Ksiega

 1 5 |    zdarzenia dzisiejszej obławy.~Klucznik mówił, że tylko znał jednego
 2 5 |       kończył plan zamiany; lecz Klucznik na psotę~Jeszcze silniej
 3 5 |   puszczyk w cudzych dworach:~Co klucznik, to nie puszczyk; kto w
 4 5 |          Panie Hrabia! -~Zawołał Klucznik. - Widzisz Pan, co się wyrabia?~
 5 5 |           Brzechaczu! - wrzasnął Klucznik. - Ja cię wnet nauczę!"~
 6 5 |        cały!"~ ~Dobra była rada;~Klucznik i Hrabia wpadli w obroty
 7 5 |    Litwie,~Znajoma tylko starym; Klucznik jej probował~Nieraz w zwadach
 8 5 |   niedługi:~Bo nad głowami tłumu Klucznik niespodzianie~Ukazał się
 9 5 |         pałasze".~"Zamek - rzekł Klucznik - i wieś, oboje to nasze".~"
10 5 |       Wyzywaj!" - "Zamek - wołał Klucznik - wieś i ziemie~Zabieraj
11 5 |       tym zamku?" - ~"Są - rzekł Klucznik - ogromne piwnice,~Ale puste!
12 5 |         mary, tłoczą się i wiją:~Klucznik widzi Horeszki, swoje dawne
13 5 |        głowa~I tak usnął ostatni Klucznik Horeszkowa.~  ~
14 7 |       zaścianku,~A zapraszał nas klucznik Rębajło Mopanku,~Mówiono
15 7 |         cesarz francuski -~Rzekł Klucznik - stąd przyciąga, a stamtąd
16 7 |         Sprawa na tem zyska,~Pan Klucznik ją z nowego zważa stanowiska".~ ~"
17 7 | stanowiska".~ ~"Owszem - zawołał Klucznik - u mnie po staremu:~O wielkich
18 7 |         Wszystkich was - kończył Klucznik - biorę tu na świadki,~Czy
19 7 |     boskie rany!~Co znowu? Panie Klucznik, czy Waść opętany?~Czy o
20 7 |         To nie fraszka - zawołał Klucznik - łotrów wieszać!"~ ~Szmer
21 7 |       Żyd skoczył, wpadł w tłum;~Klucznik wołał: "Precz stąd, Żydzie!~
22 7 |            I taki łotr - zawołał Klucznik - ma panować?~I dawnych
23 7 |          wiwant Półkozice!~Wiwat Klucznik Rębajło! Hajże na Soplice!"~ ~
24 7 |         ku drzwiom się napierać;~Klucznik wyszedł, a za nim tłum przeze
25 8 |    krzątał!~Pono źle zrozumieli! Klucznik wszystko splątał!~Ten wariat
26 8 |            Co za gwałty? - rzekł Klucznik - tu nie ma napaści,~Wszak
27 9 |   niestety!~Moskale!!! ~ ~Nieraz Klucznik był w podobnych trwogach,~
28 9 |          powrozy,~Ale nie pękły! Klucznik ze wstydu i zgrozy~Przewrócił
29 9 |       Jezus Maria! Scyzoryku!"~ ~Klucznik, trwogę Chrzciciela poznawszy
30 9 |         koń Hrabi, spadł Hrabia; Klucznik krzycząc bieży~Na ratunek,
31 9 |          czele~Bronią się; bieży Klucznik; oni stoją śmiele,~Dziewięć
32 9 |      zmiata.~Uciekają strwożeni, Klucznik goni, płata;~Oni biegną
33 10|          czy słowem zaręczył?"~ ~Klucznik zły, że go Ryków pytaniami
34 10|           ale pro publico bono".~Klucznik głową i ręką kiwał wyciągnioną~
35 10|       czynnie rozszerzał nowiny,~Klucznik i szlachta, że je pojęła
36 10|         jest Jacek Soplica..."~ ~Klucznik na to słowo~Pobladnął, pochylił
37 10|     chwiał się w różne strony.~I Klucznik był podobny rysiowi rannemu,~
38 10|       ręce obie~Jak do pacierza; Klucznik cofnął się zdumiony,~Uderzał
39 10|     kończył, i znowu zaczynał.~ ~Klucznik, dzieje Horeszków znający
40 10|                 Jacku! - zawołał Klucznik. - Mądre ty przyczyny~Wynajdujesz;
41 10|      osłabiał i upadł na łoże,~A Klucznik rzekł wzruszony: "Wielkie
42 10|   oddechu.~ ~"Bóg widzi - rzecze Klucznik -~szczerze trafić chciałem!~
43 10|          mocy~Zakończyć... Panie Klucznik!... ja umrę tej nocy!"~ ~"
44 10|      dziś oddać duszę... -~Panie Klucznik, przebaczysz mnie, ja skończyć
45 10|    przebaczyć raczył! -~Przerwał Klucznik. - Jeżeli masz przyjąć wijatyk,~
46 11|          mój Protazeńku" - rzekł klucznik Gerwazy.~"Tak, tak, mój
47 11|          Panną Zofiją - przerwał Klucznik - zwać ją trzeba,~Bo już
48 11|        zaś o Tadeuszu". ~ ~Na to Klucznik rzecze:~"Dziwne są sprawy
49 12|   trzykroć znikła w głów obłoku;~Klucznik idąc kłaniał się, aż dobył
50 12|         Cybulski? - rzecze na to Klucznik z żalem -~Co żonę przegrał,
51 12|         tonów skonfederowany;~Aż Klucznik pojął mistrza, zakrył ręką
52 Ob|         Cybulski? - rzecze na to Klucznik z żalem -~Co żonę przegrał,