Ksiega

 1 1 |           Nic a nic - odpowiedział Robak obojętnie~(Widać było, że
 2 1 |        Takim kwestarzem tajnym był Robak podobno:~Często on z panem
 3 1 |       Spraw także politycznych był Robak świadomszy~Niźli żywotów
 4 2 |       trzaskiem~I bernardyn ksiądz Robak wszedł z węzlastym paskiem,~"
 5 2 |          gadali z damami.~ ~Ksiądz Robak po dziedzińcu wolnym chodził
 6 2 |         palcem; Tadeusz podjechał;~Robak palcem po nosie dawał mu
 7 2 |         Był to bernardyn, kwestarz Robak, a miał w dłoni~Podniesione
 8 2 |            nim zwadę.~Zaś kwestarz Robak, skoro uciszył gromadę,~
 9 4 |           c i e m, kwestarz ksiądz Robak zajmował;~Jankiel go tam
10 4 |       Kędyś tam w cudzych krajach. Robak często chadzał~Nocą do karczmy,
11 4 |       potwarz ta niegodna wiary.~ ~Robak wsparty na stole wpółgłośno
12 4 |      miodem.~Byłem tam lat już..." Robak przerwał mu: "Na zdrowie~
13 4 |           się przysłuchiwał ksiądz Robak piosence,~Na koniec chciał
14 4 |           Przypatrzcie się - rzekł Robak - tej groźnej postawie;~
15 4 |            i czamary.~ ~Przemyślny Robak, widząc, że się tak rozpryska~
16 4 |            jakie sto kroków,~Z nim Robak, choć bez strzelby - i trzej
17 5 |          człeka,~Co tak celnie jak Robak mógł strzelić z daleka;~
18 6 |      zajazdu - Wyprawa Protazego - Robak z panem Sędzią radzą o rzeczy
19 6 |            Do Sędziego wpadł nagle Robak zadumany~I rzekł: "Sędzio,
20 6 |    zerwałem".~"A to co? - przerwał Robak. - Gdzie rozum? gdzie głowa?~
21 6 |             Po coś Waść - krzyknął Robak - do tych ruin łaził?~Wiesz,
22 6 |         siebie?"~"Prawda - zawołał Robak - jak Pan Bóg na niebie!"~"
23 6 |         zapytał.~"Jeszcześ - rzekł Robak - z oczu moich nie wyczytał?~
24 6 |        osoba -~Szczęściem znajoma! Robak! Zdziwili się oba.~ ~Widno,
25 6 |          nawet stare broni składy.~Robak obejrzał pilnie rusznice
26 7 |             czy my żaki?~Co mi tam Robak! otóż my będziem robaki,~
27 7 |         całą szlachtę idzie; toż i Robak bąkał,~Choć nigdy nie dokończył
28 7 |          zanosi na świecie;~Ksiądz Robak o tem gadał, wszakże wszyscy
29 7 |           biorę tu na świadki,~Czy Robak nie powiadał, że wprzód
30 8 |       Widzi rzecz dziwną! Sędzia i Robak na ziemi~Klęczeli objąwszy
31 8 |            łzami rzewnemi~Płakali, Robak ręce Sędziego całował,~Sędzia
32 8 | ćwierćgodzinnem przerwaniu rozmowy~Robak po cichu tymi odezwał się
33 9 | komplementy.~ ~"Tańczyć! - zawołał Robak - gdy wychylę flaszę,~To
34 9 |              Daj, Sędzio - szepnął Robak - beczkę spirytusu".~I tak,
35 9 |            z nieprzyjaciela;~Jeden Robak tryumfów szlachty nie podziela.~ ~
36 9 |      oddanie broni będzie zwlekać,~Robak każe otoczyć resztę i wysiekać.~ ~
37 9 |        Zaczem wstrzymują szlachtę, Robak z jednej strony,~A z drugiej
38 9 |    Horeszków, chociaż po kądzieli.~Robak był bliższy, Hrabię ciałem
39 9 |            Moskali;~Nadaremnie ich Robak z Maćkiem wstrzymywali.~ ~
40 10|          ale, Kapitanie -~Przerwał Robak - i cóż się tedy z nami
41 10|            wyszedł z izby Ryków,~A Robak kazał wezwać szlachtę wojowników,~
42 10|          nie jest bez winy:~Ksiądz Robak, że zbyt czynnie rozszerzał
43 10|          uderzył.~ ~"Jużci - rzekł Robak - trudno ganić tę ochotę;~
44 10|            bo już późno".~A ksiądz Robak: "Dość tego! - wołał z miną
45 10|           Robaka w rękę pocałował;~Robak, ku piersiom chłopca przycisnąwszy
46 10|      puszczę, do chaty leśnika?"~ ~Robak, kiwając głową, rzekł: "
47 10|    pochylone na dłoniach opiera.~ ~Robak, nim zaczął mówić, w Klucznika
48 10|          nim ostrzem raz zada,~Tak Robak wyraz bystrych oczu swych
49 10|       zwałem się Robakiem,~Że jako robak w prochu...~ ~"Zły przykład
50 11|        odsieczy,~On to Jacek, zwan Robak, śród grotów i mieczy~Przeniosł
51 11|        pamięta,~Kiedy umarł ksiądz Robak, w ową burzę nocną,~Widziałam,