Ksiega

 1 1 |        Bonapartą..."~ ~Tu Ryków przerwał i jadł; wtem z potrawą czwartą~
 2 2 |     chwilę trwało to milczenie.~Przerwał je starzec, trzęsąc wzniesioną
 3 3 |      milczeniu talerze i dania;~Przerwał nareszcie nudny tok obiadowania~
 4 3 |       cichego dumają namiotu.~ ~Przerwał się obiad, dzień zszedł
 5 4 |     Byłem tam lat już..." Robak przerwał mu: "Na zdrowie~Wszystkim
 6 4 |        bywał neofita.~"Fałsz! - przerwał Birbasz. - ~Przecież ja
 7 4 |    szczupak w szafranie".~"Ba - przerwał Rymsza - przecież widziałem
 8 4 |    grzmot - to strzelanie.~ ~Tu przerwał, lecz róg trzymał; wszystkim
 9 4 |      żubra wiatr rozdarło.~ ~Tu przerwał, lecz róg trzymał; wszystkim
10 4 |     hymn uderzył w chmury.~ ~Tu przerwał, lecz róg trzymał; wszystkim
11 4 |      jej cnoty.~ ~"Ja biegłem - przerwał Rejent, otarłszy pot z czoła -~
12 4 |   Wirgilijusza".~ ~Tu Wojskiemu przerwał krzyk: "Wyczha!" Tuż spod
13 5 |      Wzdrygnął się Podkomorzy i przerwał rozprawę.~"Bracie - rzekł -
14 5 |           Lokajów? broń Boże! -~Przerwał Gerwazy. - Czy to zajazd
15 6 |          zerwałem".~"A to co? - przerwał Robak. - Gdzie rozum? gdzie
16 6 | wreszcie z tą zgodą do licha! -~Przerwał Sędzia, tupnąwszy nogą. -
17 7 |   czekać? szczekać? zwlekać? - ~przerwał Maciej drugi,~Ochrzczony
18 7 |    komendę Rózgi".~ ~"Komenda - przerwał Chrzciciel - dobra ku paradzie;~
19 7 |        czyją iść wodzą".~Ale mu przerwał Buchman: "Niech się głupi
20 7 |    gadać?"~ ~"A jużci Soplica -~Przerwał Konewka - to łotr!" - "Oj,
21 7 |       zrobił on?"~"Nic a nic! -~Przerwał Konewka - bo to wyrosło
22 8 |        na przyźbie przed domem.~Przerwał rozmowę gości, znać, że
23 8 |      Szczęściem, książę Jenerał przerwał te rozprawy,~Godząc ich
24 8 |              Tadeuszku! - stryj przerwał - to mi dziwny sposób~Kochania
25 8 |           Nikt jej nie uprosi -~Przerwał prędko Tadeusz - nie, czekać
26 9 |       do zamku mego~("Mów Pan - przerwał Protazy - do zamku naszego")~
27 10|   trwały tajemne rozmowy,~Aż je przerwał kapitan Ryków temi słowy,~
28 10|           Ale, ale, Kapitanie -~Przerwał Robak - i cóż się tedy z
29 10|     zadziwiona.~ ~"Mój Hrabio - przerwał Sędzia -~po co chcesz koniecznie~
30 10|        apteczce jest..."~Ksiądz przerwał: "Bracie, już nie pora.~
31 10|        Bóg przebaczyć raczył! -~Przerwał Klucznik. - Jeżeli masz
32 11|         nieba!"~"Panną Zofiją - przerwał Klucznik - zwać ją trzeba,~
33 12|         zaczęła szemrać; Sędzia przerwał swary,~Głosząc przybycie
34 12|       była tylko proba,~Bo wnet przerwał i w górę podniosł drążki