Ksiega
1 1 | moję duszę utęsknioną~Do tych pagórków leśnych, do tych
2 1 | tych pagórków leśnych, do tych łąk zielonych,~Szeroko nad
3 1 | Niemnem rozciągnionych;~Do tych pól malowanych zbożem rozmaitem,~
4 1 | charty zostały,~I jeszcze z tych jednemu chciano przeczyć
5 1 | Z Soplicą: i czytając, z tych imion wywabia~Pamięć spraw
6 1 | Sędzią rozmawiał osobno;~Po tych rozmowach zawsze jakowaś
7 1 | lancy lub postrzału;~Ran tych nie dostał pewnie przy czytaniu
8 2 | grzyby!~ ~ ~Kto z nas tych lat nie pomni, gdy, młode
9 2 | naprawił i wstawił,~I drzwi tych odmykaniem codziennie się
10 2 | Upiekł się tam jak piskorz; a tych nie policzę,~Którym uszy
11 2 | nalękałam. Serce mi wróżyło~Z tych psów jakieś nieszczęście:
12 2 | jeszcze dowodził,~Że się z tych much szlacheckich pomniejszy
13 4 | czyli mu się marzy~Jedna z tych miłych, jasnych twarzyczek
14 4 | diabły tam siedzą).~Woda tych studni sklni się, plamista
15 4 | obławy.~ ~Przecież i bez tych przypraw potrawą nie lada~
16 4 | doświadczeni;~Myśliwi z tych mów wiele mogliby korzystać,~
17 5 | się ku myśliwcom, chcąc i tych pocieszyć.~I zaczął, nalewając
18 5 | niedźwiedź czeka pośród tych rogaczy,~Aż mi go Sędzia
19 5 | delikatne!~Ja cię tu zaraz po tych zauszniczkach płatnę!~Fora
20 5 | To my we dwóch, Sopliców tych porzniem na sieczkę".~ ~"
21 6 | Waść - krzyknął Robak - do tych ruin łaził?~Wiesz, jak zamku
22 6 | mówiąc: oto jest Soplica,~Z tych Sopliców, co pierwsi zrobili
23 8 | sumnienie;~Lecz czuł, że po tych skargach tem mocniej ją
24 9 | Panie Major! co nam z tych wszystkich niewolników?~
25 10| dręczono;~Nic nie wyrzekł prócz tych słów: Pro publico bono.~
26 10| wyznać bez ogródki,~Że z tych niewczesnych bojów złe wynikną
27 10| niej zadrżało,~I widziała tych wielkich dwoje łez w źrenicach.~
28 10| długo! -~W tej chwili, o tych rzeczach mówić? Bóg wybaczy!~
29 11| litewskim prostaczym;~Bo dla tych wodzów, którzy w swem życiu
30 12| bezpieczeństwa strzeże,~Żeby w tych krajach była wolność - nie
31 12| Teraz dopiero wyszedł; w tych wojennych czasach~Mógłby
32 12| muszę ciebie ostrzec, że tych ziem nadanie~Zmniejszy nasz
33 1 | sąsiadów domy!~ ~I tylko krajów tych obywatele~Jedni zostali
|