Ksiega
1 1 | bramę.~We dworze pusto, bo drzwi od ganku zamknięto~Zaszczepkami
2 1 | drzwiczki~Świeżo trącone; blisko drzwi ślad widać nóżki~Na piasku,
3 1 | nieraz na to miejsce i na drzwi poglądał,~Jakby czyjegoś
4 1 | służący, i raptem boczne drzwi otwarto.~ ~Weszła nowa osoba,
5 2 | Gdy skrzypiące stodoły drzwi otwarto z trzaskiem~I bernardyn
6 2 | otworem, przecież wynalazł drzwi dwoje,~Sam je własnym nakładem
7 2 | nakładem naprawił i wstawił,~I drzwi tych odmykaniem codziennie
8 2 | góry.~Trzy razy aż pode drzwi to chłopstwo się wparło,~
9 2 | porwali~I tocząc się przeze drzwi na kształt bystrej fali,~
10 4 | w karczmę zajedzie i do drzwi zapuka.~Z Napoleonem pobić
11 5 | pokoju runął,~Trzasnąwszy drzwi za sobą. ~Szczęściem, że
12 5 | ja go wystraszę".~ ~"Za drzwi z nim !" - Podkomorzy krzyknął. - "
13 5 | zauszniczkach płatnę!~Fora za drzwi! do korda! Tomasz, karabelę!"~ ~
14 6 | drżenie,~Chciał uciec, gdy ode drzwi zaszła mu osoba -~Szczęściem
15 6 | dworem~I bardzo spieszył, bo drzwi zostawił otworem.~Widać,
16 6 | trzmiel w ziemnej jamie.~ ~U drzwi domostwa wszystkie klamki,
17 6 | najczęściej wypychał milczkiem za drzwi domu,~Rady rzadko udzielał
18 7 | Nie tkaj palców między drzwi, nie o ciebie idzie!~Panie
19 7 | wyszedł, a za nim tłum przeze drzwi runął,~Maciek resztę wypędził,
20 7 | Maciek resztę wypędził, drzwi zamknął, zasunął~I przez
21 8 | Chodząc jako wartownik około drzwi stryja,~Bo musi w ważnych
22 8 | spać pójdzie; nie śmie do drzwi stukać.~Sędzia drzwi na
23 8 | do drzwi stukać.~Sędzia drzwi na klucz zamknął, z kimś
24 8 | mi Waść spać!"~To mówiąc, drzwi na wściąż otwierał~I zawołał
25 8 | Jako więźniów wojennych; u drzwi stawi straże.~ ~Wtem "Hajże
26 9 | tańczyłem, krzyknął: <<Precz, za drzwi złodzieja>>~Że wtenczas
27 9 | pomoc im bieży;~Już przeze drzwi włażą trzy błyszczące bagnety,~
28 9 | kaszkiety.~ ~Maciek stał u drzwi z Rózgą wzniesioną do góry,~
29 9 | Kapitan, pokazując szpadą na drzwi dworu,~Krzyczy: "Sędzio!
30 9 | Gerwazy ich torem;~Wpadają we drzwi gumna stojące otworem,~I
31 9 | nie zaniechał,~Bo przeze drzwi jęk słychać, wrzask i gęste
32 10| całunem,~Uciekł w niebo i drzwi chmur zatrzasnął piorunem.~
33 10| przywieść Rykowa, potem drzwi zamyka.~Godzinę całą trwały
34 10| sam z Klucznikiem.~Zamknij drzwi".~Sędzia spełnił Robaka
35 11| trawie klęka,~Patrząc we drzwi kaplicy, odkrywają głowy:~
36 12| koniec z trzaskiem sali drzwi na wściąż otwarto.~Wchodzi
37 12| kłótni podnietą~Tłoczy się do drzwi ciżba, pewnie idą w kuchnię;~
38 1 | przyjaciół usiadł przy kominie,~Drzwi od Europy zamykał hałasów,~
|