Ksiega
1 1 | nabadał,~Na samym końcu dzieje tego dnia powiadał.~ ~"Dobrze,
2 1 | stanie jest obora;~Dozoru tego nigdy sługom nie poruczy,~
3 1 | przysłowie: z kim się biję, tego lubię;~Gładź drużkę jak
4 2 | pan Stolnik nieraz wzywał tego zucha~I ugaszczał w pałacu,
5 2 | ukazał na bramę.~Poznałem tego łotra Soplicę! Poznałem!~
6 2 | na ścianie,~Póty Soplica tego zamku nie dostanie!"~ ~"
7 2 | dla Waszeci owoc, nic z tego nie będzie".~Potem palcem
8 2 | Zrobiła się nazajutrz z tego anegdota,~Że w sądy o mym
9 3 | klonu.~ ~Niestety!~Wszystkie tego obrazu wdzięki i zalety~
10 4 | dzików i niedźwiedzi.~Z tego to miasta Wilna, jak z rzymskiej
11 4 | człowiek nie zbłądzi do tego ostępu,~Bo Trud i Trwoga,
12 4 | prawie rura w rurę.~Oba tęgo strzelali. - <<Sekunduj,
13 5 | Choć mieli oszczep w ręku, tego nikt nie chwali~Ani gani:
14 5 | Pan Tadeusz ustąpi (jestem tego pewny),~Jako młodszy i jako
15 5 | twój szanujesz, dość mi tego krzyku!"~ ~Ale Gerwazy groźbą
16 5 | Sędzia krzyknął: "W dyby tego zucha!~Hola, chłopcy!" -
17 6 | tupał nogami obiema).~Prócz tego za wczorajszy niegrzeczny
18 6 | rzekł ksiądz - ważne są do tego powody.~Pamiętasz, że Jacek
19 6 | Zapewne wybierano oręż z tego braku~I poruszono nawet
20 7 | pokrzywdzić, nie będzie nic z tego.~Nie tak, Panowie Bracia,
21 7 | sierocie!~Dziedzic Stolnika, tego, który żywił krocie,~Dziś
22 7 | mnie - Klucznika,~I ot, tego wiernego mego Scyzoryka!"~ ~"
23 8 | gadanie~Jest tylko echem tego, co słyszałeś w szkole.~
24 8 | prosto w Tadeusza oczy:~"Tego chciałam - krzyknęła - ha,
25 9 | wielkie ambarasy,~A jemu co do tego? Ja tańczę mazura,~On krzyczy
26 9 | Płucie - woła - co to z tego będzie?~Wkrótce tu nie zostanie
27 9 | raniejszy uczynek.~Jeśli tego szlachcica kto inny zabije,~
28 9 | hańby swej nie zmyje.~Trzeba tego szlachcica na pole wywabić,~
29 9 | rzekł Major - widzisz ty tego wisielca?~Jeśli mu wsadzisz
30 10| rota! A wszystko z winy tego Płuta!~On komendant, on
31 10| A ksiądz Robak: "Dość tego! - wołał z miną groźną. -~
32 10| Bożą;~Zaklinam cię na imię Tego, co świat zbawił~I na krzyżu
33 10| jego córką miłość,~I swe z tego powodu z Stolnikiem zatargi.~
34 11| rodzinę~W łyżce wody utopić; a tego chłopczynę,~Tadeusza, od
35 11| Tylko że stryj i ciotka do tego cię skłania;~Ale małżeństwo,
36 11| tęskniła~Do Soplicowa i do tego pokoiku,~Gdzie mnie Pan
37 11| ustawniem tęskniła~Do tego pokoiku i cóś mi szeptało,~
38 11| Była wieść, że zająca tego Wojski w domu~Wyhodował
39 12| korytarzu, Państwo uważacie~Tego starego księdza, co idzie
40 12| Ach! wy nie pamiętacie tego, Państwo młodzi,~Jak wśród
41 12| dziś powiem szczerze,~Niech tego Podkomorzy za złe mi nie
42 12| głowie,~Daremnie pisać, pióro tego nie wypowie,~Chyba pędzel
43 12| się nie mogą!"~"Dość już tego - przerwała - nie jestem
44 Ob| jak świętość. We wnętrzu tego wygniłego olbrzyma Paszkiewicz
45 Ob| Kartaginę. Wojski wyczytał opis tego zdarzenia nie w Eneidzie,
|