Ksiega

 501 4 |    Podkomorzego dzierżą go pod uszy,~Z lewej strony Strapczyna,
 502 4 |           lewej strony Strapczyna, a z prawej zawisał~Sprawnik
 503 4 |        przerwał Rejent, otarłszy pot z czoła -~Biegłem tuż za niedźwiedziem;
 504 4 |         Niedźwiedź w pole wali,~Rwąc z kopyta jak zając, coraz
 505 4 |              nikt, bo wszyscy biegli~Z boków i, co się z przodu
 506 4 |             biegli~Z boków i, co się z przodu działo, nie postrzegli.~
 507 4 |             szarpentyną, czyli nawet z pistoletu;~Spór wasz trudno
 508 4 |             ludzie uczciwi, szlachta z prapradziadów,~Mieszkali
 509 4 |             zgodził;~On niedźwiedzia z uwagą dokoła obchodził,~
 510 4 |             rzekł - ta kula nie jest z waszej broni,~Ona z tej
 511 4 |             jest z waszej broni,~Ona z tej Horeszkowskiej wyszła
 512 4 |             paniczowie,~A niedźwiedź z tyłu już - już na Hrabiego
 513 4 |          Hrabiego głowie,~Ostatniego z Horeszków! chociaż po kądzieli.~<<
 514 4 |          dotknąć nie ośmielił,~On mi z rąk flintę wyrwał, wycelił,
 515 4 |              Ów głośny niegdyś u nas z tylu pojedynków,~Ów, co
 516 4 |            korki kobietom wystrzelał z patynków,~Ów łotr nad łotry,
 517 4 |          chwalił,~Ale gdyby ostatnie z krwi Horeszków dziecię~Wpadło
 518 4 |       zawieszono brzuchate kociołki;~Z wozów niosą jarzyny, mąki
 519 4 |         białe sterczą głowy;~Wybiera z nich największy kufel kryształowy~(
 520 4 |          zdrowie, na wsi żyć, wracać z obławy.~ ~Przecież i bez
 521 4 |              lada~Jest bigos, bo się z jarzyn dobrych sztucznie
 522 4 |              się, aż ogień wszystkie z niej wyciśnie~Soki żywne,
 523 4 |              wyciśnie~Soki żywne, aż z brzegów naczynia war pryśnie~
 524 4 |            Bigos już gotów. Strzelcy z trzykrotnym wiwatem,~Zbrojni
 525 4 |         Litwie - kto zwierza wypuści z obławy,~Długo musi pracować,
 526 4 |       oszczepu godził~I że spotkaniu z zwierzem Tadeusz przeszkodził;~
 527 4 |       Asesorze, jeżeli chciałem, byś z Rejentem~Pojedynkował, nie
 528 4 |            Pochodziły, rzecz dziwna, z nazwisk podobieństwa~Bardzo
 529 4 |     szlachcic pjany~Bił się w szable z Domejką i dostał dwie rany;~
 530 4 |            rany;~Potem ów szlachcic, z Wilna wracając do domu,~
 531 4 |              do domu,~Dziwnym trafem z Dowejką zjechał się u promu;~
 532 4 |               Ale już pierwej niosła z dziesiątek kul w brzuchu;~
 533 4 |              kul w brzuchu;~Strzelby z jednym kalibrem miało wiele
 534 4 |     pistolety;~Lecz strzelać się nie z dalszej ani z bliższej mety~
 535 4 |       strzelać się nie z dalszej ani z bliższej mety~Jak przez
 536 4 |        wzięto na obławę, wiedząc, że z powrotem~Na polu łatwo można
 537 4 |             łatwo można napotkać się z kotem;~Bez smyczy szły przy
 538 4 |       patrzeć!~Nikomu krokiem ruszyć z miejsca nie dozwolę;~Stąd
 539 4 |                  W istocie, kot czuł z tyłu myśliwych i psiarnie,~
 540 4 |            Pył za nim, psy za pyłem; z daleka się zdało,~Że zając,
 541 4 |            źmija,~Kot jak głowa, pył z tyłu jakby modra szyja,~
 542 4 |           blisko lasu, ogony - gdzie z tyłu!~Głowa niknie, raz
 543 4 |          nawzajem;~Wreszcie wracają, z wolna skacząc przez zagony,~
 544 4 |      szczwacze doświadczeni;~Myśliwi z tych mów wiele mogliby korzystać,~
 545 4 |           Przypłynęła do Libów i tam z wielką biédą~Wytargowała
 546 4 |            to sobie w nocy rozbieram z uwagą.~ ~Ledwie dniało,
 547 4 |          uwagą.~ ~Ledwie dniało, już z jednej strony taradejką~
 548 4 |            taradejką~Jedzie Dowejko, z drugiej na koniu Domejko.~
 549 4 |            Dowejkę na zwierza ogonie~Z jednej strony, Domejkę zaś
 550 4 |            na ziemi~Od śmiechu, a ja z księdzem słowy poważnemi~
 551 4 |      księdzem słowy poważnemi~Nuż im z Ewanieliji, z statutów dowodzić;~
 552 4 |       poważnemi~Nuż im z Ewanieliji, z statutów dowodzić;~Nie ma
 553 4 |              zamienił,~I Dowejko się z siostrą Domejki ożenił,~
 554 4 |              karczmę nazwali N i e d ź w i a d e k".~  ~
 555 5 |           także przerwane - Zjawisko z kluczem - Kłótnia - Hrabia
 556 5 |           kluczem - Kłótnia - Hrabia z Gerwazym odbywają radę wojenną.~  ~  ~
 557 5 |              skończywszy łowy, wraca z boru,~A Telimena w głębi
 558 5 |          Wprawdzie nieruchoma~Siedzi z założonemi na piersiach
 559 5 |         kocha? czy się zechce żenić?~Z kobietą kilku laty starszą!
 560 5 |                Telimena, tak myśląc, z sofy się podniosła~I stanęła
 561 5 |              rozkosz i wita, i żegna z weselem,~Jak skromną ucztę,
 562 5 |         skromną ucztę, którą dzielim z przyjacielem.~Tylko stary
 563 5 |      powiedzą ludzie? Można im zejść z oczu,~W inne strony wyjechać,
 564 5 |          lepsza, wynieść się całkiem z okolicy,~Na przykład zrobić
 565 5 |              za to urodzeniem równa,~Z domu senatorskiego, jest
 566 5 |           byłaby jak matka.~ ~Po tej z sobą odbytej, stanowczej
 567 5 |            Zosia w porannym stroju i z głową odkrytą~Stała, trzymając
 568 5 |            ostrożaste pięty;~Za nimi z wolna indyk sunie się odęty,~
 569 5 |             po łące, a gdzieniegdzie z góry~Upada jak kiść śniegu
 570 5 |              bursztynowe, tam czubki z korali~Wznoszą się z gęstwi
 571 5 |          czubki z korali~Wznoszą się z gęstwi pierza jak ryby spod
 572 5 |            kwiatów fontanna;~Czerpie z sita i sypie na skrzydła
 573 5 |         rosołów;~Zosia je wykradając z szafek ochmistrzyni~Dla
 574 5 |         rozkoszy.~ ~Zosia przez okno z krzykiem do alkowy wpadła~
 575 5 |       całując i głaszcząc pod brodę,~Z radością zważa dziecka żywość
 576 5 |       zabawka dygnitarskiej córki!~I z umurzaną dziatwą chłopską
 577 5 |           zrobiła".~ ~Zosia skoczyła z miejsca i klasnęła w dłonie,~
 578 5 |             i śmiała się na przemian z radości.~"Ach, Ciociu! już
 579 5 |         gości!~Od czasu, jak tu żyję z kury i indyki,~Jeden gość,
 580 5 |              toaletę rób, dostań tam z biórka,~Nagotowane znajdziesz
 581 5 |            się, bo lada chwila wrócą z polowania".~ ~Wezwano pokojowę
 582 5 |          piasku, trzepioce się, myje~Z pomocą sługi ręce, oblicze
 583 5 |             Zosi przyszpila uczenie,~Z prawej strony na lewo: kwiat
 584 5 |             dygnienie Zosi krzyknęła z rozpaczy:~"Ja nieszczęśliwa!
 585 5 |            widzisz, co to znaczy~Żyć z gęśmi, z pastuchami! Tak
 586 5 |            co to znaczy~Żyć z gęśmi, z pastuchami! Tak nogi rozszerzasz,~
 587 5 |              mnie zamykała; nie było z kim tańczyć,~Lubiłam z nudy
 588 5 |          było z kim tańczyć,~Lubiłam z nudy ptastwo paść i dzieci
 589 5 |          niech no się pobawię~Trochę z ludźmi, obaczysz, jak się
 590 5 |                Już - rzekła ciotka - z dwojga złego lepiej z ptastwem~
 591 5 |                z dwojga złego lepiej z ptastwem~Niż z tem, co u
 592 5 |          złego lepiej z ptastwem~Niż z tem, co u nas dotąd gościło,
 593 5 |           warcaby grywał,~I palestra z fajkami! To mi kawalery!~
 594 5 |             I siostrzenicę wszystkim z kolei przedstawia:~Naprzód
 595 5 |            Aż Wojski Tadeusza wyrwał z zamięszania;~Widząc, że
 596 5 |             pomieszana~Bawi gości, a z oczu nie spuszcza młodziana.~
 597 5 |             Napomyka o Zosi, zaczyna z nim żarty;~Tadeusz nieruchomy,
 598 5 |             Krzesło nogą odepchnął i z pokoju runął,~Trzasnąwszy
 599 5 |        Szczęściem, że tej sceny~Nikt z gości nie uważał oprócz
 600 5 |              wszędzie żelazo i sznur z sobą wlecze:~Tak i Tadeusz
 601 5 |      westchnął i rzekł sam do siebie z gniewem:~"Głupi! cóż ona
 602 5 |             że się ja pomylił!"~Więc z wolna głowę ku niej zza
 603 5 |             nagle Telimena zrywa się z siedzenia,~Rzuca się w prawo,
 604 5 |           strumienia,~Rozkrzyżowana, z włosem rozpuszczonym, blada,~
 605 5 |            kręci się po darni.~Widać z jej ruchów, w jakiej strasznej
 606 5 |              ma wielką chorobę. Lecz z innej przyczyny~Pochodziły
 607 5 |            czarny;~Nie wiedzieć, czy z potrzeby, czy z upodobania~
 608 5 |        wiedzieć, czy z potrzeby, czy z upodobania~Lubił szczególnie
 609 5 |           ich nie przebudził dzwonek z Soplicowa -~ ~Hasło wieczerzy.
 610 5 |              brał miejsce za stołem;~Z wieku mu i z urzędu ten
 611 5 |              za stołem;~Z wieku mu i z urzędu ten zaszczyt należy.~
 612 5 |         milczenia: Myśliwi~Powrócili z ostępu dosyć gadatliwi;~
 613 5 |               Postrzegają, że wyszli z niej nie z wielką sławą:~
 614 5 |    Postrzegają, że wyszli z niej nie z wielką sławą:~Trzebaż było,
 615 5 |              Bóg wie skąd, jak Filip z konopi,~Przepisał wszystkich
 616 5 |               Które od wieków walczą z tutejszym powiatem~O pierwszeństwo
 617 5 |        sercach jak biczem.~Siedzieli z pochylonem ku misie obliczem.~
 618 5 |              dziwnie kwaśny powrócił z przechadzki,~A raczej, jako
 619 5 |         raczej, jako myślił Tadeusz, z zasadzki;~Słuchając Telimeny,
 620 5 |           spójrzał na nią ledwie nie z pogardą;~Potem przysiadł
 621 5 |              na obliczu przetarł się z trefunku:~Gdzieniegdzie
 622 5 |      Rozmawiając za blisko, omusknął z bielidła~Karmin, lżejszy
 623 5 |              wracała nazbyt śpieszno z lasu~I poprawić kolory swe
 624 5 |            wtenczas, gdy milczał lub z placką za muchą~Skradał
 625 5 |            osie,~Budzą się, krzycząc z trwogą: "A Słowo stało się..."~ ~
 626 5 |           czarnych trosk chmura~Pono z Robakowego wzniosła się
 627 5 |            Co się tycze~Wypuszczenia z obławy, że oba panicze~Zwierzowi
 628 5 |              walczyć oszczepem, lecz z własnej ochoty,~A nie z
 629 5 |              z własnej ochoty,~A nie z musu: gdyż oszczep strzelcom
 630 5 |          szmer i śmiechy,~Powtarzano z kolei przestrogę Hreczechy,~
 631 5 |              jak Robak mógł strzelić z daleka;~Ja zaś znałem drugiego;
 632 5 |       nawrócił~Znowu w ostęp. Asesor z Rejentem się kłócił,~Jeden
 633 5 |             przeszłości;~Zbudził się z marzeń, wspomniał, gdzie,
 634 5 |       Soplicom porusza.~ ~Rzekł więc z gorzkim uśmiechem: "Mój
 635 5 |       rogaczy,~Aż mi go Sędzia razem z zamkiem oddać raczy".~ ~
 636 5 |       zwróciły się stronę,~W kąt. ~ ~Z kąta, kędy wisiał portret
 637 5 |             nieboszczyka,~Ostatniego z rodziny Horeszków, Stolnika,~
 638 5 |         rodziny Horeszków, Stolnika,~Z małych drzwiczek, ukrytych
 639 5 |              wystraszę".~ ~"Za drzwi z nim !" - Podkomorzy krzyknął. - "
 640 5 |               Że Pan jadasz i pijasz z temi Soplicami?~Trzebaż
 641 5 |         Asesora wzywając na śledztwo~Z powodu Wielmożnego Sędziego
 642 5 |          Okręcił wkoło głowy, puścił z całej mocy;~Pęk żelaza wyleciał
 643 5 |          żelaza wyleciał jako kamień z procy.~Pewnie łeb Protazemu
 644 5 |           się śmierci.~ ~Porwali się z miejsc wszyscy, chwilę była
 645 5 |         głupstwa zrobiłem wdając się z Waćpaństwem~W pijatyki,
 646 5 |      grubijaństwem.~Zdacie mi sprawę z mego honoru obrazy.~Do widzenia
 647 5 |             mu prysnął.~Rzekłbyś, iż z winem ognia w duszę się
 648 5 |             Państwu godzi~Wdawać się z tym fircykiem, czy tu nie
 649 5 |              tylko krzyk wielki,~Ale z ostrego końca latały butelki~
 650 5 |           Wstrzymali się; ~ ~Gerwazy z wolna ustępował,~Zniknął
 651 5 |             wolna ustępował,~Zniknął z oczu, szukano, gdzie się
 652 5 |              stół schował,~Gdy nagle z drugiej strony wyszedł jak
 653 5 |            cofać się zbrojnie,~Czyli z nowym orężem szukać szczęścia
 654 5 |         zamachu, już ugiąwszy głowy,~Z wypiętą naprzód piersią,
 655 5 |             wypiętą naprzód piersią, z podniesioną nogą~Miał wpaść...
 656 5 |               Wojski, cicho siedzący z przymrużonem okiem,~Zdawał
 657 5 |               Dopiero gdy się Hrabia z Podkomorzym skłócił~I Sędziemu
 658 5 |               Przypatrywał się zatem z ciekawością walce,~Wyciągnął
 659 5 |         ciekawością walce,~Wyciągnął z lekka na stół rękę, dłoń
 660 5 |         Wojski w niej celował,~Widać z zamachu ręki, że silnie
 661 5 |            ręki, że silnie uderzy,~A z oczu łacno zgadnąć, że w
 662 5 |          Hrabiego mierzy~(Ostatniego z Horeszków, chociaż po kądzieli).~
 663 5 |          Śledzi okiem, postrzega, że z tyłu za charty~Myśliwiec
 664 5 |          podtuliwszy zmyka,~Psiarnia z tryumfującym rzuca się hałasem~
 665 5 |              skowytem:~Tak i Gerwazy z groźną cofał się postawą,~
 666 5 |              oczyma i ławą,~Aż razem z Hrabią wpadli w głąb ciemnej
 667 5 |         chorze przy starym organie~I z trzaskiem jął wyrywać ołowiane
 668 5 |              klęskę zadał, uderzając z góry.~Ale już goście tłumnie
 669 5 |            goście tłumnie wychodzili z sieni,~Nie śmieli kroku
 670 5 |              uciekli,~Nawet nakrycia z częścią sprzętów się wyrzekli.~ ~
 671 5 |            na groźby i razy,~Ustąpił z placu bitwy? - Brzechalski
 672 5 |          oświadczenie,~Aż skończył i z pustego zszedł pobojowiska,~
 673 5 |          stół także kulawy,~Obnażony z obrusa, poległ na talerzach~
 674 5 |          drżąca~Niby dusza czyscowa; z podziemu, przez dziury~Wyskakiwały
 675 5 |            Co się tycze dawniejszych z Soplicami sprzéczek,~Jest
 676 5 |               Jakąż bitwę widziałem? z chłopami o miedzę.~Nasza
 677 5 |               rycersko-feudalny!~Lud z kwiatami spotykał nas -
 678 5 |        przybył do Palermo, wiedziano z gazety,~Palcami wskazywały
 679 5 |          Hrabia - uzbroić we dworze,~Z włości wezwać wasalów!" ~"
 680 5 |             Kto widział zajazd robić z chłopstwem i z lokajstwem?~
 681 5 |          zajazd robić z chłopstwem i z lokajstwem?~Mój Panie, na
 682 5 |             słowa pan Hrabia ustąpił z krużganku;~Ale nim odszedł,
 683 5 |          cichy, posępny cień mignął,~Z krwawą na piersi plamą.
 684 5 |          siebie, jak na koniu siwym,~Z podniesionym nad głowę rapierem
 685 5 |            na wiatr szumi taratatka,~Z lewego ucha spadła w tył
 686 6 |            Wyprawa Protazego - Robak z panem Sędzią radzą o rzeczy
 687 6 |     Dobrzyńskiego.~  ~  ~Nieznacznie z wilgotnego wykradał się
 688 6 |              w stronie wschodu~Widać z bielszego nieco na niebie
 689 6 |             śpiewa,~Otrząsnął pierze z rosy, tuli się do drzewa,~
 690 6 |        brząka,~Pogwizdując piosenkę; z końcem każdej zwrotki~Stają,
 691 6 |             drugą i trzecią spotyka;~Z lewej drogi posłaniec jak
 692 6 |          posłaniec jak kuryjer goni,~Z prawej przebiegło w zawód
 693 6 |            kłótni~Wczorajszej wstali z siebie nieradzi i smutni.~
 694 6 |              o przechwałki, o koszta z powodu~Procesu - ciągnie
 695 6 |            Nim zajdzie słońce. Woźny z miną uroczystą~Wyciągnął
 696 6 |              Stał poważnie, a rad by z radości podskoczył.~Na samą
 697 6 |         Wspomniał na dawne lata, gdy z pozwami chodził~Po guzy,
 698 6 |             bęben daleki,~Chwyta się z łoża, krzyczy przez sen: "
 699 6 |            spuścić na kolana;~Czapka z uszami, sznurkiem u wierzchu
 700 6 |         rzekł: "Sędzio, to bieda nam z tą panią ciotką,~Z tą panią
 701 6 |         bieda nam z tą panią ciotką,~Z tą panią Telimeną, kokietką
 702 6 |            Układy? - krzyknął Sędzia z niezwykłym zapałem -~Z układów
 703 6 |        Sędzia z niezwykłym zapałem -~Z układów kwita, już je skończyłem,
 704 6 |               jaka burda nowa?"~"Nie z mej winy - rzekł Sędzia. -
 705 6 |             A idźże mi Waść wreszcie z tą zgodą do licha! -~Przerwał
 706 6 |             Dosyć zrobiłem głupstwa, z porady Waszeci,~Zwołując
 707 6 |          Jacek dowie?~Wszak on umrze z rozpaczy! Czyliż Soplicowie~
 708 6 |          znałem, nawet nie widziałem z Jackiem;~Ledwiem słyszał
 709 6 |              wlazł mi tu ten Hrabia?~Z jakim prawem do zamku? Wszak
 710 6 |               Wojna niechybna! Kiedy z poselstwem tajemnem~Tu biegłem,
 711 6 |   wskrzeszona!"~ ~Sędzia, słuchając, z wolna okulary składał~I
 712 6 |              porwał za szyję Księdza z całej siły:~"Mój Robaku! -
 713 6 |             klasztor; dwieście owiec z braku~Daję na klasztor.
 714 6 |           Lecz o tym interesie całym~Z Hrabią, daj pokój; skrzywdził
 715 6 |             Jeszcześ - rzekł Robak - z oczu moich nie wyczytał?~
 716 6 |             tylko: Francuzi uderzają z przodu?...~A gdyby z tyłu
 717 6 |        uderzają z przodu?...~A gdyby z tyłu zrobić powstanie narodu?~
 718 6 |            ludzi,~Gdyby choć pięćset z tyłu na Moskwę natarło,~
 719 6 |            mówiąc: oto jest Soplica,~Z tych Sopliców, co pierwsi
 720 6 |          przywiózł w pakach gotowych z Królewca~Pod sekretem; weźmiem
 721 6 |         szlachta na koń wsiędzie,~Ja z synowcem na czele i? - jakoś
 722 6 |         zawołał Bernardyn wzruszony,~Z otwartemi skoczywszy na
 723 6 |         Książę wysłał mnie na zwiady~Z rozkazem, żeby byli Litwini
 724 6 |            Że chcą złączyć się znowu z siostrą swą, Koroną,~I żądają,
 725 6 |       przywrócono.~Tymczasem bracie, z Hrabią trzeba przyjść do
 726 6 |              potrzebne dziwaki,~Wiem z doświadczenia; nawet głupi
 727 6 |              to być rzecz pewna, gdy z nią są panowie.~Biegę do
 728 6 |             zatruli:~Protazy zeszedł z drogi i wzdłuż sianożęci~
 729 6 |    stanowisko zająć konopiane,~Które z przodu ciągnie się aż pod
 730 6 |             aż pod dworską ścianę,~A z tyłu, pospolicie stykając
 731 6 |              pospolicie stykając się z chmielem,~Kryje atak i odwrót
 732 6 |              strachu,~Bo przypomniał z samego rośliny zapachu~Różne
 733 6 |              raz zapozwany szlachcic z Telsz, Dzindolet,~Rozkazał
 734 6 |            postawiwszy przy drzwiach z kijami hajduki,~Sam nad
 735 6 |           Cicho wszędzie - w konopie z wolna ręce wsuwa~I rozchylając
 736 6 |               że Hrabia kędyś ruszył z całym dworem~I bardzo spieszył,
 737 6 |          robiono ładunki.~Czy Hrabia z całym dworem wyjechał na
 738 6 |               Zapewne wybierano oręż z tego braku~I poruszono nawet
 739 6 |            wici,~Chorąży województwa z samego Dobrzyna~Przywiódł
 740 6 |            Bydło pasą nie w łapciach z kory, lecz w trzewiczkach,~
 741 6 |              czarne oczy, orle nosy;~Z Dobrzyńskiej Ziemi ród swój
 742 6 |              i zwyczaje.~Jeźli który z nich dziecku imię na chrzcie
 743 6 |         rzadki wie, iż mają początek z Dobrzyna;~I były tam potrzebne,
 744 6 |             a k o ś c i e l e.~Potem z siedemset dziewięćdziesiąt
 745 6 |              przydomek, ochrzcił się Z a b o k i e m;~Toż K r ó
 746 6 |           gdzie jest świetlica, miał z cegły.~Obok lamus, spichrz,
 747 6 |        niespodziewaną.~Kto by uważał z bliska lamus, spichrz i
 748 6 |           można śmiało ćwieki obciąć z główek~Lub hak przerżnąć,
 749 6 |             rożna;~Buńczukiem, łupem z Wiednia, otrzepywa żarna:~
 750 6 |            Ceres gospodarna~I panuje z Pomoną, Florą i Wertumnem~
 751 6 |             bić się, ale nie wiedzą, z kim, o co?~Muszą chcąc nie
 752 6 |          żartem skromne dał imię R ó z e c z k i.~Z konfederata
 753 6 |           skromne dał imię R ó z e c z k i.~Z konfederata stał
 754 6 |            dał imię R ó z e c z k i.~Z konfederata stał się stronnikiem
 755 6 |     stronnikiem królewskim~I trzymał z Tyzenhauzem, podskarbim
 756 6 |           stronie, znów bitwy szukał z drugiej strony?~Może, bystry
 757 6 |            ni zysk podły,~I że nigdy z moskiewską partyją nie trzymał;~
 758 6 |              raz wojował, poszedłszy z Ogińskim~Do Wilna, gdzie
 759 6 |             oba pod Jasińskim.~I tam z Rózeczką cudów dokazał odwagi.~
 760 6 |        Wiadomo, że sam jeden skoczył z wałów Pragi~Bronić pana
 761 6 |           Sam wróciwszy do domu, żył z własnej rąk pracy,~Sprawując
 762 6 |             w palestrze ćwiczyli się z młodu;~Było dość majętniejszych;
 763 6 |          Było dość majętniejszych; a z całego rodu~Maciek, prostak
 764 6 |             błonie;~Tymczasem słonko z góry tysiącem promieni~Tło
 765 6 |            wygładza, tymczasem tkacz z góry~Zrzuca jej nitki srebra,
 766 6 |           puch gładzić,~A drugą ręką z czapki proso w trawę miota~
 767 6 |             miota~Dla wróblów; spada z dachów krzykliwa hołota.~ ~
 768 6 |           krokami prędkiémi.~Byli to z plebaniji przez szlachty
 769 6 |         wyprawieni do Maćka po radę.~Z dala witając starca niskiemi
 770 6 |             zasiadają ławę,~Pierwszy z posłów stał w środku i jął
 771 6 |            wszyscy; sąsiadów niemało~Z okolicznych zaścianków,
 772 7 |           rozcina - Rzecz Gerwazego, z której okazują się wielkie
 773 7 |              Hejże na Soplice!~  ~  ~Z kolei Bartek poseł rzecz
 774 7 |          osimsetnym szóstym; właśnie z Gdańskiem~Handlowałem, a
 775 7 |        Jeździłem ich odwiedzić; więc z panem Józefem~Grabowskim,
 776 7 |             na szyję, wygrana!>>~Ja, z konia zsiadłszy, zaraz padłem
 777 7 |            Spuściwszy nos, do domów, z domów dalej w nogi -~O,
 778 7 |        fornalki; mężczyźni, kobiety,~Z fajkami, z imbryczkami,
 779 7 |       mężczyźni, kobiety,~Z fajkami, z imbryczkami, wleką pudła,
 780 7 |              landratom tłuc w karki, z hofratów drzeć schaby,~A
 781 7 |              myślisz, Macieju? Jeśli z Bonapartem~Moskwa drze koty,
 782 7 |           Szabli nie nosił; przecież z dawnego zwyczaju~Na wspomnienie
 783 7 |               Na koniec odezwał się, z wolna każde słowo~Wymawiając
 784 7 |         wolna każde słowo~Wymawiając z przyciskiem, a w takt kiwał
 785 7 |       dowodzi?~Czy już wojnę zaczęli z Moskwą? gdzie i o co?~Którędy
 786 7 |            co?~Którędy mają ciągnąć? z jaką idą mocą?~Wiele piechoty,
 787 7 |            Od sztućca, który naszał, z gardłem tak szerokiem,~Że
 788 7 |           tak szerokiem,~Że zeń, jak z konwi tuzin kulek lał potokiem;~
 789 7 |         krzyczeli: "Wiwat Chrzciciel z Kropidełkiem!"~Prusak chciał
 790 7 |        kapturze".~ ~Wtem znowu głowę z wolna podniósł Maciej stary~
 791 7 |               Nie drwijcie - rzekł - z Robaka; ~znam go, to ćwik
 792 7 |           spytał. - Zawołali:~"Wojny z Moskalem! bić się! Hajże
 793 7 |             trzeba pierwej wiedzieć,~Z kim wojna? o co? Trzeba
 794 7 |                 zawołał pan komisarz z Klecka,~Człowiek młody,
 795 7 |            młody, przystojny, ubrany z niemiecka;~Zwał się Buchman,
 796 7 |             patryjota i pełen nauki,~Z ksiąg obcych wyuczył się
 797 7 |        władzy; skoro pojmiem władzę,~Z niej powstania istotę, duch,
 798 7 |    powszechnego: to pierwsza ustawa,~Z której jako ze źródła płyną
 799 7 |         pochodząc, jak mylnie sądzą, z woli Bożéj.~Owoż, rząd na
 800 7 |             narzucić,~Czy diabeł, ja z Waszecią nie będę się kłócić;~
 801 7 |      kontraktem,~Aniby go wskrzesili z mocy Bożej popi,~Ni z mocy
 802 7 |     wskrzesili z mocy Bożej popi,~Ni z mocy Belzebuba - ten mi
 803 7 |             drugą -~"Tylko ty, Maćku z Rózgą, ty, Maćku z maczugą,~
 804 7 |             Maćku z Rózgą, ty, Maćku z maczugą,~Tylko zgodźcie
 805 7 |       wrzasnął: "Nie pozwalam!"~Inni z kątów wtórują. Nareszcie
 806 7 |         wyjęci?~Kiedy nas zapraszano z naszego zaścianku,~A zapraszał
 807 7 |       Panowie Dobrzyńscy, jesteście;~Z różnych innych zaścianków
 808 7 |           Widocznie miecz teutoński, z norymberskiej stali~Ukuty;
 809 7 |           car ruski:~Więc wojna, car z cesarzem, królowie z królami~
 810 7 |             car z cesarzem, królowie z królami~Pójdą za łby, jak
 811 7 |             mniejszych, każdy swego.~Z góry i z dołu, wielcy wielkich,
 812 7 |    mniejszych, każdy swego.~Z góry i z dołu, wielcy wielkich, małych
 813 7 |             Prawda! - rzekli - jakby z książki czyta".~"Prawda! -
 814 7 |           tem zyska,~Pan Klucznik ją z nowego zważa stanowiska".~ ~"
 815 7 |        zdradziecko zabił~Najlepszego z Polaków, kto go okradł,
 816 7 |         jeszcze chce ostatki wydrzeć z rąk dziedzica?~Któż to?
 817 7 |              Sędziego obrony~I wołał z wzniesionemi ku szlachcie
 818 7 |       Pozywacie go, a on zgody szuka z wami,~Ustępuje ze swego,
 819 7 |             grzywny płaci,~Ma proces z Hrabią, cóż stąd? obadwa
 820 7 |         bogaci;~Niechaj pan drze się z panem, cóż to do nas braci?~
 821 7 |              sam widziałem, do stołu z nim siada;~Płacił za włość
 822 7 |             Sędzia zdrajca! - My się z nim od infimy znamy:~Poczciwe
 823 7 |          przystępu nie daje.~Ilekroć z Prus powracam, chcąc zmyć
 824 7 |             powracam, chcąc zmyć się z niemczyzny,~Wpadam do Soplicowa
 825 7 |          pokrzywdzić, nie będzie nic z tego.~Nie tak, Panowie Bracia,
 826 7 |          pasa wisi;~Prawą ręką zdjął z wolna z głowy kołpak lisi,~
 827 7 |             Prawą ręką zdjął z wolna z głowy kołpak lisi,~Lewą
 828 7 |             wszyscy, ilu was tu jest z Dobrzyna.~Bo pamiętacie,
 829 7 |              Konewka - bo to wyrosło z szlachciury,~A jak dmie
 830 7 |                Ot, magnat! delikacik z marymonckiej mąki!~Nie pił,
 831 7 |            Czekaj no, niech no ja mu z Konewki naleję".~ ~"Filut -
 832 7 |             że go nazywają Sakiem.~A z przyczyny Sędziego został
 833 7 |       Dobrzynie.~Bracia! chcecie bój z ruskim wieść imperatorem,~
 834 7 |      imperatorem,~A boicie się wojny z Soplicowskim dworem?~Strach
 835 7 |              się na zajeździe myskim z Moskalami,~Których przywiódł
 836 7 |            przyjaciel jego, pan Wołk z Ługomowicz;~Pamiętacie,
 837 7 |          wielkich zajazdów bez liku,~Z których wyszliśmy zawsze,
 838 7 |           jak szlachcie przystało,~I z zyskiem, i aplauzem powszechnym,
 839 7 |              aplauzem powszechnym, i z chwałą!~ ~Po cóż o tem wspominać!
 840 7 |            dekrety wyrabia,~Już nikt z was pomóc nie chce biednemu
 841 7 |             I ja - przydał Konewka - z wami ruszyć wolę,~Gdy ich
 842 7 |              insza gałka~(Tu wydobył z kieszeni garść kul, dzwonił
 843 7 |            ponury,~Nieruchomy, wstał z ławy i wolnemi kroki~Wyszedł
 844 7 |              Zabrał głos, wymawiając z wolna każde słowo,~Z przestankiem
 845 7 |      wymawiając z wolna każde słowo,~Z przestankiem i przyciskiem: "
 846 7 |       ramiona;~Kapelusz miał okrągły z piórem, w ręku szpadę,~Okręcił
 847 7 |          Wiwat Hrabia! - krzyknęli - z nim żyć i umierać!"~Szlachta
 848 7 |           umierać!"~Szlachta zaczęła z chaty przez okna wyzierać~
 849 7 |            piwa.~Wyjął goździe, wnet z szumem trysnęły trzy strugi:~
 850 7 |            zdradził.~Mickiewicz stał z daleka, ni krzyczał, ni
 851 7 |             krzyczał, ni radził,~Ale z miny poznano, że coś złego
 852 8 |         wysłanych murawą;~Całe grono z posępną i cichą postawą~
 853 8 |         słowach na wpół wymówionych,~Z których składa się dziwna
 854 8 |       pierwszy skrzypak łąki,~Już mu z dala wtórują z bagien basem
 855 8 |          łąki,~Już mu z dala wtórują z bagien basem bąki,~Już bekasy
 856 8 |            przez dzień cały, grające z wieczora.~Jeden staw, co
 857 8 |               uroczysty;~Drugi staw, z dnem błotnistem i gardzielem
 858 8 |    fortissimo zabrzmiał, tamten nuci z cicha,~Ten zdaje się wyrzekać,
 859 8 |          pochodnię zaniecił,~Wyszedł z boru i niebo i ziemię oświecił.~
 860 8 |          ziemię oświecił.~One teraz, z pomroku odkryte w połowie,~
 861 8 |            już milijon mruga.~Kastor z bratem Polluksem jaśnieli
 862 8 |              starzy powiadają)~Ważył z kolei wszystkie planety
 863 8 |         złociste zawiesił na niebie:~Z nich to ludzie wag i szal
 864 8 |      przesiał ziarnka żyta,~Kiedy je z nieba zrucał dla Adama ojca,~
 865 8 |           ojca,~Wygnanego za grzechy z rozkoszy ogrojca.~ ~Nieco
 866 8 |          Nieco wyżej D a w i d a w ó z, gotów do jazdy,~Długi dyszel
 867 8 |             progi,~Aż go Michał zbił z wozu, a wóz zrucił z drogi.~
 868 8 |            zbił z wozu, a wóz zrucił z drogi.~Teraz, popsuty, między
 869 8 |         przeguby,~Którego mylnie W ę ż e m chrzczą astronomowie,~
 870 8 |       morzach, ale po potopie~Zdechł z niedostatku wody; więc na
 871 8 |              gwiazd historyje, które z książek zbadał~Albo słyszał
 872 8 |          książek zbadał~Albo słyszał z podania, Wojski opowiadał;~
 873 8 |            ku północy;~Krwawym okiem z ukosa na rydwan spoziera,~
 874 8 |        prosto w gwiazdę biegunową.~ ~Z niewymownym przeczuciem
 875 8 |         niebieski,~Biorąc złą wróżbę z niego tudzież z innych znaków;~
 876 8 |           złą wróżbę z niego tudzież z innych znaków;~Bo zbyt często
 877 8 |         pisarz prowentowy w szeptach z ekonomem.~ ~Lecz Podkomorzy
 878 8 |      księżycu wielka tabakiera~(Cała z szczerego złota, z brylantów
 879 8 |              Cała z szczerego złota, z brylantów oprawa,~We środku
 880 8 |           bogata~Pani, oddała dochód z wioski dwiestu chłopów~Na
 881 8 |            przykładnie. Znam się też z Śniadeckim,~Który jest mądrym
 882 8 |           przed króla stolicę,~Czyli z rogatek miejskich rusza
 883 8 |             w niej jechał? po co? co z królem rozmawiał?~Czy król
 884 8 |            rozmawiał?~Czy król posła z pokojem, czy z wojną wyprawiał?~
 885 8 |            król posła z pokojem, czy z wojną wyprawiał?~O to ani
 886 8 |           wymiecie".~ ~A na to rzekł z ukłonem Wojski: "Prawda,
 887 8 |            ciągnęły wojska Mahometa:~Z wschodu na zachód; potem
 888 8 |        wróżbę Waszeci~Przyjmuję; oby z gwiazdą zjawił się Jan Trzeci!~
 889 8 |          biesiady,~Rejent kłócił się z rana z panem Asesorem,~A
 890 8 |             Rejent kłócił się z rana z panem Asesorem,~A pan Tadeusz
 891 8 |          Podolskich~Ziem przejeżdżał z Wołynia do swoich dóbr polskich,~
 892 8 |         można, Czartoryscy,~Choć idą z Jagiellonów krwi, lecz do
 893 8 |           bardzo pochopni, pewno nie z lenistwa,~Lecz z gustów
 894 8 |           pewno nie z lenistwa,~Lecz z gustów cudzoziemskich; i
 895 8 |            Goszcząc, polował niegdyś z królmi murzyńskiemi~I tam
 896 8 |         śpisą w ręcznym boju zwalił,~Z czego się bardzo książę
 897 8 |             sztucca ogromną maciorę,~Z wielkim niebezpieczeństwem,
 898 8 |       wielkim niebezpieczeństwem, bo z bliska wypalił.~Każdy z
 899 8 |              z bliska wypalił.~Każdy z nas trafność strzału wydziwiał
 900 8 |            karabele>> - ~I zaczynali z Niemcem dyskurs nazbyt żwawy.~
 901 8 |              człowieka,~Donosząc, że z niezwłocznym interesem czeka.~ ~
 902 8 |              drzwi na klucz zamknął, z kimś tajnie rozmawia;~Tadeusz
 903 8 |            tajemnic dochował,~Którem z żalu za grzechy w spowiedzi
 904 8 |      dotrzyma.~Możem zanadto czynnie z powstaniem się krzątał!~
 905 8 |            chwilka;~Nie miałem czasu z twoim domem się nacieszyć~
 906 8 |          twoim domem się nacieszyć~I z tobą, a odjeżdżać muszę,
 907 8 |            Hrabiego wyzwali.~Bić się z nim to rzecz moja, posłałem
 908 8 |             Że Waszeć masz tu jakieś z damami kabały.~Za katy,
 909 8 |           Inne, kochany Stryju! może z mojej winy!~Omyłka! cóż?
 910 8 |             pytaj o więcej,~Ja muszę z Soplicowa wyjeżdżać co prędzej".~ ~"
 911 8 |           bogacza.~Teraz nie mógłbym z panną Różą się ożenić,~Kiedy
 912 8 |              Nieuczciwie, żeniąc się z jedną, kochać drugą,~Czas
 913 8 |         Zosię! He! cóż, nie skoczysz z radości?"~ ~Tadeusz rzekł
 914 8 |      Księstwo".~ ~Sędzia wąs kręcąc, z gniewem na chłopca spozierał:~"
 915 8 |         sercu!~Łgarz jesteś! pfe! ja z Waści, Panie Tadeuszu,~Zrobię
 916 8 |          cienką.~Suwała się ku niemu z wyciągniętą ręką,~Od której
 917 8 |         Grzechem! - odpowiedziała mu z gorzkim uśmiechem -~Niewiniątko!
 918 8 |             Ja, będąc kobiétą,~Jeśli z miłości nie dbam, choćby
 919 8 |            ty mężczyzna?~Cóż szkodzi z was któremu, chociaż się
 920 8 |              i przyzna,~Że ma romans z dziesięciu razem kochankami?~
 921 8 |         słowo <<kocham>> jeszcze raz z ust twych usłyszę,~Niech
 922 8 |            lubił~Czy kochał; krótkie z sobą spędziliśmy chwile,~
 923 8 |             świata kątek~Będzie mnie z tobą miły! Z najdzikszej
 924 8 |             Będzie mnie z tobą miły! Z najdzikszej pustyni~Miłość,
 925 8 |               Tadeusz, wydarłszy się z objęcia przemocą:~"Jak to? -
 926 8 |               Jak to? - rzekł - czyś z rozumu obrana? gdzie? po
 927 8 |              kochajmy się, ale tak - z osobna.~Zostać dłużej nie
 928 8 |          zostać~Mimowolnie; poglądał z trwogą na jej postać,~Stała
 929 8 |              jak miecz do przebicia,~Z palcem zmierzonym prosto
 930 8 |         kłamstwem, wreszcie odstąpił z uśmiechem.~Złajany, pogardzony
 931 8 |              postrzeżenie,~Że Hrabia z Zosią jakieś ma porozumienie,~
 932 8 |             utopił i błotniste wonie~Z rozkoszą ciągnął piersią,
 933 8 |             błocie.~ ~Lecz Telimena, z dzikiej młodzieńca postawy~
 934 8 |         ubrane w zieloności szatę.~ ~Z nich dwa strugi, jak ręce
 935 8 |             niesie toń uciekająca,~A z góry znów garściami spada
 936 8 |   Świtezianka,~Jedną ręką zdrój leje z bezdennego dzbanka,~A drugą
 937 8 |              dla zabawki miota~Brane z fartuszka garście zaklętego
 938 8 |            zaklętego złota.~ ~Dalej, z rowu wybiegłszy, strumień
 939 8 |              złoci,~Aż nagle zniknie z oczu we mchu lub paproci:~
 940 8 |        Tadeusz rozeznać mógł, co się z nim dzieje,~Już go chwycili;
 941 8 |           winy,~Dziś zdasz mi sprawę z mojej fortuny zaboru,~Nim
 942 8 |           Przebóg! czy to się zgadza z Pana urodzeniem,~Wychowaniem
 943 8 |            urodzeniem,~Wychowaniem i z Pana na świecie znaczeniem?~
 944 8 |        Sędziego słudzy~Biegli, jedni z kijami, ze strzelbami drudzy;~
 945 8 |    strzelbami drudzy;~Wojski, stojąc z daleka, poglądał ciekawie~
 946 8 |       krzyknęła przeraźliwym głosem,~Z głową w tył wychyloną, z
 947 8 |             Z głową w tył wychyloną, z rozpuszczonym włosem -~Przez
 948 8 |            Hrabia miał czas ostygnąć z zapału i gniewu,~Przemyślał,
 949 8 |       żołądkach rodzi.~I tak na dane z kuchni hasło, niespodzianie~
 950 8 |             wiatr zdmuchnął,~Zniknął z oczu; słyszano, jak w kapustę
 951 8 |         Młody Sak wpadł do kurniku~I z drabinek, stryczkami łowiąc,
 952 8 |           stryczkami łowiąc, ciągnie z góry~Kogutki i szurpate
 953 8 |             od kontuszów pasy~I nimi z Soplicowskiej piwnicy dobywa~
 954 8 |              siedział, tam pada:~Ten z misą, ten nad kuflem, ten
 955 9 |     niebezpieczeństwach wynikających z nieporządnego obozowania -
 956 9 |              siebie burzę - Wystrzał z krócicy, hasło boju - Czyny
 957 9 |            ścienne~Nazwane k o s a r z a m i na muchy wpółsenne:~
 958 9 |           mundurach zielonych;~Jeden z nich, opasany szarfą, trzymał
 959 9 |             bezbronny; przy nim dwaj z gołemi bagnety~Stoją drabi. -
 960 9 |              oczy zmrużył,~Niby śpi, z wolna ręce i nogi przedłużył,~
 961 9 |              w przeguby,~Tak Gerwazy z długiego stał się krótki,
 962 9 |            ozwały się bębny, naprzód z rzadka, potem~Coraz gęstszym
 963 9 |              oficer Moskali~Dżokejów z Hrabią zamknąć pod strażą
 964 9 |              Sztab stał we dworze, a z nim zbrojnej szlachty wiele:~
 965 9 |             o napadzie,~Zwłaszcza że z Dobrzyńskimi byli z dawna
 966 9 |     Zwłaszcza że z Dobrzyńskimi byli z dawna w zwadzie.~ ~Kto z
 967 9 |             z dawna w zwadzie.~ ~Kto z wiosek batalijon Moskalów
 968 9 |            Kto tak prędko sąsiedztwo z zaścianków zgromadził?~Asesor-li,
 969 9 |             tępym, jak gdyby odartym z promieni,~Na wpół widne,
 970 9 |              deszczem zimnym prószy,~Z tyłu za nim wiatr leci i
 971 9 |             Kazał pierwej pozdzierać z głów konfederatki,~Z pleców
 972 9 |      pozdzierać z głów konfederatki,~Z pleców płaszcze, kontusze,
 973 9 |              Ten major, Polak rodem, z miasteczka Dzierowicz,~Nazywał
 974 9 |        wielki, jak się zwykle dzieje~Z Polakiem, który w carskiej
 975 9 |              zmoskwicieje.~Płut stał z fajką przed frontem, w boki
 976 9 |           gniewnego humoru,~Wypuścił z ust kłąb dymu i poszedł
 977 9 |          Ryków:~"Panie Major! co nam z tych wszystkich niewolników?~
 978 9 |            tańczę mazura,~On krzyczy z tyłu: <<Złodziej!>> - Szlachta
 979 9 |           czy Sędzia - rzekł Major -~ż ó ł t ą k s i ę g ę czytał?"~"
 980 9 |          Imperator zatwierdza ukazy,~Z łaski swej często karę powiększa
 981 9 |            się jeży~Czterema rogami, z których dwa jako kabłąki~
 982 9 |          kubraku wytartym,~A pan Zan z Mickiewiczem jechali na
 983 9 |            ciężkiej niewoli,~Zaczęli z dawnych gniewów ostygać
 984 9 |              głowę wzniósł do góry~I z miną rozjaśnioną, jak kwestarz
 985 9 |           skubać szlachtę, oj, drzeć z nich łupinę!~Oj, weźcież
 986 9 |       tłuścioszek, to bogacz, panicz z antenatów,~Nie wypuszczaj
 987 9 |         antenatów,~Nie wypuszczaj go z klatki bez trzystu dukatów;~
 988 9 |         zapalił~I otarłszy śniadanie z ust końcem serwety,~Obrócił
 989 9 |              zrazach zakąską gadanie~Z paniami tak pięknemi jak
 990 9 |             Gdy Tadeusz, przypadłszy z boku, w twarz mu trzasnął.~
 991 9 |             osłupiał, oczy przetarł, z gniewu blady~Zawołał: "Bunt!
 992 9 |          przebić; wtem Ksiądz dostał z rękawa krócicę:~"Pal, Tadeuszku! -
 993 9 |       zgłuszył i osmalił.~Porywa się z gitarą Ryków: "Bunt! bunt!" -
 994 9 |         zbliżał się do progu.~ ~Wtem z drugiej strony izby wpada
 995 9 |           szlachty wiele~Przez okna, z rapierami, Rózeczka na czele.~
 996 9 |     kaszkiety.~ ~Maciek stał u drzwi z Rózgą wzniesioną do góry,~
 997 9 |             w kłębek długie palce,~I z góry tak uderzył w grzbiet
 998 9 |             zlękła od kłody cofa się z przestrachem:~Tak Kropiciel
 999 9 |           wpada na kwestarskie wozy,~Z nich dobywa rapiery, pałasze,
1000 9 |          strzelać, już walczą wręcz, z bliska -~Już stal, ząb za