Ksiega

   1 1 |       zamkowy~Nowogródzki ochraniasz z jego wiernym ludem!~Jak
   2 1 |              miedzą~Zieloną, na niej z rzadka ciche grusze siedzą.~ ~
   3 1 |          gaju,~Stał dwór szlachecki, z drzewa, lecz podmurowany;~
   4 1 |            podmurowany;~Świeciły się z daleka pobielane ściany,~
   5 1 |             obfita we zboże,~I widać z liczby kopic, co wzdłuż
   6 1 |             gęsto jak gwiazdy, widać z liczby pługów~Orzących wcześnie
   7 1 |        zawrócił przed ganek,~Wysiadł z powozu; konie porzucone
   8 1 |            sprzęty, też same obicia,~Z któremi się zabawiać lubił
   9 1 |              w czamarce krakowskiej, z oczyma~Podniesionymi w niebo,
  10 1 |               Że tym mieczem wypędzi z Polski trzech mocarzów~Albo
  11 1 |            poznał u wniścia alkowy~I z dziecinną radością pociągnął
  12 1 |             i sukienka biała, świeżo z kołka zdjęta~Do ubrania,
  13 1 |         rozpięta.~A na oknach donice z pachnącymi ziołki,~Geranium,
  14 1 |             Podróżny stanął w jednym z okien - nowe dziwo:~W sadzie,
  15 1 |        Litwinka tylko chodzić zwykła z rana,~W takim nigdy nie
  16 1 |              Jak biały ptak zleciała z parkanu na błonie~I wionęła
  17 1 |            Wtem ujrzała młodzieńca i z rąk jej wypadła~Suknia,
  18 1 |      spłonęła rumianą~Jak obłok, gdy z jutrzenką napotka się ranną;~
  19 1 |          przed ganek zajechał któryś z nowych gości.~Już konie
  20 1 |        niedzielne ubranie~Nagotowane z rana, bo od rana wiedział,~
  21 1 |      wiedział,~Że u wieczerzy będzie z mnóstwem gości siedział.~ ~
  22 1 |        siedział.~ ~Pan Wojski poznał z dala, ręce rozkrzyżował~
  23 1 |            dala, ręce rozkrzyżował~I z krzykiem podróżnego ściskał
  24 1 |              sprawić ci wesele;~Jest z czego wybrać; u nas towarzystwo
  25 1 |     graniczne~Dla skończenia dawnego z panem Hrabią sporu;~I pan
  26 1 |               Podkomorzy już zjechał z żoną i z córkami.~Młodzież
  27 1 |      Podkomorzy już zjechał z żoną i z córkami.~Młodzież poszła
  28 1 |         szanowne damy".~ ~Pan Wojski z Tadeuszem idą pod las drogą~
  29 1 |              robotnik, kiedy znidzie z nieba,~Czas i ziemianinowi
  30 1 |             i ziemianinowi ustępować z pola".~Tak zwykł mawiać
  31 1 |          jadą do stodoły;~Cieszą się z nadzwyczajnej ich lekkości
  32 1 |             lekkości woły.~ ~Właśnie z lasu wracało towarzystwo
  33 1 |        porządku; naprzód dzieci małe~Z dozorcą, potem Sędzia szedł
  34 1 |          dozorcą, potem Sędzia szedł z Podkomorzyną,~Obok pan Podkomorzy
  35 1 |        mawiał - domy i narody słyną,~Z jego upadkiem domy i narody
  36 1 |                Krótkie były Sędziego z synowcem witania:~Dał mu
  37 1 |             wzgląd na gości niewiele z nim mówił,~Widać było z
  38 1 |              z nim mówił,~Widać było z łez, które wylotem kontusza~
  39 1 |       gospodarza wszystko ze żniwa i z boru,~I z łąk, i z pastwisk
  40 1 |        wszystko ze żniwa i z boru,~I z łąk, i z pastwisk razem
  41 1 |           żniwa i z boru,~I z łąk, i z pastwisk razem wracało do
  42 1 |            wznosi chmurę pyłu; dalej z wolna kroczy~Stado cielic
  43 1 |              Stado cielic tyrolskich z mosiężnymi dzwonki;~Tam
  44 1 |              ku studni, której ramię z drzewa~Raz wraz skrzypi
  45 1 |             sam ku studni; najlepiej z wieczora~Gospodarz widzi,
  46 1 |        pańskie konia tuczy.~ ~Wojski z woźnym Protazym ze świecami
  47 1 |         Woźny po kryjomu~Kazał stoły z wieczerzą powynosić z domu~
  48 1 |          stoły z wieczerzą powynosić z domu~I ustawić co prędzej
  49 1 |            na Sędziego mrugał; widać z miny,~Że miał i taił inne,
  50 1 |           sąsiad bliski, gdy wyszedł z opieki,~Panicz bogaty, krewny
  51 1 |      Horeszków daleki,~Przyjechawszy z wojażu upodobał mury,~Tłumacząc,
  52 1 |            architektury;~Choć Sędzia z dokumentów przekonywał o
  53 1 |            Że architekt był majstrem z Wilna, nie zaś Gotem.~Dość,
  54 1 |           Sień wielka jak refektarz, z wypukłym sklepieniem~Na
  55 1 |          wkoło sarnie i jelenie rogi~Z napisami: gdzie, kiedy te
  56 1 |              brał miejsce za stołem;~Z wieku mu i z urzędu ten
  57 1 |              za stołem;~Z wieku mu i z urzędu ten zaszczyt należy.~
  58 1 |            ku drzwiom odprowadzał,~I z nim na miejscu pustym oczy
  59 1 |              przez rozmowy grzeczne,~Z których by wychowanie poznano
  60 1 |              A młodszej przysunąwszy z talerzem ogórki,~Rzekł: "
  61 1 |              pannom służyło.~Sędzia, z boku rzuciwszy wzrok na
  62 1 |            nie ma szkół uczących żyć z ludźmi i światem.~Dawniej
  63 1 |          usług publicznych sposobił,~Z opieki nie wypuścił, aż
  64 1 |             nogą~Zręcznie wierzgnąć, z uśmiechem witać lada kogo;~
  65 1 |               co zacz? kto go rodzi?~Z kim on żył, co porabiał?
  66 1 |            chciał wiedzieć, skąd są, z jakich rąk i krajów,~Tak
  67 1 |            zawsze i płynnie mówił, i z rozsądkiem,~Wiedział, że
  68 1 |           Gdy raptem paniczyki młode z cudzych krajów~Wtargnęli
  69 1 |      Krzyczano na modnisiów, a brano z nich wzory:~Zmieniano wiarę,
  70 1 |            klamrami trzewiki,~Peruka z harbajtelem zawiązanym w
  71 1 |        Wiadomo, że tytuły przychodzą z Paryża,~A natenczas tam
  72 1 |             kiedy się moda odmieniła z laty,~Tenże sam markiż przybrał
  73 1 |            tytuł demokraty;~Wreszcie z odmienną modą, pod Napoleonem,~
  74 1 |     Napoleonem,~Demokrata przyjechał z Paryża baronem;~Gdyby żył
  75 1 |          dłużej, może nową alternatą~Z barona przechrzciłby się
  76 1 |             i Rzeczpospolita!~Zawżdy z wawrzynów drzewo wolności
  77 1 |          Mnie polityka nudzi; jeżeli z Warszawy~Mam list, to rzecz
  78 1 |           Często na awanpostach nasz z Francuzem gada,~Pije wódkę;
  79 1 |         kanonada.~Ruskie przysłowie: z kim się biję, tego lubię;~
  80 1 |      Obaczcież, co się stało w końcu z Bonapartą..."~ ~Tu Ryków
  81 1 |          Ryków przerwał i jadł; wtem z potrawą czwartą~Wszedł służący,
  82 1 |             Gors wycięty, kołnierzyk z korónek, rękawki~Krótkie,
  83 1 |       trzonek~Kręciła, to kołnierzyk z brabanckich koronek~Poprawiała,
  84 1 |             dzisiejsze łowy.~Asesora z Rejentem wzmogła się uparta,~
  85 1 |              pole;~Myśliłem, że dziś z nami nie będziesz przy stole".~
  86 1 |            przy stole".~To rzekłszy, z Podkomorzym przy pełnym
  87 1 |           niemałą chętkę do swywoli.~Z góry już robił projekt,
  88 1 |         niczego nie skąpił.~On wolał z flinty strzelać albo szablą
  89 1 |         szeroką~I w twarz spójrzała, z której wytryskał rumieniec,~
  90 1 |         wytryskał rumieniec,~Ilekroć z jej oczyma spotkał się młodzieniec:~
  91 1 |          spotkał się młodzieniec:~Bo z pierwszej lękliwości całkiem
  92 1 |           roratne świéce.~ ~Pierwsza z nim po francusku zaczęła
  93 1 |              zaczęła rozmowę;~Wracał z miasta, ze szkoły: więc
  94 1 |               W pół godziny już byli z sobą poufali;~Zaczęli nawet
  95 1 |               stawiła przed nim trzy z chleba gałeczki:~Trzy osoby
  96 1 |           Pstręk na prawo, koziołka, z nim w prawo psy głupie,~
  97 1 |           Rejent, na stół pochylony,~Z palcami swemi zabiegł aż
  98 1 |         wątpienia,~Kusy piękny chart z kształtu, jeśli równie chwytny..."~"
  99 1 |             że go tylko widział idąc z lasu~I że przymiotów jego
 100 1 |            to zadrżał Asesor, puścił z rąk kieliszek,~Utopił w
 101 1 |         Rejenta, szczuplejszy i mały z postawy,~Lecz straszny na
 102 1 |             i psy zawołane;~Teraz mu z całej psiarni dwa charty
 103 1 |            charty zostały,~I jeszcze z tych jednemu chciano przeczyć
 104 1 |          chwały.~Więc zbliżył się i, z wolna gładząc faworyty,~
 105 1 |              gładząc faworyty,~Rzekł z uśmiechem, a był to uśmiech
 106 1 |            młodzi:~Tak to nauka sama z latami przychodzi".~ ~Tadeusz,
 107 1 |              się wszystkim skłonił~I z wolna w tabakierę palcami
 108 1 |       zadzwonił:~Tabakiera ze złota, z brylantów oprawa,~A w środku
 109 1 |              na pole.~Jutro i Hrabia z całym myślistwem tu zjedzie,~
 110 1 |      myślistwem tu zjedzie,~I Waszeć z nami ruszysz, Sędzio, mój
 111 1 |             milczał, szczyptę wziętą z tabakiery ważył~W palcach
 112 1 |              potrząsając głową rzekł z gorzkim uśmiechem:~ ~"O,
 113 1 |       Trzymano wprawdzie chartów, bo z łowów wracając,~Trafia się,
 114 1 |          pierwszy Podkomorzy ruszył;~Z wieku mu i z urzędu ten
 115 1 |      Podkomorzy ruszył;~Z wieku mu i z urzędu ten zaszczyt należy;~
 116 1 |              Hreczeszance.~ ~Tadeusz z kilku gośćmi poszedł do
 117 1 |            też nie widział, bo zaraz z wieczerzy~Wszyscy poszli
 118 1 |        świecą gęste kutasy jak kity,~Z jednej strony złotogłów
 119 1 |            świecy i dobył książeczkę z kieszeni,~Która mu jak Ołtarzyk
 120 1 |            więc i rozmyślał: Ogiński z Wizgirdem,~Dominikanie z
 121 1 |             z Wizgirdem,~Dominikanie z Rymszą, Rymsza z Wysogierdem,~
 122 1 |         Dominikanie z Rymszą, Rymsza z Wysogierdem,~Radziwiłł z
 123 1 |             z Wysogierdem,~Radziwiłł z Wereszczaką, Giedrojć z
 124 1 |              z Wereszczaką, Giedrojć z Rodułtowskim,~Obuchowicz
 125 1 |             Rodułtowskim,~Obuchowicz z kahałem, Juracha z Piotrowskim,~
 126 1 |        Obuchowicz z kahałem, Juracha z Piotrowskim,~Maleski z Mickiewiczem,
 127 1 |       Juracha z Piotrowskim,~Maleski z Mickiewiczem, a na koniec
 128 1 |     Mickiewiczem, a na koniec Hrabia~Z Soplicą: i czytając, z tych
 129 1 |        Hrabia~Z Soplicą: i czytając, z tych imion wywabia~Pamięć
 130 1 |           nieraz nowina, niby kamień z nieba,~Spadała w Litwę;
 131 1 |               jako jenerał Dąbrowski~Z ziemi włoskiej stara się
 132 1 |             Kniaziewicz rozkazy daje z Kapitolu~I zwycięzca, wydartych
 133 1 |        wiośnie~Pachnące kwitną lasy; z legiją Dunaju~Tam wódz Murzyny
 134 1 |              posłyszał, znikał nagle z domu,~Lasami i bagnami skradał
 135 1 |        odszedł, wyskoczył na wzgórek z kamienia~I Moskalom przez
 136 1 |             Czasem do Litwy kwestarz z obcego klasztoru~Przyszedł,
 137 1 |            Gazetę im pokazał wyprutą z szkaplerza;~Tam stała wypisana
 138 1 |            wodza legijonu,~I każdego z nich opis zwycięstwa lub
 139 1 |             Robak podobno:~Często on z panem Sędzią rozmawiał osobno;~
 140 1 |    żołnierszczyzny.~ ~Przy mszy, gdy z wzniesionymi zwracał się
 141 1 |              do ludu, by mówić: "Pan z wami",~To nieraz tak się
 142 1 |             nocą~Do dworów pańskich, z szlachtą ustawicznie szeptał~
 143 1 |              wydeptał,~I w karczmach z wieśniakami rozprawiał niemało,~
 144 2 |               ZAMEK~Treść:~Polowanie z chartami na upatrzonego -
 145 2 |               Gość w zamku - Ostatni z dworzan opowiada historię
 146 2 |         opowiada historię ostatniego z Horeszków - Rzut oka w sad -
 147 2 |            Dalej w grzyby!~  ~  ~Kto z nas tych lat nie pomni,
 148 2 |               Czy jak czarownik gada z ziemią, która, głucha~Dla
 149 2 |                 Tam derkacz wrzasnął z łąki, szukać go daremnie,~
 150 2 |          ptaka lub zająca,~Runie nań z góry jako gwiazda spadająca.~ ~
 151 2 |            Kiedyż nam Pan Bóg wrócić z wędrówki dozwoli~I znowu
 152 2 |              świeżym, wonnym sianie,~Z którego młodzież sobie zrobiła
 153 2 |            się złote, migające pręgi~Z otworu czarnej strzechy,
 154 2 |         otworu czarnej strzechy, jak z warkocza wstęgi;~I słońce
 155 2 |            Bo też najpóźniej zasnął; z wczorajszej wieczerzy~Wrócił
 156 2 |     skrzypiące stodoły drzwi otwarto z trzaskiem~I bernardyn ksiądz
 157 2 |        bernardyn ksiądz Robak wszedł z węzlastym paskiem,~"Surge,
 158 2 |            Rubasznie wywijając pasek z ogórkami.~ ~Już na dziedzińcu
 159 2 |         podróży.~ ~Ruszyli szczwacze z wolna, jeden tuż za drugim,~
 160 2 |           środku jechali obok Asesor z Rejentem,~A choć na siebie
 161 2 |         wiódł Kusego, Asesor Sokoła.~Z tyłu damy w pojazdach, młodzieńcy
 162 2 |              tuż przy kołach, gadali z damami.~ ~Ksiądz Robak po
 163 2 |              Więc Tadeusz odjechał i z gośćmi się złączył.~ ~Właśnie
 164 2 |              Sokoł chyży,~Tuż Asesor z Rejentem razem wrzaśli z
 165 2 |             z Rejentem razem wrzaśli z tyłu:~"Wyczha! wyczha!"
 166 2 |            tyłu:~"Wyczha! wyczha!" i z psami znikli w kłębach pyłu.~ ~
 167 2 |              Połami na wiatr puścił; z tyłu konno sługi~W kapeluszach
 168 2 |           Pierwszy raz widział zamek z rana i nie wierzył,~Że to
 169 2 |       stercząca~Nad mgłą ranną; dach z blachy złocił się od słońca,~
 170 2 |               Przysiągłbyś, że krzyk z zamku, że pod mgły zasłoną~
 171 2 |        Szanowano go przecież, bo pan z prapradziadów,~Bogacz, dobry
 172 2 |         Żydów.~Hrabski koń, zwrócony z drogi,~Prosto kłusował polem
 173 2 |             równie miłośnik widoków,~Z głową zadartą, ręce włożywszy
 174 2 |             panów,~Pozostały ostatni z Horeszki dworzanów;~Starzec
 175 2 |            Dawniej pomiędzy szlachtą z wesołości słynął;~Ale od
 176 2 |      Horeszków liberyją dawną,~Kurtę z połami żółtą, galonem oprawną,~
 177 2 |       codziennie się bawił.~W jednej z izb pustych obrał mieszkanie
 178 2 |              ujrzał Hrabiego, czapkę z głowy schwycił~I krewnego
 179 2 |              łysinę wielką, świecącą z daleka~I naciętą od licznych
 180 2 |         Zgody? - krzyknął Gerwazy. - Z Soplicami zgoda?~Z Soplicami,
 181 2 |        Gerwazy. - Z Soplicami zgoda?~Z Soplicami, Mopanku?" - To
 182 2 |         Niech Pan tylko raczy~Zsiąść z konia, pódźmy w zamek, niech
 183 2 |               Szlachta ciągnęła kufy z piwnicy na pasach,~Sproszona
 184 2 |           jak w dniu sądnym~Grzmiały z choru; wiwaty szły ciągiem
 185 2 |           puste ramy,~Okna bez szyb, z krużgankiem wprost naprzeciw
 186 2 |           Łowczynie,~Która się rodzi z drugiej córki Kasztelana,~
 187 2 |              w nocy:~Ledwie był czas z możdzerza na trwogę wypalić,~
 188 2 |         słudzy bez ustanku~Strzelali z dolnych pięter, a ja i Pan
 189 2 |           dolnych pięter, a ja i Pan z ganku.~Wszystko szło pięknym
 190 2 |          nieustanny;~Grad kul sypały z dołu moskiewskie piechury,~
 191 2 |             moskiewskie piechury,~My z rzadka, ale celniej dogrzewali
 192 2 |               ale celniej dogrzewali z góry.~Trzy razy aż pode
 193 2 |         wycieczkę, porwał karabelę~I z ganku krzycząc sługom wydawał
 194 2 |          strzelbę, jeszcze dym szedł z rury!~Wziąłem go na cel,
 195 2 |         Chybiły; czym ze złości, czy z żalu źle mierzył...~Usłyszałem
 196 2 |    Przywiodłszy Mickiewiczów dwiestu z Horbatowicz,~Którzy są szlachta
 197 2 |         budynku,~Kiedyśmy zajeżdżali z Rymszą Korelicze,~Upiekł
 198 2 |           owego wąsala~Żyje dotąd, i z swoich bogactw się przechwala,~
 199 2 |          Mają krew Pana mego zetrzeć z tej podłogi?~O, nie! Póki
 200 2 |           Tak! Muszę zerwać wszelkie z Soplicą układy,~Choćby do
 201 2 |             krokiem,~A Gerwazy szedł z tyłu w milczeniu głębokiem.~
 202 2 |             koń leciał do dworu,~Gdy z drugiej strony strzelcy
 203 2 |           strony strzelcy wyjeżdżali z boru;~Hrabia lubił myślistwo;
 204 2 |   skrzydełkami, na których się mieni~Z rozmaitością tęczy blask
 205 2 |          zieloności tonąc po kolana;~Z grząd zniżając się w bruzdy,
 206 2 |           kąpieli ugania~Bawiące się z jej nóżką, tak ona co chwila~
 207 2 |             nóżką, tak ona co chwila~Z rękami i koszykiem po owoc
 208 2 |             konie; stali.~On patrzył z wyciągniętą szyją, jak dziobaty~
 209 2 |           szyją, jak dziobaty~Żuraw, z dala od stada gdy odprawia
 210 2 |              Stojąc na jednej nodze, z czujnemi oczyma,~I, by nie
 211 2 |            Nie dla Waszeci owoc, nic z tego nie będzie".~Potem
 212 2 |          tylko porzucony~Koszyk mały z rokity, denkiem wywrócony,~
 213 2 |              znak, że wracali goście z polowania~I krzątała się
 214 2 |            swych zielonych strojach,~Z talerzami, z szklankami
 215 2 |     zielonych strojach,~Z talerzami, z szklankami chodząc po pokojach,~
 216 2 |             a w kątku~Panny szeptały z sobą; nie było porządku,~
 217 2 |          potrawy:~Tu roznoszono tace z całą służbą kawy,~Tace ogromne,
 218 2 |            wonnie imbryki blaszane~I z porcelany saskiej złote
 219 2 |          Polszcze, w domu porządnym, z dawnego zwyczaju,~Jest do
 220 2 |           się kawiarka; ta sprowadza z miasta~Lub z wicin bierze
 221 2 |            ta sprowadza z miasta~Lub z wicin bierze ziarna w najlepszym
 222 2 |         nietrudno o nię: bo kawiarka z rana,~Przystawiwszy imbryki,
 223 2 |          osobny garnuszek,~Aby każdą z nich ubrać w osobny kożuszek.~ ~
 224 2 |              siebie zrobiły potrawę:~Z gorącego, śmietaną bielonego
 225 2 |       okulary sine,~Zabawiała kabałą z kart Podkomorzynę.~W drugiej
 226 2 |         zabije na ścianie.~ ~Tadeusz z Telimeną, pomiędzy izbami~
 227 2 |          pani,~Że nie są kanonicznie z sobą powiązani~Zbyt bliskim
 228 2 |            przed światem~Lubił, może z próżności, nazywać się bratem,~
 229 2 |          uszczują, a raczej zamęczą,~Z wielką szkodą źwierzyny.
 230 2 |              nieraz mówiłam, jak tam z wielu względów~Godna pochwały
 231 2 |           obrazy!~Co za miasto! Nikt z Panów nie był w Petersburku?~
 232 2 |        czynownik i psiarnie!~Ilekroć z książką wyszłam sobie do
 233 2 |          nalękałam. Serce mi wróżyło~Z tych psów jakieś nieszczęście:
 234 2 |        biórka.~Widząc ją zadławioną, z wielkiej alteracji~Dostałam
 235 2 |               Może by gorzej jeszcze z moim zdrowiem było;~Szczęściem,
 236 2 |        Szczęściem, nadjechał właśnie z wizytą Kiryło~Gawrylicz
 237 2 |             jeszcze nie zaczynał.~Że z Wielkiego Łowczego wielkim
 238 2 |       pustota;~Zrobiła się nazajutrz z tego anegdota,~Że w sądy
 239 2 |        Łowczy wdał się;~I nawet wiem z pewnością, że sam Cesarz
 240 2 |         powstał w obu izbach. Sędzia z Bernardynem~Grał w mariasza
 241 2 |            Grał w mariasza i właśnie z wyświeconym winem~Miał coś
 242 2 |             I tak nią był zajęty, że z zadartą głową~I z kartą
 243 2 |         zajęty, że z zadartą głową~I z kartą podniesioną, do bicia
 244 2 |           robić polowanie".~ ~Ekonom z lewej izby rzekł: "Nie dziw,
 245 2 |             koniec sporów.~ ~Tadeusz z Telimeną, całkiem zapomniani,~
 246 2 |           trzy dni będzie bzykać,~Bo z pająkiem sam na sam może
 247 2 |             jeszcze dowodził,~Że się z tych much szlacheckich pomniejszy
 248 2 |              czem dla roju matki,~Że z ich wybiciem zginą owadów
 249 2 |      broniących odwrotu,~Rzuciła się z rozpaczą pomiędzy ich lica;~
 250 2 |              puszczy;~Tak dzieje się z rozmową: z wolna się pomyka,~
 251 2 |            Tak dzieje się z rozmową: z wolna się pomyka,~Aż natrafi
 252 2 |              ów spór zażarty~Rejenta z Asesorem o sławne ich charty.~
 253 2 |             do pięści.~ ~Więc ku nim z drugiej izby wszyscy się
 254 2 |            dwulicemu bogu.~ ~Tadeusz z Telimeną nim na skroniach
 255 2 |     szermierze,~On raptem porwał obu z tyłu za kołnierze~I dwakroć
 256 2 |           rzucił ich od razu;~Chwilę z rozciągnionemi stał w miejscu
 257 2 |         vobiscum! - krzyczał - pokój z wami!"~ ~Zdziwiły się, zaśmiały
 258 2 |             nie miał ochoty zaczynać z nim zwadę.~Zaś kwestarz
 259 2 |            Zatknąwszy, wyszedł cicho z pokoju. ~ ~Tymczasem~Podkomorzy
 260 2 |            Wojski, jakby przebudzony~Z głębokiego dumania, na środek
 261 2 |        Wreszcie, podniosłszy trzonek z powagą do góry~Jak laskę
 262 2 |          pierwsi myśliwi w powiecie,~Z gorszącej kłótni waszej
 263 2 |            innym mają dać przykłady,~Z łowów przynoszą tylko poswarki
 264 2 |           zaciągnąć, czy spotkać się z źwierzém,~Kto z Białopiotrowiczem
 265 2 |          spotkać się z źwierzém,~Kto z Białopiotrowiczem porówna
 266 2 |            szlachcic Żegota,~Co kulą z pistoletu w biegu trafiał
 267 2 |               Budrewicza, co chodził z niedźwiedziem w zapasy.~
 268 2 |        zawołał Rejent - stawię konia z rzędem~I opiszę się jeszcze
 269 2 |        obroże,~Jaszczurem wykładane, z kółkami ze złota,~I smycz
 270 2 |       darował~Książę Dominik, kiedym z nim razem polował~I z marszałkiem
 271 2 |         kiedym z nim razem polował~I z marszałkiem Sanguszką księciem,
 272 2 |      marszałkiem Sanguszką księciem, z jenerałem~Mejenem, i gdy
 273 2 |       szukała pary;~Wzięła koszyczek z kołka: "Panowie, jak widzę,~
 274 2 |               po grzyby do boru!~Kto z najpiękniejszym rydzem do
 275 3 |             mu się zdawało, że znowu z okienka~Błysnęła tajemnicza
 276 3 |            coś lekkiego znowu upadło z wysoka,~I przeleciawszy
 277 3 |            słoneczny, wykradłszy się z chmurki,~Kiedy śród roli
 278 3 |          wody szybę.~ ~Hrabia zsiadł z konia, sługi odprawił do
 279 3 |               Zwała się Kokosznicka, z domu Jendykowi-~czówna;
 280 3 |             Dziewczyna głową wyższa, z włosami dłuższemi;~Tuż za
 281 3 |            wiedząc, że napastnik już z przeciwnej strony~Zbliżył
 282 3 |           przez zagony;~Aż wyskoczył z łopucha. Spójrzała - stał
 283 3 |      przyzwany zaklęciem;~Przybiegła z najkrzykliwszym bawić się
 284 3 |                Wyciągnął ramię. ~Ona z rumieńcem dziewiczym,~Ale
 285 3 |            rumieńcem dziewiczym,~Ale z rozweselonym słuchała obliczem.~
 286 3 |             tak się słuch jej pieści~Z dźwięcznemi słowy, których
 287 3 |           pędzać?" - krzyknął Hrabia z zadziwieniem.~Ona tymczasem
 288 3 |              cieniem.~Chwilę jeszcze z szpaleru przez majowe zwoje~
 289 3 |          tajemna pono gęsi pasie!"~ ~Z nimfy zniknieniem całe czarowne
 290 3 |              to była słoma?~ ~Hrabia z załamanemi poglądał rękoma~
 291 3 |              zbliża się, dmuchnie, i z podmuchem~Cały kwiat na
 292 3 |          ogrodu, na prawo.~ ~Był gaj z rzadka zarosły, wysłany
 293 3 |             jak obręcz szerokim,~Ten z gołą głową; inni, jak gdyby
 294 3 |               Sędziowscy towarzysze! z hucznego śniadania~Wyszli
 295 3 |               Wszyscy dybią na r y d z a; ten wzrostem skromniejszy~
 296 3 |         Naczyń stołowych sterczą: tu z krągłymi brzegi~S u r o
 297 3 |         rożnem winem napełnione;~K o ź l a k, jak przewrocone kubka
 298 3 |            znudzona, dokoła spoziera~Z głową w górę zadartą. Więc
 299 3 |      samotności, ciszy,~Oddalała się z wolna od swych towarzyszy~
 300 3 |      strumieniem, rzuciła na trawnik~Z ramion swój szal powiewny,
 301 3 |          skronie na dłoniach oparła,~Z głową w dół skłonioną; na
 302 3 |              której odbijał się włos z jednego końca,~Z drugiego
 303 3 |            się włos z jednego końca,~Z drugiego czarny trzewik,
 304 3 |              rąk, lica,~Wydawała się z dala jak pstra gąsienica,~
 305 3 |         drogę, do źródła pośpieszał.~Z wiatrem igrały białe poły
 306 3 |             ruchu~Nagłego chwiał się z wiatrem jako liść łopuchu,~
 307 3 |           słoniową~Trzciny ogromnej, z taką ozwał się przemową:~ ~"
 308 3 |             dziedzic fortunki mojej. Z łaski nieba~Zostawię mu
 309 3 |             Partyję upatrzyłem; nikt z obywateli~Nie wyrówna z
 310 3 |              z obywateli~Nie wyrówna z imienia ani z parenteli~
 311 3 |            Nie wyrówna z imienia ani z parenteli~Podkomorzemu;
 312 3 |             razem ułożymy,~Co zrobić z Tadeuszem; znam tam wiele
 313 3 |              za znaczenie?~Któryż to z dawnych panów, ba, nawet
 314 3 |              Pan Jacek nie wypuszcza z opieki swej syna~I przysłał
 315 3 |     bernardyna~Robaka, który przybył z tamtej strony Wisły;~Przyjaciel
 316 3 |               Oprocz fortunki mojej, z łaski Jacka wiano~W kapitałach;
 317 3 |             Aśćka, że ma kapitały,~I z łaski jego mam też fundusz
 318 3 |             tem,~Żeby się to zrobiło z najmniejszym kłopotem.~Trzeba
 319 3 |    najmniejszym kłopotem.~Trzeba ich z sobą poznać. Prawda, bardzo
 320 3 |           już Zośkę wreszcie wydobyć z zamknięcia,~Bo wszakci to
 321 3 |          wszakci to już pono wyrasta z dziecięcia".~ ~Telimena,
 322 3 |             czy nie szkodzi -~Rzekła z gniewem - sądź o tem sam
 323 3 |        posadźcie,~Niech szynkuje lub z lasu niech źwierzynę znosi;~
 324 3 |          lasu niech źwierzynę znosi;~Z nim sobie, co zechcecie,
 325 3 |           części mowy Sędzia słuchał z niepojętem~Pomieszaniem,
 326 3 |            posażna;~Ale też nie jest z lada wsi, lada szlachcianka,~
 327 3 |             lada szlachcianka,~Idzie z Jaśnie Wielmożnych, jest
 328 3 |             Wojewodzianka,~Rodzi się z Horeszkówny; małżonka dostanie!~
 329 3 |             Odpisuję Jackowi, że nie z mojej winy~Nie dojdą Tadeusza
 330 3 |              winy~Nie dojdą Tadeusza z Zosią zaręczyny.~Teraz sam
 331 3 |          Teraz sam będę radzić; pono z Podkomorzym~Zagaimy swatostwo
 332 3 |            ten czas Telimena ostygła z zapału:~"Ja nic nie rekuzuję,
 333 3 |              nie zaszkodzi,~Poznajmy z sobą państwa młodych; będziem
 334 3 |       odszedł zamyślony;~Pan Tadeusz z przeciwnej przybliżył się
 335 3 |             zwabia;~W tymże kierunku z wolna posuwa się Hrabia.~ ~
 336 3 |              podczas Sędziego sporów z Telimeną~Stał za drzewami,
 337 3 |            zdziwiony tą sceną;~Dobył z kieszeni papier i ołówek,
 338 3 |           sprzęty,~Które zawsze miał z sobą, i na pień wygięty~
 339 3 |            obraz malował,~Mówiąc sam z sobą: "Jakbyś umyślnie grupował:~
 340 3 |      malownicza!~Głowy charakterowe! Z kontrastem oblicza".~ ~Podchodził,
 341 3 |             świeżemi powiewy,~Sporem z Sędzią i nagłym przybyciem
 342 3 |      rumieńcem,~Leszczyna jak menada z zielonemi berły,~Ubranemi,
 343 3 |              Brzoza biała, kochanka, z małżonkiem swym grabem.~
 344 3 |        cudzoziemskie gaje~I wyliczać z kolei wszystkich drzew rodzaje:~
 345 3 |               Któreż równać się może z drzewami naszemi?~Czy aloes
 346 3 |          drzewami naszemi?~Czy aloes z długiemi jak konduktor pałki?~
 347 3 |          pałki?~Czy cytryna, karlica z złocistemi gałki,~Z liściem
 348 3 |          karlica z złocistemi gałki,~Z liściem lakierowanym, krótka
 349 3 |           strumienie warkoczy!~Niema z żalu, postawą jak wymownie
 350 3 |             siedzi?~Prawdziwie, będą z Pana żartować sąsiedzi,~
 351 3 |          Dowiesz się o tem wszystkim z książek w swoim czasie.~
 352 3 |             rozum! - zawołał Tadeusz z zapałem. -~Te Państwa niebo
 353 3 |         widoków!~Ileż scen i obrazów z samej gry obłoków!~Bo każda
 354 3 |           leniwa, ulewą brzemienna~I z nieba aż do ziemi spuszcza
 355 3 |            są deszczu strugi;~Chmura z gradem jak balon szybko
 356 3 |              gradem jak balon szybko z wiatrem leci,~Krągła, ciemnobłękitna,
 357 3 |          dzikich gęsi lub łabędzi,~A z tyłu wiatr jak sokoł do
 358 3 |        srebro, zmieszały się - nagle~Z ich karków rosną maszty,
 359 3 |             ich karków rosną maszty, z grzyw szerokie żagle,~Tabun
 360 3 |              wspaniale płynie~Cicho, z wolna, po niebios błękitnej
 361 3 |              chmurę,~A drugą ścisnął z lekka rączkę Telimeny.~Kilka
 362 3 |             serc czułych! - gdy śpiż z dala ryknie,~Wszystko miesza
 363 3 |            pierś przyśpilał;~Tadeusz z drugiej strony krzak ziela
 364 3 |         Dzwon wciąż dzwonił, i echem z głębi cichych lasów~Odezwało
 365 3 |             każde południe krzyczący z poddasza,~Gości i czeladź
 366 3 |           się w domu Sędziego. ~Więc z gaju~Wychodziła gromada
 367 3 |              miał m u c h o m o r a. Z próżnemi przychodzi~Rękami
 368 3 |          przychodzi~Rękami Telimena, z nią panicze młodzi.~ ~Goście
 369 3 |              brał miejsce za stołem;~Z wieku mu i z urzędu ten
 370 3 |              za stołem;~Z wieku mu i z urzędu ten zaszczyt należy.~
 371 3 |       Tadeusz i Hrabia,~Obadwa radzi z siebie, obadwa szczęśliwi,~
 372 3 |           kolana,~Ale do rozmawiania z nim nie miał ochoty~I widać,
 373 3 |              Podbiegł do Pana; widać z postawy i z miny,~Że ważnej
 374 3 |              Pana; widać z postawy i z miny,~Że ważnej i niezwykłej
 375 3 |           wszyscy odgadli: że zwierz z m a t e c z n i k a~Wyszedł,
 376 3 |       odgadli: że zwierz z m a t e c z n i k a~Wyszedł, że w Zaniemeńską
 377 3 |               Spólną myśl widać było z uciętych wyrazów,~Z gestów
 378 3 |             było z uciętych wyrazów,~Z gestów żywych, z wydanych
 379 3 |            wyrazów,~Z gestów żywych, z wydanych rozlicznych rozkazów,~
 380 3 |             wychodząc tłumnie, razem z ust tak wielu,~Dążyły przecież
 381 3 |            na ochotnika;~Kto wystąpi z oszczepem, temu z robocizny~
 382 3 |            wystąpi z oszczepem, temu z robocizny~Wytrącić dwa szarwarki
 383 3 |              pan Sędzia - żeby jutro z rana~Mszę miał w kaplicy
 384 3 |              Jak gdyby kogoś szukał; z wolna wszystkich oczy~Sędziwa
 385 3 |          stole,~Pociągnął złocistego z zanadrza łańcuszka,~Na którym
 386 3 |           stoła;~Nawet strona Kusego z partyją Sokoła~Przestała
 387 3 |        Pobrawszy się pod ręce Rejent z Asesorem~Wyszukują ołowiu.
 388 3 |       wcześnie, ażeby przebudzić się z rana.~
 389 4 |           strzały - Spór Sagalasówki z Sanguszkówką, rozstrzygniony
 390 4 |          powieść o pojedynku Dowejki z Domejką, przerwana szczuciem
 391 4 |        żubrów, dzików i niedźwiedzi.~Z tego to miasta Wilna, jak
 392 4 |            tego to miasta Wilna, jak z rzymskiej wilczycy,~Wyszedł
 393 4 |            kołpak Witoldowy,~Ostatni z Jagiellonów wojownik szczęśliwy~
 394 4 |              tu wywrot dębu~Wysterka z ziemi na kształt ogromnego
 395 4 |           Dzięcioł na jedlinie~Stuka z lekka i dalej odlatuje,
 396 4 |              skacze gajów tanecznica~Z drzew na drzewa, miga się
 397 4 |    zbieraczka, dziewica;~W krobeczce z prostej kory podaje zebrane~
 398 4 |         pełni trwogi,~Zniknęli nagle z oczu jako leśne bogi.~ ~
 399 4 |             mogły Tadeusza wyciągnąć z posłania;~Ubrany padłszy
 400 4 |              jak bobak w norze.~Nikt z młodzieży nie myślił szukać
 401 4 |             się rzeźwym jak ptaszek, z lekkością oddychał,~Czuł
 402 4 |              zwykle wejrzenie,~Kiedy z jasności dziennej przedziera
 403 4 |           małą rączkę, niby wachlarz z boku~Nadstawioną ku słońcu
 404 4 |             czyli mu się marzy~Jedna z tych miłych, jasnych twarzyczek
 405 4 |         schyliła się - ujrzał, drżąc z bojaźni~I radości, niestety!
 406 4 |      polowanie,~Pan zaspał". Skoczył z łóżka i obu rękami~Pchnął
 407 4 |            parkanie,~Oczy podniosł i z palcem do ust przyciśnionym~
 408 4 |             jako wrogi;~Stara należy z prawa do zamku dziedzica,~
 409 4 |             karczma nie była ciekawa z pozoru.~Stara wedle dawnego
 410 4 |         Żydów dziedziczym.~ ~Karczma z przodu jak korab, z tyłu
 411 4 |          Karczma z przodu jak korab, z tyłu jak świątynia:~Korab,
 412 4 |        świątyni stawiona,~Przypomina z pozoru ów gmach Salomona,~
 413 4 |          karczmach i stodołach.~Dach z dranic i ze słomy, śpiczasty,
 414 4 |              wpółokrągłe łuki,~Także z drzewa, gotyckiej naśladowstwo
 415 4 |       gotyckiej naśladowstwo sztuki.~Z wierzchu ozdoby sztuczne,
 416 4 |             cyces" nazywają.~Słowem, z daleka karczma chwiejąca
 417 4 |           brudne jak czarna opona,~A z przodu rzeźba sterczy jak
 418 4 |          rzędem; ekonom sam siedział z osobna.~Po rannej mszy z
 419 4 |             z osobna.~Po rannej mszy z kaplicy, że była niedziela,~
 420 4 |             czarka,~Ponad wszystkimi z butlą biegała szynkarka.~
 421 4 |            stary i powszechnie znany z poczciwości,~Od lat wielu
 422 4 |           dzierżawił karczmę, a nikt z włości,~Nikt ze szlachty
 423 4 |           słynął muzycznym talentem;~Z cymbałami, narodu swego
 424 4 |          narodowe;~Przywoził mnóstwo z każdej za Niemen wyprawy~
 425 4 |             Niemen wyprawy~Kołomyjek z Halicza, mazurów z Warszawy;~
 426 4 |         Kołomyjek z Halicza, mazurów z Warszawy;~Wieść, nie wiem
 427 4 |             że on pierwszy przywiózł z zagranicy~I upowszechnił
 428 4 |           scianie cymbały;~Osiadłszy z dziećmi w karczmie, zatrudniał
 429 4 |        niedoświadczony;~Poszedł więc z nim dla rady tudzież dla
 430 4 |         lipcowego miodu.~Słychać, że z Bernardynem znali się za
 431 4 |              Nocą do karczmy, tajnie z Żydem się naradzał~O ważnych
 432 4 |             chylił tabakierze;~Brano z niej i kichała szlachta
 433 4 |        Prawdziwa bernardynka, pewnie z Kowna rodem,~Miasta sławnego
 434 4 |             tyczy, hem, ona pochodzi~Z dalszej strony, niż myśli
 435 4 |         Skołuba dobrodziéj;~Pochodzi z Jasnej Góry; księża paulinowie~
 436 4 |      Księstwie teraz syzma siedzi!"~"Z Częstochowy? - rzekł Wilbik. -
 437 4 |             go papież namaścił, żyją z sobą w zgodzie~I nawracają
 438 4 |           się trochę popsuł; prawda, z Częstochowy~Oddano wiele
 439 4 |    Dobrodzieju!" - chłopek ozwał się z pokorą,~Pokłoniwszy się
 440 4 |            odarcia; lecz nam u r o d z o n y m,~Nam wielmożnym,
 441 4 |             zawołał Juraha. -~Waszeć z pradziadów chłopów uszlachcony
 442 4 |         uszlachcony szlacha;~Ale ja, z kniaziów! pytać u mnie o
 443 4 |              Birbasz. - ~Przecież ja z tatarskich hrabiów~Pochodzę,
 444 4 |                krzyknął Mickiewicz - z mitrą w polu złotem,~Herb
 445 4 |       kichnął;~Bernardyn korzystając z przerwy mówił dalej:~ ~"
 446 4 |           Czy uwierzycie Państwo, że z tej tabakiery~Pan jenerał
 447 4 |         Litwinom, niech mnie czekają z tabaką~Częstochowską, nie
 448 4 |            słowa~Powtarzano: "Tabaka z Polski? Częstochowa?~Dąbrowski?
 449 4 |              Częstochowa?~Dąbrowski? z ziemi włoskiej?" Aż na koniec
 450 4 |             koniec razem,~Jakby myśl z myślą, wyraz sam zbiegł
 451 4 |          myślą, wyraz sam zbiegł się z wyrazem,~Wszyscy jedynogłośnie,
 452 4 |        Wszystko się uścisnęło: chłop z tatarskim hrabią,~Mitra
 453 4 |              tatarskim hrabią,~Mitra z Krzyżem, Poraje z Gryfem
 454 4 |              Mitra z Krzyżem, Poraje z Gryfem i z Korabią;~Zapomnieli
 455 4 |           Krzyżem, Poraje z Gryfem i z Korabią;~Zapomnieli wszystkiego,
 456 4 |         zwano taratatką".~"Ale tamta z fręzlami, ta jest całkiem
 457 4 |        Austerlic: Francuzi tak stali~Z armatami, a na nich biegła
 458 4 |            półkiem cwałował i spadał z kulbaki;~Co półk spadnie,
 459 4 |             braciszkiem~Konstantym i z niemieckim cesarzem Franciszkiem,~
 460 4 |        cesarzem Franciszkiem,~W nogi z pola; więc Cesarz, widząc,
 461 4 |     otrząsnął palce.~Otóż, jeśli kto z Panów, coście tu przytomni,~
 462 4 |          zajedzie i do drzwi zapuka.~Z Napoleonem pobić Moskalów
 463 4 |         szable weźmie, kiedy bić się z kim nie będzie;~Napoleon,
 464 4 |          ucztą potrzeba dom oczyścić z śmieci;~Oczyścić dom, powtarzam,
 465 4 |       rozmowę;~Ujrzał coś ciekawego, z okna wytknął głowę,~Po chwili
 466 4 |               Potem o tem obszerniej z sobą pogadamy;~Jutro będę
 467 4 |             mieście~I do Waszmościów z drogi zajadę po kweście".~ ~"
 468 4 |         bernardyn głodny nie wyszedł z Pucewicz".~Tak cała szlachta
 469 4 |     gościńcem w cwał, bez kapelusza,~Z głową schyloną, bladem,
 470 4 |           męstwem,~Dalej spotkać się z większem masz niebezpieczeństwem:~
 471 4 |              plamista rdzą krwawą.~A z wnętrza ciągle dymi, zionąc
 472 4 |     wszystkich drzew i ziół nasiona,~Z których się rozrastają na
 473 4 |              niej, jak w arce Noego, z wszelkich zwierząt rodu~
 474 4 |              i Orłowie dzicy,~Żyjący z pańskich stołów dworscy
 475 4 |           Patrzyły na Adama, nim się z nim skłóciły.~Szczęściem,
 476 4 |        widokiem,~Uciekają skowycząc, z obłąkanym wzrokiem;~I długo
 477 4 |            strzelcy zowią: m a t e c z n i k i.~ ~Głupi niedźwiedziu!
 478 4 |           masz noclegi;~Teraz Wojski z obławą, już od matecznika~
 479 4 |           muzyka puszczy gra do nich z daleka.~Psy nurtują po puszczy
 480 4 |          Wygiął się jak łuk naprzód, z wciśnioną w las głową.~Nie
 481 4 |        chłopem, czy paniczem,~Jeżeli z miejsca zejdzie, dostanie
 482 4 |   rozstawione,~Gdzie tylko pozostali z mnogich łowczych szyków~
 483 4 |             Wojski, Tadeusz, Hrabia, z kilką obławników.~ ~Tu las
 484 4 |             las był rzadszy; słychać z głębi ryk, trzask łomu,~
 485 4 |           głębi ryk, trzask łomu,~Aż z gęstwy, jak z chmur, wypadł
 486 4 |        trzask łomu,~Aż z gęstwy, jak z chmur, wypadł niedźwiedź
 487 4 |             go sobie; spojrzą, aż tu z pyska~Wielkiego, czerwonego
 488 4 |             rzędy kłów błyska~I łapa z pazurami już się na łby
 489 4 |            płowy.~Zdarłby mu czaszkę z mozgów jak kapelusz z głowy,~
 490 4 |        czaszkę z mozgów jak kapelusz z głowy,~Gdy Asesor z Rejentem
 491 4 |         kapelusz z głowy,~Gdy Asesor z Rejentem wyskoczyli z boków,~
 492 4 |         Asesor z Rejentem wyskoczyli z boków,~A Gerwazy biegł z
 493 4 |             z boków,~A Gerwazy biegł z przodu o jakie sto kroków,~
 494 4 |           przodu o jakie sto kroków,~Z nim Robak, choć bez strzelby -
 495 4 |            tuż pod Hrabiego, zbił go z nóg na ziemię.~Jeszcze ryczał,
 496 4 |             brzucha~I do płuc wysłał z niego cały zapas ducha.~
 497 4 |         Jedne drugim pieśń niosą jak z choru do choru.~I szła muzyka
 498 4 |        rzemiennym~Chwiał się. Wojski z obliczem nabrzmiałem, promiennem,~
 499 4 |             nabrzmiałem, promiennem,~Z oczyma wzniesionemi, stał
 500 4 |             wrzasków.~ ~Uciszono się z wolna i oczy gawiedzi~Zwróciły