Ksiega

 1 1 |   śladach zatrzymywał,~Myślał o nich i, czyje były, odgadywał.~
 2 1 |    żabki po samotnej łące;~Śród nich jedna króluje postać, jak
 3 1 |         na modnisiów, a brano z nich wzory:~Zmieniano wiarę,
 4 1 |         różowymi wstęgi,~Pośród nich brylant, niby zakryty od
 5 1 |     wodza legijonu,~I każdego z nich opis zwycięstwa lub zgonu.~
 6 2 |    myśliwców w polu, czwałem do nich pędził;~Surdut swój angielskiego
 7 2 |       Choć nie wiedziałem, że w nich taki skarb się mieści,~Tyle
 8 2 |       białawe górują badyle;~Na nich, myślisz, iż rojem usiadły
 9 2 |    kwiaty ślicznie malowane,~Na nich kurzące wonnie imbryki blaszane~
10 2 |   osobny garnuszek,~Aby każdą z nich ubrać w osobny kożuszek.~ ~
11 3 |        tu i ówdzie wiśnie,~Śród nich zboże, w gatunkach zmieszanych
12 3 |         małe,~Odkryte; włosy na nich krótkie, jak len białe;~
13 3 |     pogrążeni.~Hrabia widział w nich obraz elizejskich cieni,~
14 3 |         I dziwna; żaden owad na nich nie usiada.~Panienki za
15 3 |  estymie~U ludzi, bo szanujem w nich ród, dobre imię~Albo urząd,
16 3 |     krajem.~ ~A przecież wokoło nich ciągnęły się lasy~Litewskie!
17 4 |        nadstawił~Uszu i ręce do nich jak trąbki przyprawił,~Słuchał,
18 4 |      tak stali~Z armatami, a na nich biegła ćma Moskali;~Cesarz
19 4 |        że po walce,~Spojrzał na nich, zaśmiał się i otrząsnął
20 4 |        albo bajka wie, co się w nich dzieje.~Bo gdybyś przeszedł
21 4 |        puszcz imperatory.~Około nich na drzewach gnieździ się
22 4 |     Tylko muzyka puszczy gra do nich z daleka.~Psy nurtują po
23 4 |        sterczą głowy;~Wybiera z nich największy kufel kryształowy~(
24 5 |     kawalery!~Nabrałabyś się od nich pięknej manijery.~Teraz
25 6 |         zwyczaje.~Jeźli który z nich dziecku imię na chrzcie
26 6 |        Wenery ptaki,~Gołębie, w nich gruchając karmią swe pisklęta.~
27 7 | okropnie Prusaków,~Choć lubił o nich gadać; człek podeszły w
28 7 |        całej ludzkości, i cóż w nich spostrzegam?~Oto ród ludzki
29 7 |     podać od kontuszów pasy,~Na nich ze sklepu karczmy beczki
30 8 |         dwie szale błyskają;~Na nich Bóg w dniu stworzenia (starzy
31 8 |  złociste zawiesił na niebie:~Z nich to ludzie wag i szal wzór
32 8 |        para~Kocha się; to tam u nich nieszczęść co niemiara;~
33 8 |         w zieloności szatę.~ ~Z nich dwa strugi, jak ręce związane
34 9 |    mundurach zielonych;~Jeden z nich, opasany szarfą, trzymał
35 9 |    skubać szlachtę, oj, drzeć z nich łupinę!~Oj, weźcież ich
36 9 |    wpada na kwestarskie wozy,~Z nich dobywa rapiery, pałasze,
37 10|  arystokratów;~Że jeśli bywam u nich, z przyjaźni to robię,~A
38 11|        Pamiętam, dzielne były z nich konfederaty!~Gdyby nieboszczyk
39 12|         Pac i Małachowski.~Śród nich Podkomorzyna, dalej inne
40 12|  cymbalistów wielu,~Ale żaden z nich nie śmiał zagrać przy Jankielu~(
41 Ob|         asesorami, ale tu nie o nich mowa.~Rejenci aktowi zarządzają
42 1 |    jeszcze nie przebrzmiała -~O nich pomyślić - nie mieliśmy
43 1 |         Sąsiedzi dobrzy. Kogo z nich ubyło,~Jakże tam o nim często