumna stojące otworem,~I Gerwazy do gumna na ich karkach
50 9 |     ucichło wszystko; wyszedł sam Gerwazy~Z mieczem krwawym. ~ ~Już
51 10|       czyś się z nim naradził?"~ ~Gerwazy obejrzał się, łysinę pogładził,~
52 10|       usiada na łóżku przy nim; a Gerwazy~Stoi, łokieć przytwierdza
53 10|           weselu!~W tej chwili! O Gerwazy! uważ, przyjacielu,~Masz
54 10|         przybił!~Czemuż, ach, mój Gerwazy, czemuś wtenczas chybił?~
55 10|       rękę wyciągnął - cofnął się Gerwazy:~"Nie mogę - rzekł - bez
56 11|      Protazeńku" - rzekł klucznik Gerwazy.~"Tak, tak, mój Gerwazeńku" -
57 11|     Prawda! prawda! - rzekł na to Gerwazy wzruszony. -~Dziwneć to
58 11|          wyrazy:~"Tak, tak, Panie Gerwazy". - "Tak, Panie Protazy".~ ~
59 12|           niej zdziwiony i kwaśny Gerwazy:~"Już wiem! - rzekł. - Sędzia
60 12|     Ledwie ostatnie słowa domówił Gerwazy,~Gdy poważnemi kroki przystąpił