Ksiega

 1 1 |             witania:~Dał mu poważnie rękę do pocałowania~I w skroń
 2 1 |          Bernardynie,~Sędzia u progu rękę dał Podkomorzynie,~Tadeusz
 3 2 |              czuł jakieś wzruszenie,~Rękę mu ścisnął; chwilę trwało
 4 2 |             dół spuściła oczy,~Prawą rękę podniosła, niby do chwytania;~
 5 2 |          Podkomorstwa wzięła w jedną rękę,~A drugą podchyliła do kostek
 6 3 |           ramieniu,~Drugie wzięła za rękę, a kilkoro przodem~Zaganiając
 7 4 |         zapiętym haftkami srebrnemi,~Rękę jedną za czarny pas jedwabny
 8 4 |             skakać w niebiosa,~Jednę rękę na cuglach, drugą miał u
 9 5 |              oni!~Wziąwszy Zosię pod rękę, pobiegła do sali.~Myśliwi
10 5 |              się nie strwożył,~Prawą rękę poważnie na zegar położył,~
11 5 |        przyjaciele;~Sędzia porwał mu rękę: "Stój Pan, to rzecz nasza,~
12 5 |            Wyciągnął z lekka na stół rękę, dłoń i palce,~Położył nóż
13 6 |          uroczystą~Wyciągnął słuch i rękę, skoro pozew zoczył;~Stał
14 7 |           wspomnienie Moskala zawsze rękę zwracał~Na lewy bok, zapewne
15 8 |        śmiałe oko,~Biała broń śmiałą rękę; i zaczął szeroko~Znowu
16 8 |             Wojski umilknąwszy prawą rękę wznosił~I u Podkomorzego
17 8 |            rzekł Tadeusz (całując mu rękę~I rumieniąc się) - powiem
18 8 |       wszystkiem się dowie?~Prosić o rękę? a cóż Telimena powie?~Nie -
19 8 |             bez życia!~Aż wyciągając rękę jak miecz do przebicia,~
20 9 |         chciał przeżegnać się: darmo rękę chwyta,~Ręka prawa jak gdyby
21 9 |     tańcowania zapał;~Rzucił fajkę i rękę Telimeny złapał,~Chciał
22 9 |            skoczył, chwycił Telimeny rękę~I szerokim całusem w białe
23 9 |             czasem przysiadywa,~Lewą rękę opuszcza, a broń z prawej
24 9 |      dosięgnął,~Powstał i całą prawą rękę wzdłuż wyciągnął~Popychając
25 9 |    spuszczając Rózgę, tnie Moskala w rękę~Raz, i znowu na odlew przecina
26 10|         frontem~I kanonijerowi uciął rękę z lontem.~Oj! wy Lachy!
27 10|           Niechajże przed odjazdem o rękę jej prosi;~Mówiłem z Telimeną;
28 10|             będzie wolna, poproszę o rękę;~Teraz porzucam Litwę może
29 10|       Tadeusz, biorąc dary i całując rękę,~Rzekł: "Pani! Już ja muszę
30 10|     przyszpiliła ręka!"~Tu mu podała rękę. ~Pan Hrabia przyklęka,~
31 10|        obejmował~Ze łzami i Robaka w rękę pocałował;~Robak, ku piersiom
32 10|          jako chirurg naprzód miękką rękę składa~Na ciele chorującem,
33 10|             Że mnie poznał i ku mnie rękę t a k wyciągał,~Szydząc
34 10|           resztę Panu Bogu".~ ~Jacek rękę wyciągnął - cofnął się Gerwazy:~"
35 10|           szlachectwa obrazy~Dotykać rękę, takiem morderstwem skrwawioną~
36 10| zaprzysiągnął,~Pan głowę wstrząsnął, rękę ku bramie wyciągnął~W stronę,
37 11|              o tej to Zosi,~O której rękę teraz nasz Tadeusz prosi,~
38 11|         miłości dowodu,~Wziął ją pod rękę, ścisnął i wyszli z ogrodu~
39 12|              czele.~Sędzia gościa za rękę do stołu prowadził~I wysoko
40 12|           sztych Sawy! Któż Panu tak rękę układał?~Chyba Maciej Dobrzyński!
41 12|            obecności mojej? ściskasz rękę cudzą?~O, niewierna istoto,
42 12|         kochał!~Dąbrowski mu podawał rękę i dziękował,~On, czapkę
43 12|               czapkę zdjąwszy, wodza rękę ucałował.~ ~Poloneza czas
44 12|              wąsa podkręcając, podał rękę Zosi,~I skłoniwszy się grzecznie,
45 12|             Czasem staje na miejscu, rękę grzecznie wznosi~I żeby
46 Ob|          paniczowi starającemu się o rękę panny, oznaczała rekuzę.~ ~ ~