Ksiega

 1 1 |   Niesiołowski stary,~Który ma dotąd pierwsze na świecie ogary~
 2 2 |        przed laty piastował.~I dotąd nosił wielki pęk kluczów
 3 2 |      Jeden tylko został,~Który dotąd ode mnie pamiątki nie dostał!~
 4 2 |    braciszek owego wąsala~Żyje dotąd, i z swoich bogactw się
 5 2 |      to był za domek! plan mam dotąd w biórku.~Otóż, na me nieszczęście,
 6 2 |     się zaklinał,~Że polowania dotąd jeszcze nie zaczynał.~Że
 7 3 |      Zresztą Państwo wiecie,~I dotąd jeszcze o tem wiadomo na
 8 3 |        I kręcił kartkę, której dotąd nie przeczytał.~Sędzia Podkomorzemu
 9 4 |        was znajdę jeszcze? czy dotąd żyjecie?~Wy, koło których
10 4 |       tam na Ukrainie, czy się dotąd wznosi~Przed Hołowińskich
11 4 |     cieśle.~Żydzi go naśladują dotąd we swych szkołach,~A szkoł
12 4 |      Korony~Polskiej; zowią ją dotąd i Księżną Litewską!~Koronęć
13 4 |      Litewską!~Koronęć jeszcze dotąd piastuje królewską,~Lecz
14 5 |   ptastwem~Niż z tem, co u nas dotąd gościło, plugastwem;~Przypomnij
15 5 |        moje sądy podkomorskie;~Dotąd jedyna trudność jest o fundum
16 5 |   Gwałt zamku, w którym Sędzia dotąd prawnie włada,~Czego dowodem
17 6 |  Sędziemu sam wpraszał,~Sędzia dotąd, przez winny wzgląd na lata
18 6 |    doznawał napadów.~Pod bramą dotąd w trawie, jak dziecięca
19 8 |           Bracie; Bóg wie, żem dotąd tajemnic dochował,~Którem
20 8 |     nie szukając chwały,~Żyłem dotąd i chciałem umrzeć bernardynem,~
21 9 |    szlachty nie podziela.~ ~On dotąd sam nie walczył (bo bronią
22 9 |      dworze Soplicowski! jeśli dotąd całe~Świecą się pod lipami
23 9 |   twoje ściany białe~Jeśli tam dotąd szlachty sąsiedzkiej gromada~
24 9 |       po Soplicowie!~ ~Konewka dotąd małe dał męstwa dowody;~
25 10|     oczyma; i tak z łaski Boga~Dotąd mej narzeczonej dochowałem
26 10|      Szczęśliwi! Kto wie, może dotąd byśmy żyli,~Może i on przy
27 10|      lat! gdziem ja nie był! a dotąd nie mogę~Jej zapomnieć i
28 11|        kraju!~Ciebie lud zowie dotąd rokiem urodzaju,~A żołnierz
29 11|       A żołnierz rokiem wojny; dotąd lubią starzy~O tobie bajać,
30 11|    lubią starzy~O tobie bajać, dotąd pieśń o tobie marzy.~Z dawna
31 11| nadzieją brzemienna!~Ja ciebie dotąd widzę, piękna maro senna!~
32 11|        ową ucztę, której sława~Dotąd żyje na Litwie we gminnej
33 12| cukrowego piana~I dno odkryła, dotąd zatajone oku;~Więc krajobraz
34 12|     dał w służbę swe bisy?~Czy dotąd u was w Litwie są takie
35 12|      ze sławy.~I proszę, takiś dotąd czerstwy, taki żwawy!~Ileż
36 12|   ogłosił;~Nikt go nie poznał; dotąd polskie suknie nosił,~Lecz
37 12|    zadrżał z bojaźni.~ ~Maciej dotąd z Rejentem żył w wielkiej
38 12|         Czy mnie kochasz, czyś dotąd serca nie odmienił,~Czyś
39 12|       dostaną?~Prawda, że byli dotąd rządzeni łaskawie,~Lecz
40 Ob|  hierarchii, do której Litwini dotąd wielki wstręt mają.~ ~ ~
41 Ob|       narodowej za Kościuszki. Dotąd pokazują pod Wilnem okopy
42 Ob| stawiano bogów domowych, gdzie dotąd Rosjanie zawieszają obrazy.
43 Ob|      broń piechoty litewskiej; dotąd używają się niekiedy i zowią
44 1 |    wieszczów sławie,~Która tam dotąd brzmi w lasach i w polu,~