Ksiega

 1 1 |     Rejentem wzmogła się uparta,~Coraz głośniejsza kłótnia o kusego
 2 1 |           Lecz patrzył na rywala coraz straszniej, srożéj...~Wtem,
 3 2 |    Tymczasem kurz na roli rośnie coraz bliżéj,~Pędzi na smyczy
 4 2 |   zięciem.~Do zamku nie proszony coraz częściej jeździł,~W końcu
 5 2 |         gospodarskich,~O nowych, coraz sroższych ukazach cesarskich;~
 6 2 |          prawił.~Telimena mówiła coraz wolniéj, ciszéj,~I Tadeusz
 7 3 |         konia wstrzymywał,~Głową coraz w tył kręcił, w ogród się
 8 3 |    włóczy, niby jedzie miedzą,~A coraz się przybliża, kędy ptaki
 9 3 |    prawie wylękła,~Podnosiła się coraz, na szalu uklękła;~Zrazu
10 3 |          Oczy chustką obwiewał i coraz spozierał:~"Miałożby to
11 4 |       śród ogarów grania~Słychać coraz to częściej jęk psiego konania.~ ~
12 4 |          do choru.~I szła muzyka coraz szersza, coraz dalsza,~Coraz
13 4 |       szła muzyka coraz szersza, coraz dalsza,~Coraz cichsza i
14 4 |     coraz szersza, coraz dalsza,~Coraz cichsza i coraz czystsza,
15 4 |          dalsza,~Coraz cichsza i coraz czystsza, doskonalsza,~Aż
16 4 |         Rwąc z kopyta jak zając, coraz daléj, daléj,~Aż mi ducha
17 5 |     odwracając niby nieumyślnie,~Coraz ku Telimenie groźnem okiem
18 5 |          plany wojenne.~Ciężą mu coraz bardziej powieki brzemienne,~
19 6 |          Bieży, staje, przysiada coraz, wznosi kitę~I wiatr nią
20 6 |         zbierają się chmury,~Ale coraz spadała; wiatr rozwinął
21 6 |     sprawę.~ ~Tymczasem szlachty coraz gęściej przybywało.~Dobrzyńscy
22 7 |       Prusak wciąż wołał, a głos coraz wyżej wznosił,~Aż posłuchanie
23 7 |        wyzierać~I za Klucznikiem coraz ku drzwiom się napierać;~
24 8 |          się zniżać,~Ścieśniać i coraz bardziej ku ziemi przybliżać,~
25 9 |          naprzód z rzadka, potem~Coraz gęstszym i coraz głośniejszym
26 9 |           potem~Coraz gęstszym i coraz głośniejszym łoskotem;~Na
27 9 |        chłodzie~I na deszczu, bo coraz wzmagała się słota,~Nadaremnie
28 9 |         rozkazu?"~I przychodziło coraz do żywszego sporu,~Gdy nowy
29 9 |   przymilał,~A wzmagał się w nim coraz tańcowania zapał;~Rzucił
30 9 |      rozkazu stryja, słysząc, że coraz to gorzéj~Wre bitwa, wybiegł;
31 10|     lecąc w wyższą nieba stronę,~Coraz się zgromadzały; ledwie
32 10|          chmurą; wiatr ją pędził coraz chyżej,~Chmura coraz gęstniała,
33 10|      pędził coraz chyżej,~Chmura coraz gęstniała, zwieszała się
34 10|      ryczeniem złowrogiem;~Krowa coraz ku niebu wznosi wielkie
35 10| pochyliwszy głowy,~A Jacek mówił coraz wolniejszemi słowy~I często
36 10|   Zwrócił się ku Sędziemu, a był coraz bladszy~I niespokojnie pytał
37 11|           Jeszcze smagławe, lewą coraz się rumieni;~A dalej okrąg,
38 12|       wszystkie Stany!"~ ~Mistrz coraz takty nagli i tony natęża;~
39 12|          stronę, melodyję zmąca,~Coraz głośniej targając akord
40 12|        do basów.~Słychać tysiące coraz głośniejszych hałasów,~Takt
41 12|         się pajęczéj.~Lecz strón coraz przybywa, już rozpierzchłe
42 Ob|     ptaków drapieżnych z wiekiem coraz bardziej zakrzywiają się