Ksiega
1 1 | Okna bez szyb, lecz latem nic to nie zawadzi;~Bliskość
2 1 | wojsku wie Jegomość?"~ ~"Nic a nic - odpowiedział Robak
3 1 | wie Jegomość?"~ ~"Nic a nic - odpowiedział Robak obojętnie~(
4 1 | Są tu świeccy, do których nic to nie należy".~ ~Tak mowiąc
5 1 | Pomiędzy nim i stryjem, ale nic nie jadła,~Tylko się wachlowała,
6 1 | wstał zmieszany, chwilę nic nie gadał,~Lecz patrzył
7 1 | do zamczyska?~Nikt na tem nic nie stracił, a Pan może
8 2 | rządził wedle woli,~Choć sam nic nie posiadał prócz kawałka
9 2 | dziesięciu palnęli: <<a zasie!>>~Nic tam nie było widać; słudzy
10 2 | grzędzie~Nie dla Waszeci owoc, nic z tego nie będzie".~Potem
11 3 | Oglądała się wkoło, lecz nic nie spostrzegła;~Przecież
12 3 | Szczególnie Zosia mała, lecz to nic nie szkodzi;~Czas by już
13 3 | Wać Pan Dobrodziéj!~Mnie nic do Tadeusza; sami o nim
14 3 | Telimena ostygła z zapału:~"Ja nic nie rekuzuję, Braciszku,
15 3 | Rozpatrzmy się, czekajmy, nic to nie zaszkodzi,~Poznajmy
16 3 | choroba,~Że im oprócz Ojczyzny nic się nie podoba).~Orłowski,
17 4 | wkoło zdumiony, zmieszany,~Nic nie widział, nie dostrzegł
18 5 | wsparł się na kominku,~Nic nie mówiąc - szerokie, obłędne
19 5 | nieruchomy, na łokciu oparty,~Nic nie gadając, marszczył brwi
20 5 | przyjaźnej postawie, choć nic nie mówili~O rannych kłótniach
21 5 | Tadeusz, też posępny, nic nie jadł, nic nie pił,~Zdawał
22 5 | też posępny, nic nie jadł, nic nie pił,~Zdawał się słuchać
23 6 | wpatrując się mocno w Księdza, nic nie gadał,~Westchnął głęboko,
24 6 | wyczytał?~Jeszcze serce nic tobie nie gada? Ach, bracie!~
25 6 | Nie działo się w Dobrzynie nic bez Maćka rady.~ ~Wpływu
26 7 | Niby dla interesu, niby nic nie wiemy,~Aż tu widzimy:
27 7 | Jeśli prócz tej nowiny nic więcej nie wiecie,~Więc
28 7 | Dobrzyńscy! Ja nie będę radził~Nic a nic, powiem tylko, po
29 7 | Ja nie będę radził~Nic a nic, powiem tylko, po com Was
30 7 | pokrzywdzić, nie będzie nic z tego.~Nie tak, Panowie
31 7 | wam dobrego zrobił on?"~"Nic a nic! -~Przerwał Konewka -
32 7 | dobrego zrobił on?"~"Nic a nic! -~Przerwał Konewka - bo
33 8 | nie mógł w niebie dojrzeć nic przez okulary,~Lecz na pamięć
34 8 | oddać pod Scyzoryk szyję.~Nic Klucznika nie wstrzyma!
35 8 | Dobrodzieja~Nie przyda się już na nic! Ach! próżna nadzieja!~Bo
36 8 | smoczy!~Serce jaszczurcze! To nic, żem tobą zajęta~Wzgardziła
37 8 | teraz porzucasz sierotę,~To nic! Jesteś mężczyzną, znam
38 8 | poznał Gerwazego hasło.~"Nic to - zawołał Hrabia - będzie
39 8 | tam wiesz, tak szczekaj,~Nic nie opuszczaj!" ~ ~"Panie
40 9 | Panu Majorowi nikt za to nic nie da.~Wiesz co, Major?
41 10| pytaniami Klucznika dręczono;~Nic nie wyrzekł prócz tych słów:
42 10| albo gnić w Sybirze.~Więc nic nie mówiąc, smutnie po sobie
43 10| rozłączyć się muszą!~Zaiste! nic tak uczuć w sercu nie rozpala,~
44 10| Telimenę spójrzał, ale ona~Nic nie odpowiadała, strasznie
45 10| rzekła - widzę, że cię nic nie wstrzyma!~Rycerzu mój,
46 10| Jak to? - zapytał Sędzia - nic mu brat nie powie~I teraz?
47 10| trupem nie padła,~Nie mogła nic przemówić, aż się jej rzuciły~
48 10| mu na to rzekłem,~Podobno nic - na konia wsiadłem i uciekłem!"~ ~*~ ~"
49 11| krzyża,~Że późno przyszedł, nic to sławie nie ubliża;~Jeśli
50 11| Jeśli nie czujesz dla mnie nic oprócz dobroci,~Możem te
51 11| będziem, Zosiu, czekać.~Nic nas nie nagli, zwłaszcza
|