Ksiega

 1 1 |           jesteś jak zdrowie.~Ile cię trzeba cenić, ten tylko
 2 1 |          ten tylko się dowie,~Kto cię stracił. Dziś piękność twą
 3 2 |           pysku,~Rzekł: <<Mianuję cię odtąd księżną na Kupisku>>.~
 4 3 |       rzekł - jakimkolwiek uczczę cię imieniem,~Bóstwem jesteś
 5 3 |         widzeniem!~Mów! własna-li cię wola na ziemię sprowadza,~
 6 3 |          opiekun zazdrośnik~W tym cię parku zamkowym jak zaklętą
 7 3 |      zaklętą strzeże!~Godna, by o cię bronią walczyli rycerze,~
 8 4 |         Ale czyli pasieki zwabiła cię wonność,~Czy uczułeś do
 9 5 |          ciągle mi dokuczał,~Żeby cię na świat wywieść, ciągle
10 5 |           wrzasnął Klucznik. - Ja cię wnet nauczę!"~I dobywszy
11 5 |            Błaźnie!~Grafiątko! ja cię... Tomasz, karabelę! Ja
12 5 |        nudzą, uszko delikatne!~Ja cię tu zaraz po tych zauszniczkach
13 6 |          ale od tej chwili~Kocham cię, jak gdybyśmy bracią sobie
14 6 |           rapier,~Krzycząc: "Albo cię zetnę, albo zjedz twój papier!"~
15 7 |         leźć do Soplicowa?~Jeżeli cię tam złowię, niech cię Bóg
16 7 |      Jeżeli cię tam złowię, niech cię Bóg uchowa!>>~On znowu smyk
17 8 |          kokieterii, nie chciałam cię dręczyć,~Uszczęśliwiłam;
18 8 |        ubił,~Jeśli nieprawda, żem cię, dalbóg, bardzo lubił~Czy
19 8 |      fraszki! dajmy pokój!~Proszę cię, moja droga, rozmyśl się!
20 8 |       ofiar szukał!~Uciekaj, lecz cię moje dościgną przeklęctwa -~
21 8 |          mej rodziny.~Dziś skarzę cię za dawne i za świeże winy,~
22 8 |       Niebaczny Saku, jakiż zapał cię unosi!~Nigdy już odtąd gniewnej
23 9 |            Pal - woła Sędzia - ja cię w tym ogniu usmażę".~ ~O
24 9 |        niedołężny,~Złóż broń, nim cię naszymi szablami rozbroim;~
25 10|       przyjacielu,~Nie chcieliśmy cię skrzywdzić; te oto dukaty~
26 10|     Niestety - rzekła - widzę, że cię nic nie wstrzyma!~Rycerzu
27 10|        Hrabi przyszpiliła).~Niech cię ten kolor wiedzie na działa
28 10|           pod ręką Bożą;~Zaklinam cię na imię Tego, co świat zbawił~
29 10| zakonnikiem,~Jużci sukienka broni cię przed Scyzorykiem.~Bądź
30 10|    Narodowym, choć naród okrzyczy cię zdrajcą!~Zwłaszcza w kim
31 11|          z nami!"~ ~O wiosno! kto cię widział wtenczas w naszym
32 11|           urodzaju!~O wiosno! kto cię widział, jak byłaś kwitnąca~
33 11|         że stryj i ciotka do tego cię skłania;~Ale małżeństwo,