Ksiega

 1 1 |      obejrzał porządkiem;~Bo choć zawsze i płynnie mówił, i z rozsądkiem,~
 2 1 |           nieczynności! a oni tak zawsze daleko!~Tak długo czekać!
 3 1 |           Podkomorzy! Oj, Wy! Pan zawsze ciekawy~O Bonaparta, zawsze
 4 1 |       zawsze ciekawy~O Bonaparta, zawsze Wam tam do Warszawy!~He!
 5 1 |       Która mu jak Ołtarzyk złoty zawsze służy,~Której nigdy nie
 6 1 |         osobno;~Po tych rozmowach zawsze jakowaś nowina~Rozeszła
 7 1 |        Wydawała, że mnich ten nie zawsze w kapturze~Chodził i nie
 8 1 | wieśniakami rozprawiał niemało,~A zawsze o tem, co się w cudzych
 9 2 |       jego twarzy nie widziano.~ ~Zawsze nosił Horeszków liberyją
10 2 |        dom utkwił i natężył ucho,~Zawsze dumał, a strzelcy zawsze
11 2 |          Zawsze dumał, a strzelcy zawsze nieruchomie~Za nim stali. -
12 3 |          i ołówek, sprzęty,~Które zawsze miał z sobą, i na pień wygięty~
13 4 |          czasów,~Że Litwie trzeba zawsze żelaza i lasów.~ ~Knieje!
14 4 |           był też podrabinkiem,~A zawsze miłym wszędzie gościem i
15 4 |           każe.~Skarbcem Ojczyzny zawsze są Jego ołtarze;~Wszakże
16 5 |         radach;~Przywykł, żeby mu zawsze coś bębniło w ucho,~Nawet
17 5 |    strzelec Tułoszczyk,~Nawet nie zawsze trafiał pan Rejtan nieboszczyk.~
18 5 |     wywodzić~Porządnie (jak zwykł zawsze) plan przyszłej zamiany:~
19 5 |       karę grabieży.~Mówiłem Panu zawsze: procesów zaniechać,~Mówiłem
20 5 |           zaniechać,~Mówiłem Panu zawsze: najechać, zajechać!~Tak
21 6 |           pozwów nie naszał.~Choć zawsze gotów, choć się Sędziemu
22 6 |     dziecku imię na chrzcie daje,~Zawsze zwykł za patrona brać Koronijasza:~
23 7 |   zwyczaju~Na wspomnienie Moskala zawsze rękę zwracał~Na lewy bok,
24 7 |        Choć nigdy nie dokończył i zawsze się jąkał,~I ciemno się
25 7 |        krop a krop, i kwita".~"Ja zawsze gotów golić" - ozwał się
26 7 |         liku,~Z których wyszliśmy zawsze, jak szlachcie przystało,~
27 8 |          tak mile,~Że będą długo, zawsze myśli mej przytomne,~I dalibógże,
28 9 |      został pogardzony,~Kochał ją zawsze, zginąć rad dla jej obrony.~ ~
29 10|           Ilekroć nań spójrzałem, zawsze ma nieboga~Stawała przed
30 10|           przestrogę:~Niechaj Pan zawsze z sobą relikwije nosi~I
31 10|           zgromadzić~I opuścić na zawsze powiat i Ojczyznę,~Wynieść
32 10|         kocha...~Ale Stolnik, jak zawsze, spokojny, wesoły,~Dawał
33 11|         albo wdowy~Na wydaniu: to zawsze kompromis gotowy.~Najdłuższy
34 11|         się z chłopiętami czubił,~Zawsze ich zbił; więc ilekroć do
35 11|           do zamku biegał,~Jam go zawsze do trudnych imprezów podżegał.~
36 11|        iść trzeba~Za Pana; ja się zawsze zgadzam z wolą Nieba~I z
37 11|      pacierze~Za Pana powodzenie, zawsze przed oczami~Stał Pan z
38 11|  wiedziała (bo dziewczyna zgadnie~Zawsze instynktem, co jej do twarzy
39 12|     rozciągnięta,~Bo to długie; a zawsze od lewego ucha~Ciąć oburącz,
40 12|         do słońca~Dąży i tak jest zawsze miłą dla miesiąca,~Że wiecznie
41 12|          dawno; zapomniałam, wieś zawsze lubiłam;~I wierz mi, że
42 12|      słyszalne brzęczenia.~Mistrz zawsze patrzył w niebo, czekając
43 1 |          Kraj lat dziecinnych! On zawsze zostanie~Święty i czysty