Ksiega

 1 1 |          zajechał któryś z nowych gości.~Już konie w stajnię wzięto,
 2 1 |         nowej mody,~Odsyłać konie gości Żydom do gospody.~Słudzy
 3 1 |         sam przyjmować i zabawiać gości~(Daleki krewny pański i
 4 1 |       wieczerzy będzie z mnóstwem gości siedział.~ ~Pan Wojski poznał
 5 1 |            A choć przez wzgląd na gości niewiele z nim mówił,~Widać
 6 1 |       utrudzony, chociaż w gronie gości,~Nie uchybił gospodarskiej,
 7 1 |          i trudno zaradzić,~Wolał gości przeprosić i w pustki prowadzić.~
 8 1 |          dla tylu, tak szanownych gości;~W zamku sień wielka, jeszcze
 9 1 |        Żydzi".~ ~To mówiąc Sędzia gości obejrzał porządkiem;~Bo
10 1 |       Trudno było; bo krzeseł dla gości nie stało:~Na czterech ławach
11 1 |           posiadłość.~Wszakże kto gości prosi w zamek na wieczerzę,~
12 3 |      Aśćka, od czasu jak tu u nas gości~Tadeuszek, niemało mam niespokojności;~
13 3 |    południe krzyczący z poddasza,~Gości i czeladź domu na obiad
14 4 |   zgryzione jakichś nieostrożnych gości.~Czasem wymkną się w górę
15 4 |        wydawał,~Witał wchodzących gości, przy siedzących stawał~
16 4 |         Czy to prawda, że Francuz gości teraz w mieście,~Że chce
17 4 |         dostępnych, kędy człowiek gości,~Nie znajdują się nigdy
18 5 |         wyprowadzę,~Do salonu, do gości - gości mamy siła,~Patrzajżeż,
19 5 | wyprowadzę,~Do salonu, do gości - gości mamy siła,~Patrzajżeż, ażebyś
20 5 |           tak dawno nie widziałam gości!~Od czasu, jak tu żyję z
21 5 |          przecież pomieszana~Bawi gości, a z oczu nie spuszcza młodziana.~
22 5 |   Szczęściem, że tej sceny~Nikt z gości nie uważał oprócz Telimeny.~ ~
23 5 |   Podkomorzyna.~Sędzia, kiedy już gości jak trzeba ustawił,~Żegnając
24 5 |          wspomniał, gdzie, u kogo gości:~Dziedzic Horeszków gościem
25 8 |           domem.~Przerwał rozmowę gości, znać, że głos zabiera;~
26 8 |         księcia Jenerała~Zaprosił gości - liczna szlachta się zebrała,~
27 11|         ziemi prócz bestyi ryków,~Gości innych nie widział oprócz
28 11|       godną miłych sercom polskim gości~I odpowiednią wielkiej dnia
29 11|     grzesznikowi;~Sędzia obchodzi gości i wiejską gromadę,~Wszystkich
30 11|      wejrzeniem,~Zapłoniwszy się, gości witała dygnieniem~(Od Telimeny
31 11|           Rodzicy.~Użęła znów dla gości nowy snopek ziela;~Jedną
32 12|      Wskazuje wszystkim miejsca i gości usadza.~Naprzód, jako najpierwsza
33 12|        Czeka nakryty stolik; nikt gości nie sadza,~Stoją kupkami,
34 12|       Tryumfujące oczy obracał na gości.~ ~Henryk Dąbrowski udał
35 12|     Sędzio! i Sędzia mówił, że to gości znudzi!~A przecież, ile
36 12|     szpadę dźwignął~I nad głowami gości błyskawicą mignął,~Przypominając
37 12|           zaręczonych,~Wszystkich gości obecnych, wszystkich zaproszonych,~
38 Ob|         dostępnych, kędy człowiek gości,~Nie znajdują się nigdy
39 1 |           w świecie nieproszonych gości,~W całej przeszłości i w