Ksiega

 1 1 |       niemałą chętkę do swywoli.~Z góry już robił projekt, że sobie
 2 2 |            lub zająca,~Runie nań z góry jako gwiazda spadająca.~ ~
 3 2 |           ale celniej dogrzewali z góry.~Trzy razy aż pode drzwi
 4 2 |         widziałem! Łotr jeszcze do góry~Wzniesioną trzymał strzelbę,
 5 2 |          Hrabia, ręce podnosząc do góry -~Dobre miałem przeczucie,
 6 2 |        miał w dłoni~Podniesione do góry węzłowate sznurki:~"Ogórków
 7 2 |    podniosłszy trzonek z powagą do góry~Jak laskę marszałkowską,
 8 4 |           była ciemność; gałęzie u góry~Wisiały jak zielone, gęste,
 9 4 |      dobrodziéj;~Pochodzi z Jasnej Góry; księża paulinowie~Tabakę
10 4 |       podbiegł, wspiął się znów do góry~I czarną łapą sięgał Hrabiego
11 4 |           i zwierząt; aż Wojski do góry~Podniósł róg, i tryumfu
12 5 |            łące, a gdzieniegdzie z góry~Upada jak kiść śniegu gołąb
13 5 |        ptastwo tłumnie furknęło do góry.~Zosia, stopami ledwie dotykając
14 5 |          klęskę zadał, uderzając z góry.~Ale już goście tłumnie
15 6 |        wypogadza; mgła nie szła do góry,~Jak się dziać zwykło, kiedy
16 6 |         błonie;~Tymczasem słonko z góry tysiącem promieni~Tło przetyka,
17 6 |        wygładza, tymczasem tkacz z góry~Zrzuca jej nitki srebra,
18 7 |         mniejszych, każdy swego.~Z góry i z dołu, wielcy wielkich,
19 7 |           phu phu, jak nos drze do góry!~Pamiętacie, prosiłem na
20 7 |          do Klucznika, podnoszą do góry~Szable, pałki... ~Aż Maciek,
21 8 |          basem bąki,~Już bekasy do góry porwawszy się wiją~I bekając
22 8 |         niesie toń uciekająca,~A z góry znów garściami spada blask
23 8 |       stryczkami łowiąc, ciągnie z góry~Kogutki i szurpate i czubate
24 9 |           a teraz głowę wzniósł do góry~I z miną rozjaśnioną, jak
25 9 |        drzwi z Rózgą wzniesioną do góry,~Lgnąc do ściany, czatował
26 9 |           kłębek długie palce,~I z góry tak uderzył w grzbiet Rosyjanina,~
27 9 |      Mordując nieprzyjaciół, ten z góry, ten z dołu.~ ~Lecz Kropiciel
28 9 |        leci z szablą wzniesioną do góry,~Krzyknęli: "Górą Maćki,
29 10|           nodze,~Jak głaz lecący z góry, zatrzymany w drodze.~Oczy
30 10|       wnaszał,~Krzyczał nieraz, do góry podniósłszy szklenicę,~Że
31 10|           kiedyś mierzył do mnie z góry?~Utkwiłem oczy we dwie twojej
32 12|          przewrócił talerz dnem do góry~Na znak, że jeść nie będzie,
33 12|        mógł podnieść ten rapier do góry.~Mówiono, że Dembiński,
34 12|            natchnienia.~Spójrzał z góry, instrument dumnym okiem
35 12|          głosi.~I znowu spójrzał z góry, okiem struny zmierzył,~
36 12|      prędzej, pogląda na rywalów z góry~I swą konfederatkę z czaplinymi
37 12| gdzieniegdzie chmurkami zasłany,~U góry błękitnawy, na zachód różany;~
38 Ob|            i nacina się od dołu do góry siekierą tak, ażeby korę