Ksiega

 1 1 |    ściskał i całował;~Zaczęła się ta prędka, zmieszana rozmowa,~
 2 1 |           nad umysłami wielką moc ta tłuszcza;~Bo Pan Bóg, kiedy
 3 1 |           i wstąg jasnych pęki.~ ~Ta przerwa rozmów trwała już
 4 1 |   dowodził na złość Rejentowi,~Że ta chwała należy chartu Sokołowi.~
 5 1 |          zdawała się małą,~A pani ta niewiastą już w latach dojrzałą;~
 6 2 |  proboszcz zatrudniał się czynnie tą usługą~I Pani, i Panienka,
 7 2 |   niewiasta,~Nazywa się kawiarka; ta sprowadza z miasta~Lub z
 8 2 |         Zabawiła nas cały wieczor ta pustota;~Zrobiła się nazajutrz
 9 3 |         drzewami, mocno zdziwiony tą sceną;~Dobył z kieszeni
10 3 |          grupował:~Ten na głazie, ta w trawie, grupa malownicza!~
11 4 |           przemycał, lecz potwarz ta niegodna wiary.~ ~Robak
12 4 |             Ale tamta z fręzlami, ta jest całkiem gładką" -~Krzyknął
13 4 |           oparzelisk wznosi.~A za tą mgłą na koniec (jak wieść
14 4 |         dłoni:~"Panowie - rzekł - ta kula nie jest z waszej broni,~
15 5 |         plecionkę daje Telimenie;~Ta ją do głowy Zosi przyszpila
16 5 |       Wiem, wiem, o co wam idzie: ta czarnych trosk chmura~Pono
17 5 |        dziesiątkiem soboli.~Skórą tą rozporządzimy wedle naszej
18 6 |            Sędzio, to bieda nam z tą panią ciotką,~Z tą panią
19 6 |          nam z tą panią ciotką,~Z tą panią Telimeną, kokietką
20 6 |          idźże mi Waść wreszcie z tą zgodą do licha! -~Przerwał
21 6 |        jej losie.~Dość mnie nudzi ta cała historyja babia!~A
22 7 |           głową:~ ~"Cicho! skądże ta cała nowina pochodzi?~Jak
23 7 | Bernardyna.~Jeśli od niego wyszła ta cała nowina,~To kto wie,
24 8 |         swą ruszył do Jassów~I za tą niepoczciwą pociągnął karetą~
25 8 |        Ogon targowiczanów, jak za tą kometą -~Lud prosty, choć
26 8 |          tam gadał, nie wiem,~Ale ta zgoda był to popioł nad
27 8 |           się, wstydził.~Przecież ta Zosia, taka piękna, taka
28 8 |      Zadziwiony i nieco zmieszany tą sceną.~"Panno Zofijo - rzecze -
29 8 |       Nigdy się krwią bezbronnych ta szpada nie splami;~Soplicowie,
30 10|           Państwo Lachy, już jest ta gadka między wami,~Że każdy
31 10|          mu śród burzy~Przyświeca ta nadzieja, że Ojczyźnie służy.~ ~
32 10|  rozdziela,~Dobędzie się iskierka ta przy pożegnaniu,~Jako ostatni
33 10|          pół drogi wstrzymać;~Ale ta broń ognista, dosyć zamek
34 10|           powstanie przyśpieszył!~Ta myśl, że dóm Sopliców pierwszy
35 10|      Litwie zatkną krewni moi!...~Ta myśl... zdaje się czysta...~ ~
36 11|       odwinął, otworzył.~ ~Księga ta miała tytuł: Kucharz doskonały.~
37 12|         laskę ma na znak urzędu~I tą laską z kolei, jako mistrz
38 12|          Veto!>>~Patrzcie, jak za tą nagłą do kłótni podnietą~
39 12|        Czyliż wieśniacy zyszczą z tą szczęśliwą zmianą~Tyle tylko,
40 12|  wypełniają duchem;~Myśliłbyś, że ta para w powietrze uleci,~
41 Ob|             Ks. XI w. 117:~Księga ta miała tytuł: Kucharz doskonały.~
42 Ob|    Kucharz doskonały, przemowa: ~"Ta legacya, wszystkiemu zachodniemu
43 1 |       ojców losami~I wtenczas łza ta ich lica nie splami.~ ~Dziś