Ksiega

 1 1 |     dotykał się ziemi.~ ~Podróżny długo w oknie stał patrząc, dumając,~
 2 1 |  gospodarze.~"Pan świata wie, jak długo pracować potrzeba;~Słońce,
 3 1 |         pewna odmiana.~Trzeba się długo uczyć, ażeby nie zbłądzić~
 4 1 |     Podczaszyc jaki był, opisywać długo;~Dosyć, że nam się zdawał
 5 1 |        oni tak zawsze daleko!~Tak długo czekać! Nawet tak rzadka
 6 1 |       sobie pozwoli~Używać na wsi długo wzbronionej swobody;~Wiedział,
 7 1 |       tabakiery ważył~W palcach i długo dumał, nim ją w końcu zażył;~
 8 2 |     czasem w miejscu stanie,~Duma długo i - muchę zabije na ścianie.~ ~
 9 3 |           dwoje.~ ~Samotny Hrabia długo jeszcze stał w ogrodzie;~
10 4 |         Czy wiatr ruszył? Tadeusz długo patrzył na nie,~Nie śmiał
11 4 |            Wódki, miodu, wina!"~ ~Długo się przysłuchiwał ksiądz
12 4 |           z obłąkanym wzrokiem;~I długo potem, ręką pana już głaskane,~
13 4 |           każdy słucha~Milczenia, długo w miejscu nieruchomy czeka;~
14 4 |           szyję~Przeciągając się, długo, przeraźliwie wyje;~Znowu,
15 4 |           mu zęby wybić!~Panowie! Długo żyję, jednego widziałem~
16 4 |         zwierza wypuści z obławy,~Długo musi pracować, nim poprawi
17 5 |      dziadów stalsi, bo sumienni.~Długo serce młodzieńca proste
18 5 |      świecie.~Ja wiem lepiej, jak długo trzeba się sposobić~Panience,
19 5 |         uczuł, że go żal porusza,~Długo poglądał niemy, ukryty za
20 5 |     zgodzili;~I nie wiedzieć, jak długo trwałaby rozmowa,~Gdyby
21 6 |          przypatrzyć się, spytać; długo stał nad drogą,~Daremnie
22 6 |    dwadzieścia trzy rany.~Myślano długo w Litwie, że obu zabito;~
23 8 |    Podkomorzego tabakiery prosił;~Długo zażywa, kończyć powieści
24 8 |          mnie uleczy; wyjadę - na długo".~ ~"Tadeuszku! - stryj
25 8 |         słodko, tak mile,~Że będą długo, zawsze myśli mej przytomne,~
26 9 |         nogi zachwiały,~Ten, choć długo ucztował i usnął głęboko,~
27 9 |        rubacha,~Nim zaczął gadać, długo śmiał się: ~"Cha, cha, cha,
28 9 | rozbrojonych prowadzić w niewolę.~Długo szukano Płuta; on, w krzaku
29 10|         ocalim.~Żegnam was nie na długo; są pewne nadzieje,~Że nam
30 10|        Ksiądz - o niczem~(Płacząc długo z zakrytem rękami obliczem).~
31 10|    bystrych oczu swych złagodził,~Długo niemi po oczach Gerwazego
32 10|        krwi... O niej mówiłem tak długo! -~W tej chwili, o tych
33 11|      procesów litewskich ciągnęło~Długo z księżmi Krzyżaki, aż wygrał
34 11|           Stąd na koniec pendebat długo przed aktami~Sławny ów proces
35 11|            choćby przyszło czekać długo.~Teraz jesteś łaskawa twe
36 11|         na się rozjaśnione lice~I długo rozdzielone złączyli prawice.~ ~
37 11|           swem życiu tułaczém~Tak długo błąkali się w obcych stronach
38 12|        starej ręki,~Która służyła długo, wiernie, Bogu dzięki,~Ojczyźnie
39 12|    temperuje pióra, jak on głowy.~Długo liczyć! A nosów i uszu bez
40 12|        Jenerale! - rzekł - ciebie długo Litwa nasza~Czekała... długo,
41 12|      długo Litwa nasza~Czekała... długo, jak my Żydzi Mesyjasza.~