Ksiega

 1 1 |           kiedy znidzie z nieba,~Czas i ziemianinowi ustępować
 2 1 |          bawić się trzeba, i jak czas podzielić,~By życie uprzyjemnić
 3 2 |  ugaszczał w pałacu, zwłaszcza w czas sejmików,~Popularny dla
 4 2 |       opasała w nocy:~Ledwie był czas z możdzerza na trwogę wypalić,~
 5 2 |       potem ona, żyjąc w stolicy czas długi,~Wyrządziła nieźmierne
 6 3 |           już późno, chciałem na czas zdążyć;~Panienka wie, że
 7 3 | szlacheckiego chleba;~Już mu też czas obmyśleć los, postanowienie;~
 8 3 |         lecz to nic nie szkodzi;~Czas by już Zośkę wreszcie wydobyć
 9 3 |      resztę ułożym".~ ~Przez ten czas Telimena ostygła z zapału:~"
10 3 |     gajowy;~Nie zważał nawet, że czas właśnie obiadowy,~Podbiegł
11 4 |        słowa: "Niech Pan wstaje, czas na polowanie,~Pan zaspał".
12 4 |          nie wspomnę.~Ale mu nie czas teraz dojeżdżać niedźwiedzi:~
13 4 |    Bardzo niewygodnego. Bo gdy w czas sejmików~Przyjaciele Dowejki
14 4 |         przy niewyraźnej mowie w czas obiadu.~ ~Gorzej było; raz
15 4 |             Zgoda!>> - wrzaśli. ~Czas? - jutro, miejsce? - karczma
16 5 |        zaczynasz~Rok czternasty, czas rzucić indyki i kurki;~Fi!
17 5 |     spuszcza młodziana.~Wreszcie czas upatrzywszy ku niemu podbiega:~
18 6 |        przynosiłem nieraz:~Teraz czas już powiedzieć wszystko,
19 6 |         już powiedzieć wszystko, czas już teraz!~Ważne rzeczy,
20 6 |         wszystko, lecz wyjść nie czas jeszcze;~Ja sam wyznaczę
21 6 |        Ja sam wyznaczę miejsce i czas wam obwieszczę.~Wiem, że
22 8 |       się z jedną, kochać drugą,~Czas może mnie uleczy; wyjadę -
23 8 |         wieszania.~ ~Hrabia miał czas ostygnąć z zapału i gniewu,~
24 9 |         Panie Sędzio, wszakże to czas podobno śniadać?~Siadam
25 9 |         rzekli dwaj oficerowie -~Czas by już zjeść i wypić Pana
26 10|          takim dniu pożądany był czas najburzliwszy;~Bo nawalnica,
27 10|    Tadeusza~I rzekł do Księdza: "Czas już, żebym ci powiedział~
28 10|     Teraz porzucam Litwę może na czas długi,~Może Zosi tymczasem
29 10|       się serce od serca oddala.~Czas jest to wiatr: on tylko
30 10|            rzecze Sędzia - teraz czas myśleć o sobie;~Uważ, że
31 10|        rzekł: "Do jutra rana~Mam czas; teraz, mój bracie, poślij
32 11|         Pogoda była prześliczna, czas ranny,~Niebo czyste, wokoło
33 11|   grzechach jego wszyscy wiecie,~Czas i zasługi jego ogłosić na
34 11|      dobroci,~Możem te zaręczyny czas jakiś odwlekać;~Więzić twej
35 11|   Trzeciej pary daremnie czekają czas długi.~Sędzia niecierpliwi
36 12|     jabłkami sady.~ ~Ledwie mają czas goście darów lata użyć.~
37 12|           Ledwie słuchacze mieli czas wyjść z zadziwienia,~Znowu
38 12|    słuchają, wspominają sobie~Ów czas okropny, kiedy na Ojczyzny
39 12|        rękę ucałował.~ ~Poloneza czas zacząć. - Podkomorzy rusza~
40 Ob|         pobity od Szwedów. Bawił czas jakiś w Polszcze, gdzie
41 Ob|         gminnej znaczy właściwie czas jesienny, kiedy ptaki wędrowne
42 1 |       Biada nam, zbiegi, żeśmy w czas morowy~Lękliwe nieśli za
43 1 |   obecnej doli pozazdrości,~Będą czas mieli słuchać o przeszłości!~