Ksiega

 1 1 |           że on zająca pochwycił;~Asesor zaś dowodził na złość Rejentowi,~
 2 1 |     Wyczha! puściliśmy razem~Ja i Asesor, razem, jakoby dwa kórki~
 3 1 |       miał czasu.~ ~Na to zadrżał Asesor, puścił z rąk kieliszek,~
 4 1 |    Tadeusza wzrok jak bazyliszek.~Asesor mniej krzykliwy i mniej
 5 1 | Podkomorzynie,~Tadeusz Telimenie, Asesor Krajczance,~A pan Rejent
 6 2 |     długim;~W środku jechali obok Asesor z Rejentem,~A choć na siebie
 7 2 |          Pan Rejent wiódł Kusego, Asesor Sokoła.~Z tyłu damy w pojazdach,
 8 2 |         stoją, a środkiem po roli~Asesor i pan Rejent kłusują powoli;~
 9 2 |           za nim Sokoł chyży,~Tuż Asesor z Rejentem razem wrzaśli
10 2 |          niż zwykle rozmowach:~Bo Asesor i Rejent, oba mówcy wielcy,~
11 2 |          pleczysty.~Właśnie kiedy Asesor podbiegł do Jurysty,~Gdy
12 2 |     salarijum złożę".~"Ja - rzekł Asesor - stawię me złote obroże,~
13 3 |       grzybów szukała na drzewie;~Asesor ją złośliwiej równał do
14 3 |               krzyknął na chłopca Asesor po rusku -~Tasak mój Sanguszowski
15 3 |     wszyscy - mieć na pogotowiu!"~Asesor wołał ciągle: "Ołowiu, ołowiu!~
16 4 |         jak kapelusz z głowy,~Gdy Asesor z Rejentem wyskoczyli z
17 4 |       obłoki.~ ~"A co? - krzyknął Asesor, kręcąc strzelby rurą -~
18 4 |                 Jak to - parsknął Asesor - do kroćset niedźwiedzi!~
19 4 |        nim pobiegły.~Rejent też i Asesor chcieli końmi natrzeć;~Lecz
20 4 |          ogonem wywija.~ ~Rejent, Asesor patrzą, otworzyli usta,~
21 4 |    pobladnął jak chusta,~Zbladł i Asesor, widzą - fatalnie się dzieje,~
22 4 |         piersiom zasępione czoło,~Asesor rzucał okiem, ale niewesoło,~
23 5 |       myślili więc nad tem.~ ~Zaś Asesor i Rejent, prócz wspólnych
24 5 |     pochylonem ku misie obliczem.~Asesor nowe jeszcze miał powody
25 5 |           słowo: "źwierzyny",~Gdy Asesor półgębkiem podszepnął: "
26 5 |        Rejent szepnął: "kobiety", Asesor: "kokiety",~Utkwiwszy w
27 5 |           nawrócił~Znowu w ostęp. Asesor z Rejentem się kłócił,~Jeden
28 7 |  żołnierzy hurma,~Wszystko jegry! Asesor w domu; tylko świśnie,~Tak
29 8 |           sprzymierzeńcy".~ ~Wtem Asesor nadbiegał krzycząc: "Areszt
30 8 |    uderzył płazem.~Padł zgłuszony Asesor i skrył się w pokrzywy;~
31 11|        charty na przesmyku.~Bieży Asesor, ciągnąc za obróż Sokoła,~
32 11|        szacunku".~ ~A na to rzekł Asesor, wesoł z podarunku:~"Ja
33 11|     weszła druga para narzeczona:~Asesor, niegdyś cara, dziś Napoleona~
34 11|            Tekla Hreczeszanka;~Bo Asesor już dawno Telimenę rzucił~