Ksiega

 1 1 |             świętą;~Bo nawet wozy, w które już składać zaczęto~Kopę
 2 1 |             mówił,~Widać było z łez, które wylotem kontusza~Otarł prędko,
 3 1 |            są siedzeniem dziewic,~Na które mógłby spójrzeć bez wstydu
 4 1 |             się raczéj,~Jako osóbki, które na trzykrólskie święta~Przesuwają
 5 1 |         rzędem~Stały spisane sprawy, które przed urzędem~Woźny sam
 6 1 |            skał, od Moskwy szeregów,~Które broniły Litwę murami żelaza~
 7 1 |             ziemię kochaną,~I dobra, które na skarb carski zabierano.~ ~
 8 2 |          pantalonach białych;~Sługi, które pan Hrabia tym kształtem
 9 2 |            Czasem też od przysłowia, które bez ustanku~Powtarzał, nazywano
10 3 |        listki ziela i kosmyki trawy,~Które Hrabia oberwał pełznąc przez
11 3 |             obraz elizejskich cieni,~Które chociaż boleściom, troskom
12 3 |        między gęste i wysokie zioła,~Które wodą pojone bujały dokoła;~
13 3 |            papier i ołówek, sprzęty,~Które zawsze miał z sobą, i na
14 3 |       umieszczę do rysunków zbiorku,~Które zewsząd skupiałam: mam ich
15 3 |        materią, a duszą natchnienie,~Które na wyobraźni unosi się skrzydłach,~
16 3 |       wydanych rozlicznych rozkazów,~Które, wychodząc tłumnie, razem
17 3 |           wziąć co żywo~Dwie pjawki, które w całej okolicy słyną:~Pies
18 4 |      wyraźnym~Zbudował miasto Wilno, które w lasach siedzi~Jak wilk
19 4 |              twarzyczek dziecinnych,~Które pomnim widziane we śnie
20 4 |          opętany~Pędził ku karczmom, które stały przy kaplicy,~Kędy
21 4 |              cóś na kształt guzików,~Które Żydzi modląc się na łbach
22 4 |            się na łbach zawieszają~I które po swojemu "cyces" nazywają.~
23 5 |               Przodem gołębie białe, które w biegu płoszy,~Leciały
24 5 |          gadać w Oszmianie i Lidzie,~Które od wieków walczą z tutejszym
25 5 |              Waćpaństwem~W pijatyki, które się kończą grubijaństwem.~
26 6 |            pomiędzy młokosami zwady,~Które mogą pomieszać twe prawne
27 6 |    Błogosławioneż niechaj będą usta, które~To zwiastują! - rzekł Sędzia
28 6 |          stanowisko zająć konopiane,~Które z przodu ciągnie się aż
29 6 |             Szląc na targ kuropatwy, które łowił w sidła,~I polując
30 7 |              Pełzną, ciągną pojazdy, które lud tam zowie~Wageny i fornalki;
31 8 |             postawą~Pogląda w niebo, które zdawało się zniżać,~Ścieśniać
32 8 |              w lice~I w jasne oczki, które biorą za dwie świéce.~Na
33 8 |         gwiaździstego S i t a,~Przez które Bóg (jak mówią) przesiał
34 8 |              Takie gwiazd historyje, które z książek zbadał~Albo słyszał
35 8 |          krzyk złowieszczych ptaków,~Które na pustych polach gromadząc
36 8 |              chował się w olszynach,~Które na widnokręgu czerniały
37 8 |            milę~Ze swym dżokejstwem, które, posłuszne i karne,~Stanowiło
38 10|          Hrabia - ciemność przeczuć, które ruchem tajnym~Rwą się ku
39 12|              owych biesiad sławnych,~Które dawano w domach panów starodawnych,~
40 12|              t ó w, t e r c e t ó w,~Które też umiał, bo był ze Szkoły
41 12|      małżeństwa, jeśli nie łańcuchy,~Które związują tylko ręce, a nie
42 12|             iż znaczna część wiosek, które mam posiadać,~Wedle prawa
43 Ob|              przysądzone żałującemu, które woźny legalnie tradował
44 Ob| Rzeczypospolitej namnożyło zajazdów, które ciągle mieszały spokojność
45 Ob|           strzelby małego kalibru, w które kładzie się drobna kula.
46 Ob|             zabytki kości kopalnych, które lud uważa za kości olbrzymów.~ ~ ~
47 Ob|        wtykają się ostre krzemienie, które z czasem wrastają w drzewo
48 1 |           znajdą to serdeczne słowo,~Które rozczula rozpacz marmorową,~
49 1 |          rozczula rozpacz marmorową,~Które z serc wieko podejmie kamienne,~