Ksiega

 1 1 |            moc ta tłuszcza;~Bo Pan Bóg, kiedy karę na naród przepuszcza,~
 2 1 |           krwi tonęła, gdy ów mąż, bóg wojny,~Otoczon chmurą pułków,
 3 2 |        spadająca.~ ~Kiedyż nam Pan Bóg wrócić z wędrówki dozwoli~
 4 3 |          Nie chce wracać do kraju, Bóg wie gdzie się kryje,~Nawet
 5 3 |       wesoło: "No, to i cóż robić!~Bóg widzi, szczerze chciałem
 6 4 |      Ojczyzny, dla Polski; sam Pan Bóg tak każe.~Skarbcem Ojczyzny
 7 4 |            został szlachcicem? Sam Bóg to pamięta!~Niechaj Moskal
 8 4 |         Trzeba raz rzecz skończyć.~Bóg nas czy diabeł złączył,
 9 5 |         kaptur popi,~Wyrwawszy się Bóg wie skąd, jak Filip z konopi,~
10 6 |            zawołał Robak - jak Pan Bóg na niebie!"~"Błogosławioneż
11 6 |          bardzo o pochwały świata,~Bóg świadkiem, żem nie winien
12 6 |            dziecię Sopliców! Tobie Bóg przeznacza~Oczyścić grzechy
13 7 |      babińskie!~Panie Buchman, czy Bóg nam chciał cara narzucić,~
14 7 |          cię tam złowię, niech cię Bóg uchowa!>>~On znowu smyk
15 8 |            szale błyskają;~Na nich Bóg w dniu stworzenia (starzy
16 8 | gwiaździstego S i t a,~Przez które Bóg (jak mówią) przesiał ziarnka
17 8 |      odezwał się słowy:~ ~"Bracie; Bóg wie, żem dotąd tajemnic
18 8 |             Rozprawim się; a jeśli Bóg pobłogosławi,~Ukarzę go,
19 8 |       trapią się i smucą;~To znowu Bóg wie o co do zębów się skłócą;~
20 9 |            tak się nikt nie dowie.~Bóg dał ręce, żeby brać, to
21 10|          powagą tak mówi:~"Bracia! Bóg dziś naszemu szczęścił orężowi,~
22 10|     pozyskałem;~Byliśmy zaręczeni; Bóg nie błogosławił~Związkowi
23 10|     pamięta o Zosi.~Niech Pana Pan Bóg w zdrowiu i szczęściu prowadzi~
24 10|     światem jak łotr, jak zabojca?~Bóg widzi, jak pragnąłbym, ale
25 10|             o tych rzeczach mówić? Bóg wybaczy!~Musicie wiedzieć,
26 10|        znowu brakło mu oddechu.~ ~"Bóg widzi - rzecze Klucznik -~
27 10|             com nie cierpiał!~ ~Aż Bóg raczył lekarstwo jedyne
28 10|             W carcer durum - a Pan Bóg wybawił mię cudem~I pozwolił
29 10|       narzędziem kary~Bożej! twoim Bóg mieczem rozciął me zamiary.~
30 10|                   Oby tylko równie Bóg przebaczyć raczył! -~Przerwał
31 11|      zwycięstwa, wołają ze łzami:~"Bóg jest z Napoleonem, Napoleon
32 11|            przysłowie: Większy Pan Bóg niż pan Rymsza;~Ja zaś dołożę:
33 11|            to jak małżonków dwoje!~Bóg złączył, a czart dzieli,
34 11|           złączył, a czart dzieli, Bóg swoje, czart swoje!~Ach,
35 12|     niestety, sprzątniono!~A i to, Bóg mi świadkiem, pro publico
36 12|            ślub mój zerwać, to jak Bóg na niebie,~Że z temi paznokciami
37 12|      łaskawie,~Lecz po mej śmierci Bóg wie komu ich zostawię;~Jestem
38 12|          tak bardzo zuboży;~Nie da Bóg, abym rączki córy dygnitarskiej~
39 Ob|            V w. 330:~Wyrwawszy się Bóg wie skąd, jak Filip z konopi.~