Ksiega

 1 1 |      boru,~I z łąk, i z pastwisk razem wracało do dworu.~Tu owiec
 2 1 |          Jest armistycjum, to my razem jemy, pijem.~Często na awanpostach
 3 1 |       żywą i serce niewinne,~Ale razem niemałą chętkę do swywoli.~
 4 1 |     kończył: "Wyczha! puściliśmy razem~Ja i Asesor, razem, jakoby
 5 1 |    puściliśmy razem~Ja i Asesor, razem, jakoby dwa kórki~Jednym
 6 1 |          zręcznie skręcił jednym razem,~Jakby "prawo w tył" robił
 7 2 |     chyży,~Tuż Asesor z Rejentem razem wrzaśli z tyłu:~"Wyczha!
 8 2 |        się wparło,~Ale za każdym razem trzech nogi zadarło.~Więc
 9 2 |       nigdy nie mylił;~Za każdym razem czarny kaszkiet w trawę
10 2 |       bawił.~Śmiejąc się i klnąc razem tej nagłej przeszkodzie;~
11 2 |         też Sokoła,~Czyli obódwu razem: różnie sądzą strony~I spór
12 2 |         wiele w jedną chwllę;~Bo razem wyrzucili słów i obelg tyle,~
13 2 |     Książę Dominik, kiedym z nim razem polował~I z marszałkiem
14 3 |    kształty i barwy mieszały się razem~Niby krata ze srebra i złota
15 3 |      zimy~Pojadę tam dla sprawy; razem ułożymy,~Co zrobić z Tadeuszem;
16 3 |      Przychodzę i przepraszać, i razem dziękować.~Przepraszać,
17 3 |      rozrosły,~W drugim związane razem, jakby polne kwiatki,~O
18 3 |          kędy szczygły zwabia,~I razem w pastkę wróbla. Tadeusz
19 3 |        Które, wychodząc tłumnie, razem z ust tak wielu,~Dążyły
20 4 |          włoskiej?" Aż na koniec razem,~Jakby myśl z myślą, wyraz
21 4 |          Dąbrowskiego!" Wszystko razem wrzasło,~Wszystko się uścisnęło:
22 4 |         wnuki,~Dzikie i swojskie razem, w miłości i zgodzie,~Nigdy
23 4 |           dwadzieście,~Wszystkie razem ogary rozpierzchnioną zgrają~
24 4 |    ciemnej chmury;~Aż oba jednym razem pociągnęli kurki~(Niedoświadczeni!),
25 4 |        kurki~(Niedoświadczeni!), razem zagrzmiały dwórurki;~Chybili.
26 4 |      chwili~Jak gdyby na komendę razem wystrzelili.~Niedźwiedź
27 4 |    Dowejko,~Do niedźwiedzicy oba razem wystrzelili:~Kto zabił,
28 4 |  imiennicy~I do jednej strzelili razem niedźwiedzicy.~Prawda, że
29 5 |     dwóch; szuka sposobu,~Jak by razem obsaczyć i ułowić obu:~Hrabię
30 5 |           To głos cioci!~Sypnęła razem ptastwu ostatek łakoci,~
31 5 |       trzask łomu.~Może szukają? razem wracać nie wypada;~Więc
32 5 |         rogaczy,~Aż mi go Sędzia razem z zamkiem oddać raczy".~ ~
33 5 |    napastników oczyma i ławą,~Aż razem z Hrabią wpadli w głąb ciemnej
34 6 |     pozwami chodził~Po guzy, ale razem po zapłaty hojne.~Tak żołnierz,
35 6 |        się do Hrabi,~Może do obu razem. Obmyślmy więc środki,~Jak
36 7 |   wszyscy jak rażeni gromem!~Ale razem straszliwy powstał krzyk
37 8 |        Że ma romans z dziesięciu razem kochankami?~Mów prawdę:
38 9 |   ścisnął co najwężej;~Aż jednym razem kurczy, wydyma się, pręży,~
39 9 |       wychylał,~Lecz Major pił i razem damom się przymilał,~A wzmagał
40 9 |     całus, i policzek ozwały się razem,~Jeden za drugim, jako wyraz
41 9 |     młockarnią się zowie,~A jest razem sieczkarnią, ma cepy i noże,~
42 9 |     sieczkarnią, ma cepy i noże,~Razem i słomę kraje, i wybija
43 9 |          błyszczących nóg wywija razem.~ ~Prawda, że jegry byli
44 10|        pioruny,~Krople zlały się razem; to jak proste stróny~Długim
45 10|   chorobie~Nie zdołałby z innymi razem emigrować;~Mówiłeś, że wiesz
46 11| promienne,~Siedmią barw błyszczy razem: szafirowe razem,~Razem
47 11|        błyszczy razem: szafirowe razem,~Razem krwawi się w rubin
48 11|          razem: szafirowe razem,~Razem krwawi się w rubin i żółknie
49 11|          bez obrotu~Sokół i Kusy razem spadli na szaraka~Ze dwóch
50 12|       szmer powstał za drzwiami; razem głosów wiele~Zawołało: "
51 12| przykazanie!~Myśliłem zakopać go razem z ręką w grobie,~Lecz znalazłem
52 12|          Ale, Panie, dwóch orłów razem się nie gnieździ!~Łaska
53 12|  zmierzył,~Wzniosł ręce, spuścił razem, w dwa drążki uderzył:~Zdumieli
54 12|       Zdumieli się słuchacze... ~Razem ze strón wiela~Buchnął dźwięk,
55 Ob|     Książę Dominik, kiedym z nim razem polował.~Ks. Dominik Radziwiłł,