Ksiega

 1 1 |             Tak każe przyzwoitość); nikt tam nie rozprawiał~O porządku,
 2 1 |          nie rozprawiał~O porządku, nikt mężczyzn i dam nie ustawiał,~
 3 1 |       skorzystał, że mi w moim domu~Nikt nigdy nie zarzuci, bym uchybił
 4 1 |           jego zasięgała zdania,~Bo nikt lepiej nad niego nie znał
 5 1 |           jak mnich na swym dworze.~Nikt go na polowanie uprosić
 6 1 |     przeniosłem stoły do zamczyska?~Nikt na tem nic nie stracił,
 7 2 | rozstrzygnienie śmiertelnego sporu;~Nikt ze słów zawziętości ich
 8 2 |      gniewie;~Psy powróciły same: i nikt pewnie nie wie,~Czy źwierz
 9 2 |          źwierz uszedł, czy wzięty; nikt zgadnąć nie zdoła,~Czy wpadł
10 2 |   przeszłości obrazy!~Co za miasto! Nikt z Panów nie był w Petersburku?~
11 2 |            się znaki.~ ~Szczęściem, nikt nie uważał, bo dotychczasowa~
12 2 |          mnicha; a po takiej probie~Nikt też nie miał ochoty zaczynać
13 3 |        Hrabia był ostróżny, choć go nikt nie śledził;~Patrzył w stronę
14 3 |           Ni wilczych, ni zajęczych nikt dotknąć nie raczy,~A kto
15 3 |       zalety~Darmo czekały znawców; nikt nie zważał na nie,~Tak mocno
16 3 |         dostał;~Partyję upatrzyłem; nikt z obywateli~Nie wyrówna
17 3 |              jedyną Zosi opiekunką.~Nikt oprócz mnie nie będzie myślił
18 3 |            Radziłem, bo brat kazał; nikt tu nie przymusza;~Gdy Aśćka
19 3 |              niż się zwykle zdarza;~Nikt nie gadał pomimo wezwań
20 4 |             spał jak bobak w norze.~Nikt z młodzieży nie myślił szukać
21 4 |         wielu dzierżawił karczmę, a nikt z włości,~Nikt ze szlachty
22 4 |           karczmę, a nikt z włości,~Nikt ze szlachty nie zaniósł
23 4 |            O Gerwazym nie wspomniał nikt, bo wszyscy biegli~Z boków
24 5 |            Szczęściem, że tej sceny~Nikt z gości nie uważał oprócz
25 5 |          mieli oszczep w ręku, tego nikt nie chwali~Ani gani: bo
26 7 |         zgoda! aż przypomnieć miło!~Nikt tam podobną fraszką nie
27 7 |         toczy, dekrety wyrabia,~Już nikt z was pomóc nie chce biednemu
28 8 |           prosić" - rzekł Sędzia. ~"Nikt jej nie uprosi -~Przerwał
29 9 |          Różnie słychać o tem,~Lecz nikt pewnie nie wiedział ni wtenczas,
30 9 |       wielka bieda,~A Panu Majorowi nikt za to nic nie da.~Wiesz
31 9 |         Raportu nie podamy, tak się nikt nie dowie.~Bóg dał ręce,
32 9 |        krzemienie i w guzy, i sęki~(Nikt by go nie podźwignął prócz
33 9 |          szerzył,~Daremnie śpiewać, nikt by muzie nie uwierzył,~Jak
34 9 |             Wkrótce tu nie zostanie nikt z nas przy komendzie!"~ ~
35 10|        różnie powiadano o tem,~Lecz nikt pewnie nie wiedział ni wtenczas,
36 10|      wynikną skutki;~Zbłądziliśmy i nikt tu z nas nie jest bez winy:~
37 10|    użyteczne,~I cierpienia, których nikt...~ ~Udało mi się nieraz
38 11|        szerzył:~Wojski zaprzeczył i nikt kuchcie nie uwierzył.~ ~
39 12|    sproszono.~Czeka nakryty stolik; nikt gości nie sadza,~Stoją kupkami,
40 12|        różnie powiadają o tem,~Lecz nikt pewnie nie wiedział ni wtenczas,
41 12|            siebie Rejentem ogłosił;~Nikt go nie poznał; dotąd polskie
42 12|               Wiedzą wszyscy, że mu nikt na tym instrumencie~Nie