Ksiega

 1 1 |   zdradzić swego roztargnienia:~"Prawda - rzekł - mój Rejencie,
 2 1 |            rzekł - mój Rejencie, prawda, bez wątpienia,~Kusy piękny
 3 2 |        takie przysłowie.~Czyż to prawda, Mopanku, że Pan grosza
 4 2 |   wybiciem zginą owadów ostatki.~Prawda, że ochmistrzyni ani pleban
 5 3 |        Wszystko znalazł inaczej. Prawda, że twarz ładną,~Kibić miała
 6 3 |        Trzeba ich z sobą poznać. Prawda, bardzo młodzi,~Szczególnie
 7 3 |         ważna!~Zosia nie będzie, prawda, partyja posażna;~Ale też
 8 4 |        temu trzydzieście;~Czy to prawda, że Francuz gości teraz
 9 4 |         Który się trochę popsuł; prawda, z Częstochowy~Oddano wiele
10 4 |   strzelili razem niedźwiedzicy.~Prawda, że po ich strzale upadła
11 6 |           wołając - czy to tylko prawda?~Mój Robaku! - powtarzał -
12 6 |         powtarzał - czy to tylko prawda?~Ileż razy zwodzono! Pamiętasz?
13 6 |          Tylży zrobił!~Czy tylko prawda? Czy ty nie zwodzisz sam
14 6 |       nie zwodzisz sam siebie?"~"Prawda - zawołał Robak - jak Pan
15 7 |       dwie słowie,~Nieprawdaż?" "Prawda!" - rzekli. - "Gdy cesarz
16 7 |   Rzeczpospolita.~Nieprawdaż?" ~"Prawda! - rzekli - jakby z książki
17 7 |         jakby z książki czyta".~"Prawda! - powtórzył Chrzciciel -
18 8 |         rzekł z ukłonem Wojski: "Prawda, Jaśnie~Wielmożny Podkomorzy;
19 8 |  Warszawskiego Księstwa;~Hrabia, prawda, fanfaron, lecz mu nie brak
20 8 |         Jużci - bąknął Tadeusz - prawda, są przyczyny~Inne, kochany
21 9 |         dobrego ponczyku?"~ ~"To prawda, Ojcze - rzekli dwaj oficerowie -~
22 9 | błyszczących nóg wywija razem.~ ~Prawda, że jegry byli mocnym trunkiem
23 10|          Załatwić tę rzecz". ~ ~"Prawda, słowo dam na nowo -~Rzecze
24 10|     nawet żartować.~Wszystko to, prawda, z pychy, żeby nie ubliżyć~
25 10|   wzruszony: "Wielkie sądy Boże!~Prawda! prawda! więc to ty? i tyżeś
26 10|       Wielkie sądy Boże!~Prawda! prawda! więc to ty? i tyżeś to,
27 10|       Maćku pierwszy do pałasza!~Prawda! o tobie niegdyś śpiewały
28 10|          nas dwóch ocalił.~Jeśli prawda, że jesteś księdzem zakonnikiem,~
29 11|         przepił do Klucznika.~ ~"Prawda! prawda! - rzekł na to Gerwazy
30 11|         do Klucznika.~ ~"Prawda! prawda! - rzekł na to Gerwazy wzruszony. -~
31 12|       potem odłoży~Te historyje; prawda, że sejmik ciekawy,~Ale
32 12|          że pana innego dostaną?~Prawda, że byli dotąd rządzeni
33 12|  chłopska rzecz, ale szlachecka!~Prawda, że się wywodzim wszyscy