Ksiega

 1 1 |            Mężczyznom dano wódkę; wtenczas wszyscy siedli~I chołodziec
 2 1 |       urodzenie, cnoty, obyczaje,~Wtenczas i swoją ważność zarazem
 3 1 |           Pamiętam, chociaż byłem wtenczas małe dziecię,~Kiedy do ojca
 4 1 |         kołtuna.~Jeśli kto i czuł wtenczas, że polskie ubranie~Piękniejsze
 5 1 |        szło o jej pełnienie!~Lecz wtenczas panowało takie oślepienie,~
 6 1 |           biedak zając;~Puszczano wtenczas za nim dla zabawki smycze~
 7 1 |         ani czerwonych kołnierzy,~Wtenczas, kim był, wyznawał: był
 8 1 |         bronić nie mógł... Jak go wtenczas cała~Rodzina pańska, jak
 9 2 |     gośćmi się złączył.~ ~Właśnie wtenczas myśliwi smycze zatrzymali~
10 2 |      krwią chrząknął;~Postrzegłem wtenczas kulę, wpadła w piersi same;~
11 2 |      pojedynczą suką.~Polowaliśmy wtenczas na kupiskiem błoniu;~Książę
12 3 |            Dostanie urząd, order; wtenczas niech porzuci~Służbę, jeżeli
13 4 | Dobrodziéj?~Oto szlachta litewska wtenczas na koń wsiędzie~I szable
14 5 |          przed światem zabłyśnie,~Wtenczas każdy się do niej przez
15 5 |         coś bębniło w ucho,~Nawet wtenczas, gdy milczał lub z placką
16 6 |       życiu hajdamackiem,~Siedząc wtenczas retorem w jezuickiej szkole,~
17 6 |          konopny.~ ~Wprawdzie już wtenczas w Litwie nie było zwyczajem~
18 7 |         Wartę,~Bawiłem za granicą wtenczas, w roku Pańskim~Tysiącznym
19 9 |       nikt pewnie nie wiedział ni wtenczas, ni potem.~Już też i słońce
20 9 |           za drzwi złodzieja>>~Że wtenczas za pułkowej okradzenie kasy~
21 10|       nikt pewnie nie wiedział ni wtenczas, ni potem.~Daremnie pytaniami
22 10|          ojczyste wrócim okolice;~Wtenczas, Stryju, wspomnę ci twoje
23 10|       wspomnę ci twoje obietnice,~Wtenczas na klęczkach drogą powitam
24 10|         twój zwycięstwem hardy,~I wtenczas jeszcze oko zwróć do tej
25 10|   przyjaciel? on wiedział, co się wtenczas działo~W duszy mojej! ~*~ ~
26 10|       wprawiała mię sprzeczka,~Ja wtenczas, zły i pjany, milczał jak
27 10|          ach, mój Gerwazy, czemuś wtenczas chybił?~Łaskę byś zrobił!
28 10|        zaszczycić~Urzędem. Gdybym wtenczas chciał się przemoskwicić!~
29 11|           wiosno! kto cię widział wtenczas w naszym kraju,~Pamiętna
30 11|       bliskiem pokrewieństwem,~Bo wtenczas sprawy skończyć nie można
31 11|         gotowa~Dać słowo mnie? Ja wtenczas nie przyjąłem słowa:~Bo
32 11|         takiem wymuszonem słowie?~Wtenczas bawiłem bardzo krótko w
33 12|       nikt pewnie nie wiedział ni wtenczas, ni potem.~ ~Dąbrowski rzekł
34 1 |     wreszcie na spoczynek zwiną -~Wtenczas, dębowem liściem uwieńczeni,~
35 1 |      mieli słuchać o przeszłości!~Wtenczas zapłaczą nad ojców losami~
36 1 |       zapłaczą nad ojców losami~I wtenczas łza ta ich lica nie splami.~ ~
37 1 |        bohaterze.~ ~I przyjaciele wtenczas pomogli rozmowie,~I do piosnki