Ksiega

1001 10|         sobie spójrzeli,~Westchnęli; na znak zgody głowami skinęli.~ ~
1002 10|   Nieszczęściem, krótkość czasu była na zawadzie,~Że się nie stało
1003 10|            wszakże kiedy okiem rzuci na pierścionek~I przypomni
1004 10|          dość podobną!"~ ~To mówiąc, na pierścionek z czułością
1005 10|   godniejszym obaczy,~Może stałością na jej wzajemność zarobię,~
1006 10|            twoje obietnice,~Wtenczas na klęczkach drogą powitam
1007 10|            Teraz porzucam Litwę może na czas długi,~Może Zosi tymczasem
1008 10|           chcę; prosić o wzajemność,~Na którąm nie zasłużył, byłaby
1009 10|       wielkie jagody~Pereł, dwie łzy na wielkich błękitnych źrenicach~
1010 10|             obrazek i relikwijarzyk:~Na obrazku tym była święta
1011 10|       odjeżdżasz tak prędko? Ja Panu na drogę~Dam podarunek mały
1012 10|          Która mię przymusiła dostać na was szpady.~Postrzegam błąd
1013 10|       przedmioty,~Pośpieszymy obadwa na miecze, na groty;~Walczmy
1014 10|        Pośpieszymy obadwa na miecze, na groty;~Walczmy z sobą stałością,
1015 10|         ścigajmy ramieniem".~Rzekł i na Telimenę spójrzał, ale ona~
1016 10|            Wyznaję, że dziś chciałem na cześć Telimenie~U ołtarzów
1017 10|              Francuzów zdziwił~Dając na skarb milijon; jak książę
1018 10|               Obróć czułe spójrzenie na kolor kochanki!~(Tu wstążkę
1019 10|             sukni, zrobiła~Kokardę i na piersiach Hrabi przyszpiliła).~
1020 10|          Niech cię ten kolor wiedzie na działa ogniste,~Na kopije
1021 10|           wiedzie na działa ogniste,~Na kopije błyszczące i deszcze
1022 10|       drugiem okiem pogląda z wysoka~Na Hrabię, który żegnał ją
1023 10|              przycisnąwszy skronie~I na głowie mu na krzyż położywszy
1024 10| przycisnąwszy skronie~I na głowie mu na krzyż położywszy dłonie,~
1025 10|              Robaka rozkazy~I usiada na łóżku przy nim; a Gerwazy~
1026 10|            Stoi, łokieć przytwierdza na główni rapiera,~A czoło
1027 10|           rapiera,~A czoło pochylone na dłoniach opiera.~ ~Robak,
1028 10|           naprzód miękką rękę składa~Na ciele chorującem, nim ostrzem
1029 10|             oczach Gerwazego wodził,~Na koniec, jakby ślepym chciał
1030 10|         Jacek Soplica..."~ ~Klucznik na to słowo~Pobladnął, pochylił
1031 10|       Wygięty naprzód, stanął, zwisł na jednej nodze,~Jak głaz lecący
1032 10|              ręką Bożą;~Zaklinam cię na imię Tego, co świat zbawił~
1033 10|              Tego, co świat zbawił~I na krzyżu zabójcom swoim błogosławił,~
1034 10|        Stolnik zapraszał~Często mnie na biesiady; zdrowie moje wnaszał,~
1035 10|        dygnitarskie progi~Za wysokie na Jacka podczaszyca nogi>>.~
1036 10|             on, chytrze dumny, wpadł na koncept nowy:~Udawał, że
1037 10|    Potrzebując mej szabli lub kreski na sejmie,~Gdy musiałem nawzajem
1038 10|              ściskałem,~Chcąc plunąć na tę przyjaźń i wnet szabli
1039 10|            pułk zgromadzić~I opuścić na zawsze powiat i Ojczyznę,~
1040 10|          Ojczyznę,~Wynieść się gdzie na Moskwę lub na Tatarszczyznę~
1041 10|              się gdzie na Moskwę lub na Tatarszczyznę~I zacząć wojnę.
1042 10|        ślimak rogów!~ ~Ach! kto choć na dnie serca ma dla przyjaciela~
1043 10|            przyjaciel, cóż ty mówisz na to?~Wiesz Wasze, że mam
1044 10|            pamiętam już zgoła, co mu na to rzekłem,~Podobno nic -
1045 10|            to rzekłem,~Podobno nic - na konia wsiadłem i uciekłem!"~ ~*~ ~"
1046 10|              zdarzało się już nieraz na świecie,~Że kto pokochał
1047 10|             albo interesem;~Wszystko na próżno! Zemsty opętany biesem,~
1048 10|             mogłem pociechy~W niczem na świecie - ~i tak z grzechów
1049 10|             nie mogłem zapić pamięci na chwilę~Ani pozbyć się, chociaż
1050 10|          habicie jestem Bożym sługą,~Na łożu, we krwi... O niej
1051 10|              spokojny, wesoły,~Dawał na zamku bale, zbierał przyjacioły,~
1052 10|   przyjacioły,~Mnie już nie prosił - na cóż byłem mu potrzebny?~
1053 10|           nałóg haniebny~Podały mnie na wzgardę i na śmiech przed
1054 10|             Podały mnie na wzgardę i na śmiech przed światem!~Mnie,
1055 10|           Bernardyn osłabiał i upadł na łoże,~A Klucznik rzekł wzruszony: "
1056 10|         trzęsą się zaścianki,~A komu na swym wąsie węzełek zawiąże,~
1057 10|      wysączył..."~ ~Tymczasem Ksiądz na łożu usiadł i tak kończył:~"
1058 10|           salach muzyka!~I ten zamek na łysą głowę mu nie runie...~
1059 10|              z uśmiechem głupim, jak na pożar dziecko,~Patrzyłem,
1060 10|            Bydlęta, źle strzelają! - Na widok ich klęski~Złość mię
1061 10|       Stolnik zwycięski!~I tak-że mu na świecie wszystko się powodzi?~
1062 10|         ujrzałem, poznałem: wystąpił na ganek~I brylantową szpinką
1063 10|          strzałem,~Ileż klęsk spadło na nas i na twą rodzinę,~A
1064 10|           Ileż klęsk spadło na nas i na twą rodzinę,~A wszystko
1065 10|        wszakże gdy dziś jegry Hrabię na cel wzięli,~Ostatniego z
1066 10|      Scyzorykiem.~Bądź zdrów, więcej na Waszym nie postanę progu,~
1067 10|                Ale Jacek, z poduszek na łoże upadłszy,~Zwrócił się
1068 10|             księdza plebana,~I wołał na Klucznika: "Zaklinam Waćpana,~
1069 10|           gangrena~Już tu - znam się na ranach, patrz, jaka krew
1070 10|           Ziemskiej biegłem tylekroć na miecze, na strzały.~Milej
1071 10|          biegłem tylekroć na miecze, na strzały.~Milej sobie wspominam
1072 10|             me plecy,~Raz już wiedli na Sybir; potem Austryjacy~
1073 10|       Ostatnie moje ziemskie uczucie na świecie,~Którem tulił, hodował,
1074 10|       strzały brylantowe,~Odbiły się na łożu o chorego głowę~I ubrały
1075 11|        Zaczem goście zgromadzają się na biesiadę - Przedstawienie
1076 11|           pierwszy raz bydło wygnano na wiosnę,~Uważano, że chociaż
1077 11|       zgłodniałe i chude,~Nie biegło na ruń, co już umaiła grudę,~
1078 11|        umaiła grudę,~Lecz kładło się na rolę i schyliwszy głowy,~
1079 11|                 I wieśniacy ciągnący na jarzynę pługi~Nie cieszą
1080 11|          leniwo,~Jakby nie pamiętali na zasiew i żniwo.~Co krok
1081 11|           ziemi zmarzłej brały błoto na swe domki.~W wieczór słychać
1082 11|        szumią ponad lasem,~I znużone na popas spadają z hałasem,~
1083 11|             i chorągiewek~Zajaśniały na wzgórkach, spadają na błonie:~
1084 11|     Zajaśniały na wzgórkach, spadają na błonie:~Konnica! dziwne
1085 11|         piechoty mrowiska.~ ~Wszyscy na północ! Rzekłbyś, że wonczas
1086 11|             orły dniem i nocą~Płyną; na niebie górą tu i ówdzie
1087 11|           lasu granice,~Który innych na niebie nie rozumiał krzyków~
1088 11|             krzyków~Prócz wichrów, a na ziemi prócz bestyi ryków,~
1089 11|          spółleśników -~Teraz widzi: na niebie dziwna łuna pała,~
1090 11|          długie włosy grzywy,~Wstaje na wpół, na przednich nogach
1091 11|              grzywy,~Wstaje na wpół, na przednich nogach się opiera~
1092 11|            brodą, zdziwiony spoziera~Na błyskające nagle między
1093 11|            nie bierze ;~Bo Wojski ma na jutro biesiadę wyprawić,~
1094 11|              Którą chce dom Sopliców na wiek wieków wsławić:~Biesiadę
1095 11|            Odpędza wpadający chciwie na przysmaki;~Drugą ręką przetarte
1096 11|         polskich; podług niej Hrabia na Tęczynie~Dawał owe biesiady
1097 11|              której sława~Dotąd żyje na Litwie we gminnej powieści.~ ~
1098 11|            Rozkazał stopionego masła na drwa nalać~(Zbytek ten dozwolony
1099 11|          ogień suche pęki łomu.~Inni na rożny sadzą ogromne pieczenie~
1100 11|         Dobrzyński Sak krwawy~Zrobił na kurnik, kędy Zosi gospodarstwo~
1101 11|               nie zostawiwszy sztuki na lekarstwo -~Jeszcze nie
1102 11|             mogło ptastwem zakwitnąć na nowo~Sławne niegdyś ze drobiu
1103 11|           perły gwiazd zamierzchły i na dnie~Niebios zgasły, i niebo
1104 11|       bladnie,~Prawą skronią złożone na wezgłowiu cieni,~Jeszcze
1105 11|            jako złoty grot zawisnął.~Na ten strzał, na dnia hasło,
1106 11|             zawisnął.~Na ten strzał, na dnia hasło, pęk ogniów wylata,~
1107 11|           Potem jak brylant światłe, na koniec ogniste,~Jak księżyc
1108 11|            wokoło kaplicy,~Jak gdyby na nowego ogłoszenie cudu.~
1109 11|     ciekawości: bo dziś w Soplicowie~Na nabożeństwie mają być jenerałowie,~
1110 11|             Całego zgromadzenia; lud na trawie klęka,~Patrząc we
1111 11|      różnobarwny tłum okrywa pole,~A na głos dzwonka, niby na wiatru
1112 11|              A na głos dzwonka, niby na wiatru powianie,~Chylą się
1113 11|            wszystkie głowy jak kłosy na łanie.~ ~Wieśniaczki dziś
1114 11|            łanie.~ ~Wieśniaczki dziś na ołtarz Matki Zbawiciela~
1115 11|         wionie,~Zrywa wianki i rzuca na klęczących skronie,~I rozlewa
1116 11|      karabela z głownią jaszczurową;~Na szyi świecił wielką szpinką
1117 11|    brylantową;~Konfederatka biała, a na niej pęk gruby~Drogich piórek;
1118 11|             to białych czapel czuby~(Na fest kładnie się tylko kitka
1119 11|        kosztuje dukata).~Tak ubrany, na wzgórek wstąpił przed kościołem,~
1120 11|           Bracia! Ogłosił wam ksiądz na ambonie~Wolność, którą Cesarz-Król
1121 11|          Czas i zasługi jego ogłosić na świecie:~Obecni tu są naszych
1122 11|    Hohenlinden, gdy Ryszpans jenerał~Na pół pobity już się do odwrotu
1123 11|           tajemne wiązać i zakładać;~Na koniec w Soplicowie, w swem
1124 11|            gotował powstanie, zginął na zajeździe.~Właśnie o jego
1125 11|            te wszystkie rzeczy mając na uwadze,~Ja, reprezentujący
1126 11|      skartabela,~Co by siał infamiją na obywatela;~A że teraz jest
1127 11|              ku pamiątce, wieszam go na grobie.~Trzy dni tu będzie
1128 11|        wydobył z pokrowca~I zawiesił na skromnym krzyżyku grobowca~
1129 11|          Jacka chwały.~Tymczasem lud na klęczkach Anioł Pański mowi,~
1130 11|        Wszystkich do Soplicowa wzywa na biesiadę.~ ~Ale na przyźbie
1131 11|             wzywa na biesiadę.~ ~Ale na przyźbie domu usiedli dwaj
1132 11|              Soplicą Horeszki,~A gdy na rozum wzięła królowa Jadwiga,~
1133 11|         strony mają panny albo wdowy~Na wydaniu: to zawsze kompromis
1134 11|             aż wygrał Jagiełło.~Stąd na koniec pendebat długo przed
1135 11|              Prawda! prawda! - rzekł na to Gerwazy wzruszony. -~
1136 11|            jej losie, widziałem znak na własne oczy.~ ~Przed rokiem
1137 11|               więc ilekroć szary był na górze,~Krzyczą: <<Wiwat
1138 11|              się magnatowi, to wstyd na szlachcica!>>~Tak śmiejąc
1139 11|       maleńkiem lichu.~Baby, patrząc na Zosię, gadały po cichu,~
1140 11|              Nie zaś o Tadeuszu". ~ ~Na to Klucznik rzecze:~"Dziwne
1141 11|           udało; czy wydrzeć gołębie~Na wieży, czy jemiołę oberwać
1142 11|           wieży, czy jemiołę oberwać na dębie,~Czyli z najwyższej
1143 11|           dłoń lewą ręką~(Prawą miał na temlaku, widać, że był ranny),~
1144 11|              słowo powtórzyć;~Czymże na tyle łaski umiałem zasłużyć?~
1145 11|             I cóż, kochana Zosiu?"~ ~Na to Zosia rzecze,~Wznosząc
1146 11|             jeździła,~Wzięła mię tam na zimę, alem ja tęskniła~Do
1147 11|            głowie, często też miałam na ustach~Imię Pana - było
1148 11|            proszki, i muszki;~Wesoł, na pannę młodą patrzył tryumfalnie.~
1149 11|          uszczuć, postawiwszy charty na przesmyku.~Bieży Asesor,
1150 11|               trzymając każdy charta na obroży,~Ukazują palcami,
1151 11|      nadstawiły uszy,~Wytknęły pyski na wiatr i drżą niecierpliwie,~
1152 11|             Jak dwie strzały złożone na jednej cięciwie.~Wtem Wojski
1153 11|       Wycz-ha!"~Zając smyk zza płotu~Na łąkę, charty za nim, i wnet
1154 11|            Sokół i Kusy razem spadli na szaraka~Ze dwóch stron w
1155 11|             A wy podpiszcie zgodę". ~Na starca wezwanie~Szczwacze
1156 11|          wezwanie~Szczwacze zwrócili na się rozjaśnione lice~I długo
1157 11|         Pierścień niechaj Pan Wojski na pamiątkę przymie~I każe
1158 11|              pamiątkę przymie~I każe na nim wyryć albo swoje imię,~
1159 11|              z turecka kozacką,~Kula na przodzie, w kuli są drogie
1160 11|          wyścieła siedzenie,~A kiedy na łęk wskoczysz, na tym miękkim
1161 11|              kiedy na łęk wskoczysz, na tym miękkim puszku~Między
1162 11|         gesta,~Rozstawił nogi, jakby na konia wskakiwał,~Potem galop
1163 11|        strzemiona srebrne pozłacane;~Na rzemieniach munsztuka i
1164 11|              rzemieniach munsztuka i na uździenicy~Połyskają guziki
1165 11|           niesie) w boju podhajeckim~Na jakimś bardzo znacznym szlachcicu
1166 11|          dowód mojego szacunku".~ ~A na to rzekł Asesor, wesoł z
1167 11|             droga jak kamień, co się na niej świeci.~Chciałem sprzęt
1168 11|         zamian za twój rzęd bogaty~I na pamiątkę sporu, co długiemi
1169 11|           Asesora skłócić z Rejentem na nowo;~Ale próżno krzywdzące
1170 11|              wyuczona).~Miała wianek na głowie jako narzeczona,~
1171 11|            sierp błyszczący poprawia na głowie.~Brali ziółka, całując
1172 11|             złożywszy ojcowski całus na jej czole,~Podniosł w górę
1173 11|            górę dziewczynę, postawił na stole,~A wszyscy, klaszcząc
1174 11|            Sak był jej zalotnikiem);~Na kołnierzyku wiszą dwa sznurki
1175 11|         wiszą dwa sznurki bursztynu,~Na skroniach zielonego wianek
1176 11|              warkoczów Zosia rzuciła na barki,~A na czoło włożyła
1177 11|            Zosia rzuciła na barki,~A na czoło włożyła zwyczajem
1178 11|            pierścionek~Ślubny, szuka na łące; a Rejenta dama~Jeszcze
1179 11|        toalety;~Ledwie będzie gotowa na godzinę czwartą.~ ~  ~
1180 12|        Polonez - Kochajmy się!~  ~  ~Na koniec z trzaskiem sali
1181 12|        koniec z trzaskiem sali drzwi na wściąż otwarto.~Wchodzi
1182 12|            Marszałka dworu; laskę ma na znak urzędu~I tą laską z
1183 12|              krzesło aksamitne;~Obok na prawej stronie jenerał Dąbrowski,~
1184 12|           stronie jenerał Dąbrowski,~Na lewej siadł Kniaziewicz,
1185 12|      ziemianie,~Mężczyźni i kobiety, na przemian po parze~Usiadają
1186 12|             się opuścił biesiadę;~On na dziedzińcu włościan traktował
1187 12|              Zebrawszy ich za stołem na dwa staje długim,~Sam siadł
1188 12|              staje długim,~Sam siadł na jednym końcu, a pleban na
1189 12|            na jednym końcu, a pleban na drugim.~Tadeusz i Zofija
1190 12|           zwyczaj, iż dziedzice nowi~Na pierwszej uczcie sami służyli
1191 12|     czekający w sali,~Z zadziwieniem na wielki serwis poglądali,~
1192 12|   Radziwiłł-Sierota~Kazał ten sprzęt na urząd w Wenecyi zrobić~I
1193 12|        środek stoła~Ogromnym kręgiem na kształt karetnego koła.~ ~
1194 12|             śronu cukrowwemi pianki;~Na krawędziach naczynia, stoją
1195 12|              strojach; jakoby aktory na scenie,~Zdawały się przedstawiać
1196 12|             Państwu objaśnię.~ ~"Oto na prawo widać liczne szlachty
1197 12|           Pewnie ich przed sejmikiem na ucztę sproszono.~Czeka nakryty
1198 12|               I palcem eksplikuje, i na dłoni znaczy.~Ci mowcy zalecają
1199 12|             drugi, pochyliwszy czoło na kształt byka,~Powiedziałbyś,
1200 12|     Powiedziałbyś, że mówcę pochwyci na rogi;~Ci biorą się do szabel,
1201 12|            chybią, rzuci negatywę.~ ~Na lewej druga scena: refektarz
1202 12|        refektarz klasztoru,~Obrócony na salę szlacheckiego zboru.~
1203 12|   szlacheckiego zboru.~Starsi rzędem na ławach siedzą, młodsi stają~
1204 12|            głoszą.~ ~Jeden szlachcic na zgodę powszechną nie zważa.~
1205 12|           bój wybuchnie.~ ~Lecz tam, na korytarzu, Państwo uważacie~
1206 12|            chłopiec w komży dzwoni i na ustąp prosi;~Szlachta wnet
1207 12|            Panie Wojski, niech Wasze na potem odłoży~Te historyje;
1208 12|            Wać przynosić potrawy".~ ~Na to Wojski, skłaniając aż
1209 12|         sejmików:~Oto nowy marszałek na ręku stronników~Wyniesion
1210 12|            Sam jeden, czapkę wcisnął na łeb zadumany,~Żona przed
1211 12|              się dzieje,~Biedna! oto na ręku pokojowej mdleje.~Biedna!
1212 12|               A znów tylko Wielmożną na lat trzy została!"~ ~Tu
1213 12|            Wychodzą różne zboża, jak na drożdżach rosną,~Pszenicy
1214 12|              wiatr jesienny powiewa;~Na koniec owe chwilę przedtem
1215 12|             Tryumfujące oczy obracał na gości.~ ~Henryk Dąbrowski
1216 12|         szampańskie;~Potem w wieczor na karty tyle złota straci,~
1217 12|               Że za nie dałbyś ucztę na stu szlachty braci.~Nawet (
1218 12|         szlachty braci.~Nawet (bo co na sercu mam, dziś powiem szczerze,~
1219 12|    dygnitarzy.~Widzę, że Pan Jenerał na biesiadach zna się.~Niechaj
1220 12|          Zawołało: "Niech żyje Kurek na kościele!"~Ciżba tłoczy
1221 12|          tłoczy się w salę, a Maciej na czele.~Sędzia gościa za
1222 12|       przewrócił talerz dnem do góry~Na znak, że jeść nie będzie,
1223 12|               co z tromblonem jeździ na flankiery;~Są także w pułku
1224 12|         wojennych czasach~Mógłby się na co przydać, jest rycerskim
1225 12|              Jam jest Rębajło, staję na twe zawołanie~Z tym moim
1226 12|              by powiedział~Cokolwiek na pochwałę i tej starej ręki,~
1227 12|             A nie ma żadnej szczerby na tym Scyzoryku~I żaden go
1228 12|       żelaznym drągiem;~I tak rapier na probę szedł z rąk do rąk
1229 12|              spokojnie! Jest przecie na świecie~Człowiek, który
1230 12|             To jest, co najdroższego na świecie posiadam.~Nie miałem
1231 12|           się zestarzał, nad łóżkiem na ścianie~Wisiał, jako nad
1232 12|          Jenerał wpół śmiejąc się, a na wpół wzruszony:~"Kolego -
1233 12|            Czy ja Cybulski? - rzecze na to Klucznik z żalem -~Co
1234 12|              powiada? - Ja mam dosyć na tem,~Że mój Scyzoryk jeszcze
1235 12|          Jeśli szabli nie weźmiesz i na koń nie siędziesz,~Przynajmniej
1236 12|              Łaska pańska, Hetmanie, na pstrym koniu jeździł~Cesarz
1237 12|     przyjaciele,~Mawiali, poglądając na Dymuryjera,~Że dla Polski
1238 12|    pożegnania~Wymknąwszy się, wsiadł na koń, wrócił do zaścianka.~ ~
1239 12|           miała sukienkę, jaki strój na głowie,~Daremnie pisać,
1240 12|           Telimena wziąwszy Hrabiego na stronę:~"Jeszcze - szepnęła -
1241 12|           przeszkadzasz, odpowiedzże na to,~A odpowiedz mi zaraz,
1242 12|     obowiązania!~Dwa serca, pałające na dwóch końcach ziemi,~Rozmawiają
1243 12|         miesiąca,~Że wiecznie patrzą na się i najkrótszą drogą~Biegą
1244 12|          ślub mój zerwać, to jak Bóg na niebie,~Że z temi paznokciami
1245 12|        skończyli jeść lody~I z zamku na dziedziniec wyszli dla ochłody.~ ~
1246 12|         Muzyka już się stroi i wzywa na tany;~Szukają Tadeusza,
1247 12|         Szukają Tadeusza, który stał na stronie~I coś pilnego szeptał
1248 12|            mam posiadać,~Wedle prawa na ciebie powinna by spadać.~
1249 12|        dziedzictwo posiadanie ziemi,~Na której się zrodzili, którą
1250 12|          lata;~Czyż zgodzisz się żyć na wsi? z daleka od świata!~
1251 12|            świata!~Jak ziemianka!"~A na to Zosia rzekła skromnie:~"
1252 12|             młoda.~Co Pan urządzisz, na to całym sercem zgoda!~Jeśli
1253 12|              pobycie~W Wilnie, że ja na wiejskie urodzona życie;~
1254 12|            Jużci pleban inaczej uczy na ambonie...~Powiada, że to
1255 12|         Wielmożna~Pani moja, Zofija, na wszystko się zgadza;~Jej
1256 12|            pracy gospodarskiej.~Jest na to sposób. - W zamku wiem
1257 12|              zostanie,~Obrócić grosz na murów wyreperowanie;~Nowemu
1258 12|          ciebie,~Będę żył u mej Pani na łaskawym chlebie~I kołysząc
1259 12|              i rozkoszne męki!~Która na szyk Bellony gdy zwrócisz
1260 12|         rozkazu Sędziego pleban stał na stole~I ogłaszał włościanom
1261 12|              głosów zdrowia grzmiały na przemiany.~ ~Tylko Buchman
1262 12|            by... Krótkość czasu była na zawadzie,~Że nie stało się
1263 12|             Buchmanowej radzie.~ ~Bo na dziedzińcu zamku już stali
1264 12|           zawód puścił po skrzypicy.~Na to hasło stojący obok kobeźnicy,~
1265 12|           Wiedzą wszyscy, że mu nikt na tym instrumencie~Nie wyrówna
1266 12|              Zosia widzi,~Podbiega i na białej podaje mu dłoni~Drążki,
1267 12|             nieraz przyrzekałeś grać na mym weselu!"~ ~Jankiel nieźmiernie
1268 12|            Zosię lubił; kiwnął brodą~Na znak, że nie odmawia; więc
1269 12|          cymbały przynoszą,~Kładą mu na kolanach. On patrzy z rozkoszą~
1270 12|             cymbałach klęczą,~Stroją na nowo struny i probując brzęczą;~
1271 12|              Jankiel z przymrużonemi na poły oczyma~Milczy i nieruchome
1272 12|            powieści,~Rade, że mistrz na koniec strónami wszystkiemi~
1273 12|           głodu przymierając czasem,~Na koniec pada u nóg konika
1274 12|         sobie~Ów czas okropny, kiedy na Ojczyzny grobie~Zanucili
1275 12|             w kraj świata;~Przywodzą na myśl długie swej wędrówki
1276 12|              lisia spadła mu z głowy na ramiona,~Powiewała poważnie
1277 12|          poważnie broda podniesiona,~Na jagodach miał kręgi dziwnego
1278 12|     błyszczał żar młodzieńca,~Aż gdy na Dąbrowskiego starzec oczy
1279 12|      spójrzenie śledzi~I zaśmiał się na koniec - rad z jej odpowiedzi,~
1280 12|               Stąpa prędzej, pogląda na rywalów z góry~I swą konfederatkę
1281 12|   konfederatkę z czaplinymi pióry~To na czole zawiesza, to nad czołem
1282 12|        czołem wstrząsa,~Aż włożył ją na bakier i podkręcił wąsa.~
1283 12|              z gromady;~Czasem staje na miejscu, rękę grzecznie
1284 12|              Czasem zamyśla zręcznie na bok się uchylić,~Odmienia
1285 12|             Więc gniewa się, prawicę na rękojeść składa,~Jakby rzekł: "
1286 12|              On jeszcze!... Ile razy na parkanie siadał,~By ją dójrzeć
1287 12|       Niewdzięczna! Spuścił głowę, i na koniec świsnął~Mazurka,
1288 12|              Mazurka, potem kaszkiet na uszy nacisnął~I szedł w
1289 12|               Ledwie widna z daleka; na wielkim obszarze~Zarosłego
1290 12|          zasłany,~U góry błękitnawy, na zachód różany;~Chmurki wróżą
1291 12|      świecące,~Tam jako trzody owiec na murawie śpiące,~Ówdzie nieco
1292 12|      drobniejsze, jak stada cyranek.~Na zachód obłok na kształt
1293 12|             cyranek.~Na zachód obłok na kształt rąbkowych firanek,~
1294 Ob|              tytule:]~OSTATNI ZAJAZD NA LITWIE~Za czasów Rzeczypospolitej
1295 Ob|              o obrazie cudownym N.P. na Jasnej Górze w Częstochowie.
1296 Ob|              i roztacza. W Małorosji na przykład utrzymano aż do
1297 Ob|     używaniem uprawnia się. Mianują, na przykład, sąsiedzi przyjaciela
1298 Ob|     śmiesznością okryć, a wprowadzić na ich miejsce tytułowanie
1299 Ob|       niekiedy sprawy graniczne, ale na koniec i tę część jurysdykcji
1300 Ob|            złotogłowu i pasów litych na całą Polskę; udoskonalona
1301 Ob|              podługowata książeczka, na której spisywano nazwiska
1302 Ob|             dawnych zamkach stawiano na chorach organ.~ ~ ~Ks. II
1303 Ob|          Wiciny są to wielkie statki na Niemnie, któremi Litwini
1304 Ob|          dowodził. Umarł we Francji. Na nim zgasła linia męska książąt
1305 Ob|           zgasła linia męska książąt na Ołyce i Nieświeżu, największych
1306 Ob|              o grzybach wychodzących na wojnę pod wodzą borowika.
1307 Ob|              Znany malarz rodzajowy; na kilka lat przed śmiercią
1308 Ob|           pijawkami", służy do łowów na wielkiego zwierza, szczególniej
1309 Ob|              książę Gedymin miał sen na Górze Ponarskiej o wilku
1310 Ob|    podniesiony starożytnym obyczajem na stolicę Wielkiego Księstwa
1311 Ob|              263:~...znał się dobrze na handlu zbożowym,~Na wicinnym...~
1312 Ob|           dobrze na handlu zbożowym,~Na wicinnym...~Ob. przyp. do
1313 Ob|         kabłąk skrzywi,~Że zamknięty na wieki już gardła nie żywi.~
1314 Ob|           bardziej zakrzywiają się i na koniec wierzchnie ostrze,
1315 Ob|        Zaczęło złoto kapać i błyskać na słońcu.~W butelkach wódki
1316 Ob|     butelkach wódki gdańskiej bywają na dnie listki złota.~ ~ ~Ks.
1317 Ob|          Królowa Dydo kazała porznąć na pasy skórę wołową i tym
1318 Ob|              jak Filip z konopi.~Raz na sejmie poseł Filip ze wsi
1319 Ob|             Horeszkom dziesiąta woda na kisielu!~Kisiel, potrawa
1320 Ob|       parafii drąg wysoki z uwiązaną na wierzchu mietłą, czyli wicią.
1321 Ob|           moskiewskim i pobił Turków na Lemanie, potem sam na głowę
1322 Ob|         Turków na Lemanie, potem sam na głowę pobity od Szwedów.
1323 Ob|              będące w stanie wojny i na mocy żółtej księgi oddaje
1324 Ob|    opuszczonego Wilna. Jenerał Dejów na czele sztabu wjeżdżał przez
1325 Ob|           miał koniec zajazd ostatni na Litwie.~Bywały i później
1326 Ob|      województwie nowogródzkim pobił na zajeździe cały garnizon
1327 Ob|             Ks. XI w. 12:~Nie biegło na ruń...~Ruń jest to zieleniejąca
1328 Ob|                Ks. XI w. 43:~Wszyscy na północ! Rzekłbyś, że wonczas
1329 Ob|            wędrowne odlatują; lecieć na wyraj - jest to lecieć w
1330 Ob|         konfederacje i obrano posłów na sejm.~ ~ ~Ks. XI w. 246:~
1331 Ob|              zmienił.~W szesnastym i na początku siedmnastego wieku
1332 Ob|         symbolów i scen teatralnych. Na sławnej uczcie danej w Rzymie
1333 Ob|             swe bisy?~Pinety, sławny na całą Polskę kuglarz. Kiedy
1334 Ob|            Czy ja Cybulski? - rzecze na to Klucznik z żalem -~Co
1335 Ob|      mariasza z Moskalem..."~Znajoma na Litwie pieśń żałośna o pani
1336 Ob|          suknie francuskie grasowała na prowincjach od roku 1800
1337 Ob|       przebrało się przed ożenieniem na żądanie narzeczonych.~ ~ ~
1338 Ob|            Nassau, stanął obok niego na przesmyku; właśnie ogromny
1339 Ob|       strzałami i szczwalnią, leciał na przesmyk. Rejtan wyrywa
1340 Ob|        gubernii wileńskiej uchwalili na sejmiku projekt uwolnienia
1341 1 |              EPILOG~ ~O tem że dumać na paryskim bruku,~Przynosząc
1342 1 |            najprędzej ducha.~ ~A gdy na żale ten świat nie ma ucha,~
1343 1 |             w mękach długich,~Plwają na siebie i żrą jedni drugich!~ ~
1344 1 |              duszy!...~Bo naród bywa na takiej katuszy,~Że kiedy
1345 1 |          spłyną,~I skrzydła wreszcie na spoczynek zwiną -~Wtenczas,
1346 1 |              porze,~Gdyby też wzięły na koniec do ręki~Te księgi,
1347 1 |              Czytano nieraz pod lipą na trawie~Pieśń o Justynie,