Ksiega

 1 1 |           przyjezdny gość, krewny albo człowiek cudzy,~Gdy Sędziego nawiedził,
 2 1 |            jest rzeczą małą:~Kiedy się człowiek uczy ważyć, jak przystało,~
 3 1 |             francuskim wózku,~Pierwszy człowiek, co w Litwie chodził po
 4 2 |                 Kwestarz ją uśmierzył:~Człowiek stary, lecz krępy i bardzo
 5 3 |                 Tadeusza ociec,~Dziwny człowiek, zamiarów jego trudno dociec:~
 6 4 |               rój much; w środku jeden człowiek na rumaku,~Wielki jako chrząszcz,
 7 4 |          patrzyli ciekawie.-~Wielki to człowiek, cesarz, ale nie Moskali,~
 8 4 |            nigdy nie bierali".~"Wielki człowiek - zawołał Cydzik - a w kapocie?~
 9 4 |      Naczelnika naszego narodu:~Wielki człowiek! A chodził w krakowskiej
10 4 |         powiada przysłowie:~Szczęśliwy człowiek, jako kwestarz w Niehrymowie!"~"
11 4 |                na te słowa:~Szczęśliwy człowiek, trafił jak ksiądz do Zubkowa".~"
12 4 |             miejscach dostępnych, kędy człowiek gości,~Nie znajdują się
13 4 |              bodzie.~ ~Nawet gdyby tam człowiek wpadł, chociaż niezbrojny,~
14 4 |              nim skłóciły.~Szczęściem, człowiek nie zbłądzi do tego ostępu,~
15 6 |          zbiera armiję ogromną,~Jakiej człowiek nie widział i dzieje nie
16 6 |               tęgiej woni.~W konopiach człowiek dworski, uchodząc kańczuka~
17 6 |            Woźny niby jeść zaczął, jak człowiek roztropny,~Aż skradłszy
18 6 |                sito.~Pan Pociej, zacny człowiek, chciał zaraz po wojnie~
19 7 |         zawołał pan komisarz z Klecka,~Człowiek młody, przystojny, ubrany
20 7 |           centrum polszczyzny:~Tam się człowiek napije, nadysze Ojczyzny!~
21 8 |            gardzę tobą! jesteś kłamca, człowiek podły!"~ ~Na obelgę śmiertelną
22 9 |              Ryków,~Moskal, lecz dobry człowiek, dał się udobruchać,~Cóż,
23 9 |              piechocie).~Proporszczyk, człowiek młody, zręcznie się uwijał;~
24 9 |            Księdzu bić się), lecz jako człowiek doświadczony~Dawał rady,
25 10|              panu Buchmanowi:~Buchman, człowiek rozsądny, w bitwę się nie
26 10|               myśleć o sobie;~Uważ, że człowiek w twoim wieku i chorobie~
27 10| Rzeczypospolitéj!~ ~*~ ~Jak łatwo może człowiek popsuć szczęście drugim~
28 12|             każdej kupce stoi w środku człowiek,~Z którego ust otwartych,
29 12|                Jest przecie na świecie~Człowiek, który przytuli moje drogie
30 12|               śmiertelni oboje,~Jestem człowiek, sam własnych kaprysów się
31 Ob|             miejscach dostępnych, kędy człowiek gości,~Nie znajdują się
32 Ob|           nazywało: rozdać wici. Każdy człowiek dorosły stanu rycerskiego
33 1 |               Kraje dzieciństwa, gdzie człowiek po świecie~Biegł jak po