Ksiega

 1 1 |      Maleski z Mickiewiczem, a na koniec Hrabia~Z Soplicą: i czytając,
 2 2 |      całej Rzeczypospolitej,~A na koniec, po piątej szklenicy wypitej,~
 3 2 |          Anegdot, opowiadań, i na koniec sporów.~ ~Tadeusz z Telimeną,
 4 3 |     których nie pojęła treści.~Na koniec zapytała: "Skąd tu Pan przychodzi?~
 5 3 | przestawał dąsać się i zżymać,~Na koniec nie mógł dłużej od gniewu
 6 4 |        przerwana szczuciem kota - Koniec powieści o Dowejce i Domejce.~  ~  ~
 7 4 |           się jako błyskawica;~Na koniec w niewidzialny otwór pnia
 8 4 |       uśpionych w niem, pukał,~Na koniec, gryząc palce, do krwi się
 9 4 |          z ziemi włoskiej?" Aż na koniec razem,~Jakby myśl z myślą,
10 4 |         ksiądz Robak piosence,~Na koniec chciał ją przerwać; wziął
11 4 |           wznosi.~A za tą mgłą na koniec (jak wieść gminna głosi)~
12 5 |      niemy, ukryty za drzewem,~Na koniec westchnął i rzekł sam do
13 5 |     musiała uciekać, otrząsać,~Na koniec na murawie siąść i owad
14 5 |     pieszych po drodze obala~I na koniec Soplicę w stodole podpala -~ ~
15 6 |        nie mogąc zdań zgodzić, na koniec stanowi~Przełożyć całą sprawę
16 6 |          każdy słucha,~Patrzy, na koniec cała trzódka białopucha~
17 7 |        głowę na pierś schylił.~Na koniec odezwał się, z wolna każde
18 7 |  Dąbrowskiego czekamy rozkazu,~Na koniec, hajże na koń! powstajem
19 7 |          się tłumaczył; wreszcie, koniec końców,~My zjechali, sąsiadów
20 8 |        marszałkiem królewskim,~Na koniec umarł wielkim kanclerzem
21 9 |       było po bitwie.~ ~Taki miał koniec zajazd ostatni na Litwie.~ ~
22 10|   poduszek i posępny siedział.~Na koniec rzekł, spójrzawszy bystro
23 10|       oczach Gerwazego wodził,~Na koniec, jakby ślepym chciał uderzyć
24 11|     Protazego wnosić można bliski koniec procesu - Umizgi ułana z
25 11|           jak brylant światłe, na koniec ogniste,~Jak księżyc wielkie,
26 11|     tajemne wiązać i zakładać;~Na koniec w Soplicowie, w swem ojczystym
27 11|          wygrał Jagiełło.~Stąd na koniec pendebat długo przed aktami~
28 12|            Kochajmy się!~  ~  ~Na koniec z trzaskiem sali drzwi na
29 12|        wiatr jesienny powiewa;~Na koniec owe chwilę przedtem strojne
30 12|      powieści,~Rade, że mistrz na koniec strónami wszystkiemi~Zagrzmiał
31 12|           przymierając czasem,~Na koniec pada u nóg konika wiernego,~
32 12|           śledzi~I zaśmiał się na koniec - rad z jej odpowiedzi,~
33 12| Niewdzięczna! Spuścił głowę, i na koniec świsnął~Mazurka, potem kaszkiet
34 12|            w księgi umieściłem.~ ~KONIEC~
35 Ob|          Wiadomy z dziejów smutny koniec księcia Wasila Sanguszki
36 Ob|          sprawy graniczne, ale na koniec i tę część jurysdykcji utracił.
37 Ob|     bardziej zakrzywiają się i na koniec wierzchnie ostrze, zagiąwszy
38 Ob|          Ks. IX w. 762:~Taki miał koniec zajazd ostatni na Litwie.~
39 Ob|           z tradycji. Umieszczamy koniec jej kwoli ciekawemu czytelnikowi.~
40 1 |        porze,~Gdyby też wzięły na koniec do ręki~Te księgi, proste