Ksiega

  1 1 |           pod strzechą zmieścić się nie może;~Widać, że okolica
  2 1 |   przetknięto.~Podróżny do folwarku nie biegł sług zapytać;~Odemknął,
  3 1 |      pragnął go powitać.~Dawno domu nie widział, bo w dalekim mieście~
  4 1 |            tu mieszkał? Stary stryj nie był żonaty,~A ciotka w Petersburgu
  5 1 |            mieszkała przed laty.~To nie był ochmistrzyni pokój!
  6 1 |      naczynie blaszane,~Ale nigdzie nie widać było ogrodniczki;~
  7 1 |        zwykła z rana,~W takim nigdy nie bywa od mężczyzn widziana:~
  8 1 |         widziana:~Więc choć świadka nie miała, założyła ręce~Na
  9 1 |      zasłony sukience.~Włos w pukle nie rozwity, lecz w węzełki
 10 1 |            świętych obrazku.~Twarzy nie było widać. Zwrócona na
 11 1 |              spójrzał, lecz już jej nie było.~Wyszedł zmieszany
 12 1 |         serce mu biło~Głośno, i sam nie wiedział, czy go miało śmieszyć~
 13 1 |               Tymczasem na folwarku nie uszło baczności,~Że przed
 14 1 |            i siano;~Bo Sędzia nigdy nie chciał, według nowej mody,~
 15 1 |            Żydom do gospody.~Słudzy nie wyszli witać, ale nie myśl
 16 1 |        Słudzy nie wyszli witać, ale nie myśl wcale,~Aby w domu Sędziego
 17 1 |        folwark dążył po kryjomu~(Bo nie mógł wyjść spotykać w tkackim
 18 1 |         jeszcze się do woli nagadać nie mogą.~Słońce ostatnich kresów
 19 1 |             przyzwoitość); nikt tam nie rozprawiał~O porządku, nikt
 20 1 |       porządku, nikt mężczyzn i dam nie ustawiał,~A każdy mimowolnie
 21 1 |             obyczaje chował~I nigdy nie dozwalał, by chybiano względu~
 22 1 |             chociaż w gronie gości,~Nie uchybił gospodarskiej, ważnej
 23 1 |            Dozoru tego nigdy sługom nie poruczy,~Bo Sędzia wie,
 24 1 |   przeinaczył:~We dworze żadna izba nie ma obszerności~Dostatecznej
 25 1 |             szyb, lecz latem nic to nie zawadzi;~Bliskość piwnic
 26 1 |     wierzycieli.~Zamku żaden wziąść nie chciał, bo w szlacheckim
 27 1 |     architekt był majstrem z Wilna, nie zaś Gotem.~Dość, że Hrabia
 28 1 |          Przyszła nagle taż chętka, nie wiadomo czemu.~Zaczęli proces
 29 1 |          Tadeusz tam pogląda, gdzie nie siedzi żadna.~To miejsce
 30 1 |          wyrzekł, do Podkomorzanki;~Nie zmienia jej talerzów, nie
 31 1 |           Nie zmienia jej talerzów, nie nalewa szklanki,~I panien
 32 1 |           nalewa szklanki,~I panien nie zabawia przez rozmowy grzeczne,~
 33 1 |       miejsce nęci go i mami...~Już nie puste, bo on je napełnił
 34 1 |         młodzież do stolicy dajem~I nie przeczym, że nasi synowie
 35 1 |             młódź cierpi na tem,~Że nie ma szkół uczących żyć z
 36 1 |      publicznych sposobił,~Z opieki nie wypuścił, aż człowiekiem
 37 1 |           Boga.~Jeślim tyle na jego nie korzystał dworze~Jak drudzy
 38 1 |           mi w moim domu~Nikt nigdy nie zarzuci, bym uchybił komu~
 39 1 |           powiem śmiało:~Grzeczność nie jest nauką łatwą ani małą.~
 40 1 |        łatwą ani małą.~Niełatwą, bo nie na tym kończy się, jak nogą~
 41 1 |            zda mi się kupiecka,~Ale nie staropolska, ani też szlachecka.~
 42 1 |       należy, lecz każdemu inna;~Bo nie jest bez grzeczności i miłość
 43 1 |       Trzeba się długo uczyć, ażeby nie zbłądzić~I każdemu powinną
 44 1 |      wszyscy o nim wiedzą, lekce go nie ważą;~Więc szlachcic obyczaje
 45 1 |          pod strażą.~Dziś człowieka nie pytaj: co zacz? kto go rodzi?~
 46 1 |           gdzie chce, wchodzi,~Byle nie szpieg rządowy i byle nie
 47 1 |           nie szpieg rządowy i byle nie w nędzy.~Jak ów Wespazyjanus
 48 1 |          nędzy.~Jak ów Wespazyjanus nie wąchał pieniędzy~I nie chciał
 49 1 | Wespazyjanus nie wąchał pieniędzy~I nie chciał wiedzieć, skąd są,
 50 1 |            jakich rąk i krajów,~Tak nie chcą znać człowieka rodu,
 51 1 |          Podkomorzy pochwałą rzeczy nie przerywał,~Ale częstym skinieniem
 52 1 |         dalej mówił: ~ ~"Grzeczność nie jest rzeczą małą:~Kiedy
 53 1 |          było jeszcze gorzej!~Teraz nie wiem, czy moda i nas starych
 54 1 |          mędrsi fircykom oprzeć się nie śmieli;~I zląkł ich się
 55 1 |       panowało takie oślepienie,~Że nie wierzono rzeczom najdawniejszym
 56 1 | najdawniejszym w świecie,~Jeśli ich nie czytano w francuskiej gazecie.~
 57 1 |         Wyjeżdża za granicę, to już nie po odzież,~Nie szukać prawodawstwa
 58 1 |      granicę, to już nie po odzież,~Nie szukać prawodawstwa w drukarskich
 59 1 |     Napoleon, człek mądry a prędki,~Nie daje czasu szukać mody i
 60 1 |          świeccy, do których nic to nie należy".~ ~Tak mowiąc spojrzał
 61 1 |          Warszawy!~He! Ojczyzna! Ja nie szpieg, a po polsku umiem -~
 62 1 |         Polaki, ja Ruski, teraz się nie bijem,~Jest armistycjum,
 63 1 |            wachlarz dla zabawki~(Bo nie było gorąca); wachlarz pozłocisty~
 64 1 |             choć suknia krótka, oko nie zobaczy,~Bo biegła bardzo
 65 1 |          było; bo krzeseł dla gości nie stało:~Na czterech ławach
 66 1 |     Pomiędzy nim i stryjem, ale nic nie jadła,~Tylko się wachlowała,
 67 1 |            Myśliłem, że dziś z nami nie będziesz przy stole".~To
 68 1 |           czerwieni.~Twarzy wówczas nie dostrzegł, nazbyt rychło
 69 1 |        młodzież o piękności metrykę nie pyta,~Bo młodzieńcowi młodą
 70 1 |      Tadeusz się od przodków swoich nie odrodził:~Dobrze na koniu
 71 1 |       pieszo dzielnie chodził,~Tępy nie był, lecz mało w naukach
 72 1 |         stryj na wychowanie niczego nie skąpił.~On wolał z flinty
 73 1 |           tyle nauki,~Lękał się, by nie został pośmiewiska celem,~
 74 1 |         Sąsiadka zaśmiała się, lecz nie powiedziała,~Kogo owa szczęśliwa
 75 1 |        wielki, już potraw ostatnich nie jedli.~Stojąc i pijąc obie
 76 1 |             spudłuje; szarak, gracz nie lada,~Czchał niby prosto
 77 1 |    rumieniec oblekły.~ ~Tadeusz, by nie zdradzić swego roztargnienia:~"
 78 1 |             Mój pies faworytny~Żeby nie miał być chwytny?" Więc
 79 1 |             się, że tak piękny pies nie ma narowu,~Żałował, że go
 80 1 |           że przymiotów jego poznać nie miał czasu.~ ~Na to zadrżał
 81 1 |         wstał zmieszany, chwilę nic nie gadał,~Lecz patrzył na rywala
 82 1 |          godnie ją piastował;~Gdy w nię dzwonił, znak dawał, że
 83 1 |     zabierać;~Umilkli wszyscy i ust nie śmieli otwierać.~On rzekł:~ ~"
 84 1 |           ja w domu podobnych spraw nie decyduję~I posiedzenie nasze
 85 1 |     dalszych replik stronom dzisiaj nie dozwolę.~Woźny! odwołaj
 86 1 |          Wojski towarzystwa nam też nie odmówi".~To mówiąc tabakierę
 87 1 |      Słuchał zmrużywszy oczy, słowa nie powiedział,~Choć młodzież
 88 1 |            Bo nikt lepiej nad niego nie znał polowania.~On milczał,
 89 1 |             go na polowanie uprosić nie może,~Białopiotrowiczowi
 90 1 |     zwierzem szlacheckim,~A zwierzę nie mające kłów, rogów, pazurów~
 91 1 |             Żaden pan nigdy przyjąć nie chciałby do ręki~Strzelby,
 92 1 |           widzieć, cóż kłócić się o nie!~Więc niech Jaśnie Wielmożny
 93 1 |      rozkazy i niech mi wybaczy,~Że nie mogę na takie jechać polowanie~
 94 1 |             nigdy na niem noga moja nie postanie!~Nazywam się Hreczecha,
 95 1 |             Lecha~Żaden za zającami nie jeździł Hreczecha".~ ~Tu
 96 1 |             pani Telimenie, lecz go nie mógł schwytać;~Wojskiego
 97 1 |             schwytać;~Wojskiego też nie widział, bo zaraz z wieczerzy~
 98 1 |            wszyscy. Sędzia sam oczu nie zmruża:~Jako wódz gospodarstwa
 99 1 |          zamczyska?~Nikt na tem nic nie stracił, a Pan może zyska,~
100 1 |          zawsze służy,~Której nigdy nie rzuca w domu i w podróży.~
101 1 |         wkoło obracał ostróżne.~Gdy nie widział we dworze rosyjskich
102 1 |         ojczystą,~Której już bronić nie mógł... Jak go wtenczas
103 1 |             Gedymin i inni, których nie policzę;~Opuszczali rodziców
104 1 |          dom żałobę, ale powiedzieć nie śmiano,~Po kim była żałoba,
105 1 |   Bernardyna~Wydawała, że mnich ten nie zawsze w kapturze~Chodził
106 1 |         zawsze w kapturze~Chodził i nie w klasztornym zestarzał
107 1 |             lub postrzału;~Ran tych nie dostał pewnie przy czytaniu
108 1 |           przy czytaniu mszału.~Ale nie tylko groźne wejrzenie i
109 1 |          nigdy przy obcych ludziach nie otwierał,~To wysyłał posłańców,
110 1 |       posłańców, ale gdzie i po co,~Nie powiadał; częstokroć wymykał
111 2 |                  Kto z nas tych lat nie pomni, gdy, młode pacholę,~
112 2 |          żaden wał, płot żaden nogi nie utrudza,~Gdzie przestępując
113 2 |          Gdzie przestępując miedzę, nie poznasz, że cudza!~Bo na
114 2 |           która nosi broń na ptaki;~Nie znać innych prócz kosy i
115 2 |           kurów pianiu~Jeszcze oczu nie zmrużył, a na swym posłaniu~
116 2 |         słów zawziętości ich poznać nie zdoła;~Pan Rejent wiódł
117 2 |            odpowiedzieć ni spójrzeć nie raczył,~Kaptur tylko nasunął
118 2 |           oczyma śledził.~Dawno już nie był w polu; na szarej przestrzeni~
119 2 |              Ze strachu od ich oczu nie mógł zwrócić oka~I pod opoką
120 2 |     Wiedziano w okolicy, że ten pan nie może~Nigdy nigdzie stawić
121 2 |          raz widział zamek z rana i nie wierzył,~Że to były też
122 2 |        Wszyscy mówili, że mu czegoś nie dostaje.~Szanowano go przecież,
123 2 |        Odtąd jego dowcipnych żartów nie słyszano~I uśmiechu na jego
124 2 |             uśmiechu na jego twarzy nie widziano.~ ~Zawsze nosił
125 2 |           Rębajło, a o jego herbach~Nie wiadomo. Klucznikiem siebie
126 2 |           ze srebrnym kutasem.~Choć nie miał co otwierać, bo zamku
127 2 |       Hrabiego na łaskawym chlebie,~Nie chciał, bo wszędzie tęsknił
128 2 |         czuł się niezdrowym,~Jeżeli nie oddychał powietrzem zamkowém.~ ~
129 2 |         Panie,~To jest mój zwyczaj, nie zaś nieuszanowanie:~"Mopanku"
130 2 |            zamek Soplicom ustąpisz?~Nie wierzyłem, lecz w całym
131 2 |             Tu, poglądając w zamek, nie przestawał wzdychać.~ ~"
132 2 |            znudzić może.~Dłużej też nie wytrzymam i dzisiaj broń
133 2 |        niech no Pan obaczy,~Pan sam nie wie, co robi; niech się
134 2 |              co robi; niech się Pan nie wzbrania,~Zsiadaj Pan!" -
135 2 |           ogromnej sieni~Brukowanej nie znajdziesz Pan tyle kamieni,~
136 2 |         rozpaczy.~ ~Hrabia, chociaż nie wiedział, co to wszystko
137 2 |        trzęsąc wzniesioną prawicą:~"Nie masz zgody, Mopanku, pomiędzy
138 2 |          stała właśnie w tej izbie, nie innej.~ ~"Nieboszczyk pan
139 2 |            wedle woli,~Choć sam nic nie posiadał prócz kawałka roli,~
140 2 |           pańskim zięciem.~Do zamku nie proszony coraz częściej
141 2 |       palnęli: <<a zasie!>>~Nic tam nie było widać; słudzy bez ustanku~
142 2 |          dawał zaraz ognia, a nigdy nie mylił;~Za każdym razem czarny
143 2 |           kobiet, spójrzałem, - Pan nie żył".~ ~Tu Gerwazy umilknął
144 2 |     Stolnika stałem bezprzytomnie~I nie wiedziałem, co się działo
145 2 |          włościan, brat szlachty; i nie miał po sobie~Syna, który
146 2 |             tam jak piskorz; a tych nie policzę,~Którym uszy obciąłem.
147 2 |             dotąd ode mnie pamiątki nie dostał!~Rodzoniutki braciszek
148 2 |           zetrzeć z tej podłogi?~O, nie! Póki Gerwazy ma choć za
149 2 |             Póty Soplica tego zamku nie dostanie!"~ ~"O! - krzyknął
150 2 |             żem lubił te mury!~Choć nie wiedziałem, że w nich taki
151 2 |          mię mocno.~Szkoda, żeś mię nie przywiódł tu w godzinę nocną;~
152 2 |        Szkoda, że ten Soplica stary nie ma żony,~Lub córki pięknej,
153 2 |    ubóstwiałbym wdzięki;~Kochając i nie mogąc otrzymać jej ręki,~
154 2 |         obronę,~Bo przez ich liście nie śmie przecisnąć się żmija.~
155 2 |             się w bruzdy, zdała się nie stąpać,~Ale pływać po liściach,
156 2 |            z czujnemi oczyma,~I, by nie zasnąć, kamień w drugiej
157 2 |       szkody, na tutejszej grzędzie~Nie dla Waszeci owoc, nic z
158 2 |            Waszeci owoc, nic z tego nie będzie".~Potem palcem pogroził,
159 2 |           ogród: ale już w ogrodzie~Nie było jej; mignęła tylko
160 2 |        kątku~Panny szeptały z sobą; nie było porządku,~Jaki się
161 2 |           taki nieporządek, lecz go nie pochwalał.~ ~Różne też były
162 2 |          Takiej kawy jak w Polszcze nie ma w żadnym kraju:~W Polszcze,
163 2 |        śmietana;~Na wsi nietrudno o nię: bo kawiarka z rana,~Przystawiwszy
164 2 |        Znalazł się zagon chłopskiej nie zżętej jarzyny;~Tam wpadł
165 2 |       powróciły same: i nikt pewnie nie wie,~Czy źwierz uszedł,
166 2 |            czy wzięty; nikt zgadnąć nie zdoła,~Czy wpadł w paszczę
167 2 |          spór na dalsze czasy trwał nie rozstrzygniony.~ ~Wojski
168 2 |           oczy roztargnione wodził,~Nie mieszał się w myśliwych
169 2 |       Telimena jest bogata pani,~Że nie są kanonicznie z sobą powiązani~
170 2 |             Telimena przez przyjaźń nie wzbrania.~Ulżyły Tadeusza
171 2 |            polowanie nasze udać się nie może:~Jeszcze zbyt wcześnie,
172 2 |          mnóstwo sznurów chłopskiej nie zżętej jarzyny;~Stąd i Hrabia
173 2 |       zżętej jarzyny;~Stąd i Hrabia nie przybył mimo zaprosiny.~
174 2 |             ustaw, przepisy urzędu,~Nie szanując niczyich kopców
175 2 |        kocham - rzekła - Hrabia się nie myli.~Znam ja dobrze Rosyją.
176 2 |           ja dobrze Rosyją. Państwo nie wierzyli,~Gdy im nieraz
177 2 |              Byłam ja w Petersburgu nie raz, nie dwa razy!~Miłe
178 2 |           ja w Petersburgu nie raz, nie dwa razy!~Miłe wspomnienia!
179 2 |             za miasto! Nikt z Panów nie był w Petersburku?~Chcecie
180 2 |            Mam jej portrecik, tylko nie chcę iść do biórka.~Widząc
181 2 |             polowania dotąd jeszcze nie zaczynał.~Że z Wielkiego
182 2 |       uszczuty zda mu się być psem, nie jeleniem.~<<Jak to? - krzyknął
183 2 |    zwierzyny dla nas i sąsiedztwa~I nie będziemy nigdy o to robić
184 2 |           zboża mamy dosyć, psy nas nie ogłodzą,~Że po jarzynach
185 2 |         Ekonom z lewej izby rzekł: "Nie dziw, Mospanie,~Bo też Pan
186 2 |           mu kopę oddasz, i jeszcze nie kwita,~Często chłopi talara
187 2 |         Resztę dowodów pana ekonoma~Nie mógł usłyszeć Sędzia, bo
188 2 |            I Tadeusz udawał, że jej nie dosłyszy~W tłumie rozmów:
189 2 |      ochmistrzyni ani pleban wioski~Nie uwierzyli nigdy w te Wojskiego
190 2 |         muszym rodzaju;~Lecz Wojski nie odstąpił dawnego zwyczaju:~
191 2 |          raz machnął, tylko co okna nie wybił;~Aż mucha, odurzona
192 2 |           znaki.~ ~Szczęściem, nikt nie uważał, bo dotychczasowa~
193 2 |            należny duchownej osobie~Nie śmiano łajać mnicha; a po
194 2 |           po takiej probie~Nikt też nie miał ochoty zaczynać z nim
195 2 |        Widać było, że wcale tryumfu nie szukał,~Ani groził kłótnikom
196 2 |           znałem, co idąc na dziki,~Nie brał nigdy innego oręża
197 2 |            w sporach słównych nigdy nie masz końca,~Szkoda ust dłużej
198 2 |             uproszę Sędziego, ażeby nie bronił~Dojeżdżaczowi, choćby
199 2 |            błoniu;~Książę Radziwiłł nie mógł dosiedzieć na koniu;~
200 3 |        Oglądała się wkoło, lecz nic nie spostrzegła;~Przecież ku
201 3 |            przestrachu~Gołębie, gdy nie mogą schronić się na dachu.~ ~
202 3 |              Teraz w niebie żadnego nie widziano wroga,~Tylko skwarzyła
203 3 |         szelestem krzaki agrestowe,~Nie wiedząc, że napastnik już
204 3 |            was się zlęknie.~Ten pan nie przyszedł straszyć; to nie
205 3 |          nie przyszedł straszyć; to nie dziad szkaradny.~To gość,
206 3 |          dźwięcznemi słowy, których nie pojęła treści.~Na koniec
207 3 |         Jegomości;~Tylko grząd psuć nie trzeba; tam między murawą~
208 3 |           było, żem Panny we dworze~Nie widział? Czy niedawno tu?
209 3 |          Przepraszam, Panienko,~Czy nie tam pokoj Panny, gdzie owe
210 3 |           Myślił zaś w duchu: Jeśli nie jest heroiną~Romansów, jest
211 3 |            się rzekła: "Czy też Pan nie może~Rozbiegłe moje ptastwo
212 3 |      nieprzyjemne.~Zbudził się, sam nie wiedząc, na kogo się gniewał;~
213 3 |      strusich piór w ręku dziewicy.~Nie zapomniał naczynia: złocista
214 3 |         złodziej od śpichlerza, aby nie dać śladu,~Że go myśli nawiedzić
215 3 |          był ostróżny, choć go nikt nie śledził;~Patrzył w stronę
216 3 |        linie, ni w prawo, ni w lewo nie zboczy;~Wszyscy zaś ciągle
217 3 |     chodzących. ~ ~Tej sceny~Hrabia nie pojął, nie znał wiejskiego
218 3 |             sceny~Hrabia nie pojął, nie znał wiejskiego zwyczaju,~
219 3 |            panieństwa, bo czerw ich nie zjada,~I dziwna; żaden owad
220 3 |          dziwna; żaden owad na nich nie usiada.~Panienki za wysmukłym
221 3 |         albo niedobrego smaku,~Lecz nie są bez użytku: one zwierza
222 3 |            wilczym języku,~Od ludzi nie ochrzczone; a jest ich bez
223 3 |           ni zajęczych nikt dotknąć nie raczy,~A kto schyla się
224 3 |            ni wilczych, ni ludzkich nie zbiera.~Roztargniona, znudzona,
225 3 |         Darmo czekały znawców; nikt nie zważał na nie,~Tak mocno
226 3 |         znawców; nikt nie zważał na nie,~Tak mocno zajmowało wszystkich
227 3 |             w bok strzelał okiem,~I nie śmiejąc iść prosto, przysuwał
228 3 |        zamiarów jego trudno dociec:~Nie chce wracać do kraju, Bóg
229 3 |          wie gdzie się kryje,~Nawet nie chce synowi oznajmić, że
230 3 |        upatrzyłem; nikt z obywateli~Nie wyrówna z imienia ani z
231 3 |           trochę znajomości świata.~Nie dla rang ni orderów! Proszę
232 3 |     przyznany wyborem~Obywatelskim, nie zaś czyimś tam faworem".~ ~
233 3 |           trudności nowe!~Pan Jacek nie wypuszcza z opieki swej
234 3 |             Zosia mała, lecz to nic nie szkodzi;~Czas by już Zośkę
235 3 |             Tadeuszowi szkodzi, czy nie szkodzi -~Rzekła z gniewem -
236 3 |             raczył,~Toć jej jeszcze nie kupił. Zresztą Państwo wiecie,~
237 3 |             hojność Państwa dla nas nie jest bez powodu...~Winni
238 3 |         opiekunką.~Nikt oprócz mnie nie będzie myślił o jej szczęściu".~"
239 3 |           wierzbie gruszka;~Podoba, nie podoba, a to mi rzecz ważna!~
240 3 |            to mi rzecz ważna!~Zosia nie będzie, prawda, partyja
241 3 |            partyja posażna;~Ale też nie jest z lada wsi, lada szlachcianka,~
242 3 |             gniewu; jeśli Aśćka się nie zgodzi,~Aśćka ma prawo;
243 3 |         prawo; smutno - gniewać się nie godzi;~Radziłem, bo brat
244 3 |              bo brat kazał; nikt tu nie przymusza;~Gdy Aśćka rekuzuje
245 3 |      Tadeusza,~Odpisuję Jackowi, że nie z mojej winy~Nie dojdą Tadeusza
246 3 |        Jackowi, że nie z mojej winy~Nie dojdą Tadeusza z Zosią zaręczyny.~
247 3 |           ostygła z zapału:~"Ja nic nie rekuzuję, Braciszku, pomału!~
248 3 |    Rozpatrzmy się, czekajmy, nic to nie zaszkodzi,~Poznajmy z sobą
249 3 |            młodych; będziem zważać;~Nie można szczęścia drugich
250 3 |       wcześnie: niech Brat Tadeusza~Nie namawia, kochać się w Zosi
251 3 |          namawia, kochać się w Zosi nie przymusza,~Bo serce nie
252 3 |             nie przymusza,~Bo serce nie jest sługa, nie zna, co
253 3 |            Bo serce nie jest sługa, nie zna, co to pany,~I nie da
254 3 |              nie zna, co to pany,~I nie da się przemocą okuwać w
255 3 |              Skąpa w pochwały, lecz nie szczędziła zachętu:~"Brawo -
256 3 |          niemało talentu.~Tylko Pan nie zaniedbuj; szczególniej
257 3 |             Długą rozmową, w której nie mógł brać udziału;~Aż gdy
258 3 |           kwiaty i łodygi -~Tadeusz nie przestawał dąsać się i zżymać,~
259 3 |             się i zżymać,~Na koniec nie mógł dłużej od gniewu wytrzymać.~ ~
260 3 |            Co zdaje się być drzewem nie smutku, lecz nudy?~Mówią,
261 3 |       Niemiec we dworskiej żałobie,~Nie śmiejący rąk podnieść ani
262 3 |            Aby się etykiecie niczem nie sprzeciwić.~ ~Czyż nie piękniejsza
263 3 |       niczem nie sprzeciwić.~ ~Czyż nie piękniejsza nasza poczciwa
264 3 |             w malarstwie się kocha,~Nie maluje drzew naszych, pośród
265 3 |              wspiera na prawidłach.~Nie dość jest przyrodzenia,
266 3 |             dość jest przyrodzenia, nie dosyć zapału,~Sztukmistrz
267 3 |             ulecieć w sfery ideału!~Nie wszystko, co jest piękne,
268 3 |          też, oprócz Brejgela, lecz nie Van der Helle,~Ale peizażysty (
269 3 |             oprócz Ojczyzny nic się nie podoba).~Orłowski, który
270 3 |            na dworze, jak w raju,~A nie uwierzy Hrabia, jak tęsknił
271 3 |             jak zamarzła woda!~Czyż nie piękniejsze stokroć wiatr
272 3 |        Porwał, schował w kieszenie, nie wie, co klucz znaczy,~Lecz
273 3 |           dziś grzybobrania.~Odgłos nie smutny wcale ani pogrzebowy,~
274 3 |             się zwykle zdarza;~Nikt nie gadał pomimo wezwań gospodarza.~
275 3 |             Oba pełni nadziei, więc nie gadatliwi.~Hrabia na kwiatek
276 3 |           kieszenie,~Czy ów kluczyk nie uciekł; ręką nawet chwytał~
277 3 |         kręcił kartkę, której dotąd nie przeczytał.~Sędzia Podkomorzemu
278 3 |            Ale do rozmawiania z nim nie miał ochoty~I widać, że
279 3 |           szybko wpadając - gajowy;~Nie zważał nawet, że czas właśnie
280 4 |       rządowa, moskiewska siekiera!~Nie zostawia przytułku ni leśnym
281 4 |            Schował się, ale dziobem nie przestaje pukać,~Jak dziecko,
282 4 |            dających hasło polowania~Nie mogły Tadeusza wyciągnąć
283 4 |             norze.~Nikt z młodzieży nie myślił szukać go po dworze;~
284 4 |             je tuż nad sobą, ledwie nie na twarzy;~Nie wiedział,
285 4 |         sobą, ledwie nie na twarzy;~Nie wiedział, czy to jawa, czyli
286 4 |     Przestraszone łoskotem; czekał, nie wracało!~Tylko usłyszał
287 4 |            zdumiony, zmieszany,~Nic nie widział, nie dostrzegł niczyjego
288 4 |         zmieszany,~Nic nie widział, nie dostrzegł niczyjego śladu.~
289 4 |            Tadeusz długo patrzył na nie,~Nie śmiał iść w ogród;
290 4 |       Tadeusz długo patrzył na nie,~Nie śmiał iść w ogród; tylko
291 4 |        milczeć, by słowem kwapioném~Nie rozerwał myślenia; potem
292 4 |             Protazy.~ ~Nowa karczma nie była ciekawa z pozoru.~Stara
293 4 |             obcym budowniczym~Wcale nie znany; my go od Żydów dziedziczym.~ ~
294 4 |            Jako w wieży pizańskiej, nie podług modelów~Greckich,
295 4 |           wierzchu ozdoby sztuczne, nie rylcem, nie dłutem,~Ale
296 4 |        ozdoby sztuczne, nie rylcem, nie dłutem,~Ale zręcznie ciesielskim
297 4 |           kłótliwych zagadzał,~Lecz nie służył nikomu, tylko się
298 4 |            włości,~Nikt ze szlachty nie zaniósł nań skargi do dworu;~
299 4 |             bez oszukaństwa,~Ochoty nie zabraniał, nie cierpiał
300 4 |  oszukaństwa,~Ochoty nie zabraniał, nie cierpiał pijaństwa,~Zabaw
301 4 |          mazurów z Warszawy;~Wieść, nie wiem czyli pewna, w całej
302 4 |       językiem Protazy.~ ~Gerwazego nie było; ruszył na obławę,~
303 4 |             było; ruszył na obławę,~Nie chcąc, aby tak ważną i trudną
304 4 |          głasnął nos długi),~Takiej nie zażywałem (tu kichnął raz
305 4 |       Nieprawda - rzekł Bernardyn - nie! Pan Najjaśniejszy,~Napoleon,
306 4 |             któż wojsko opłaci? Czy nie wy, Litwini?~Wy tylko grosz
307 4 |             pisać; bojąc się, ażeby nie zasnął,~Zażył, kichnął,
308 4 |             z tabaką~Częstochowską, nie biorę innej, tylko taką>>".~ ~
309 4 |            to człowiek, cesarz, ale nie Moskali,~Ich carowie tabaki
310 4 |            Ich carowie tabaki nigdy nie bierali".~"Wielki człowiek -
311 4 |           Napoleonem pobić Moskalów nie sztuka.~Jużci on Szwabom
312 4 |         weźmie, kiedy bić się z kim nie będzie;~Napoleon, sam wszystkich
313 4 |          was, kto jesteście?>>~Więc nie dość gościa czekać, nie
314 4 |             nie dość gościa czekać, nie dość i zaprosić,~Trzeba
315 4 |        rzekł powstając: "Dziś czasu nie mamy,~Potem o tem obszerniej
316 4 |              Żaden bernardyn głodny nie wyszedł z Pucewicz".~Tak
317 4 |         głębokie, że ludzie dna ich nie dośledzą~(Wielkie jest podobieństwo,
318 4 |              Za temi jeziorkami już nie tylko krokiem,~Ale daremnie
319 4 |             stolicy używają wczasu;~Nie giną nigdy bronią sieczną
320 4 |           gdy zjadłszy zęby, strawy nie przeżuwa,~Jeleń zgrzybiały,
321 4 |       zamknięty na wieki już gardła nie żywi,~Idą na smętarz. Nawet
322 4 |    dostępnych, kędy człowiek gości,~Nie znajdują się nigdy martwych
323 4 |          Jeszcze cywilizacją ludzką nie popsuci,~Nie znają praw
324 4 |     cywilizacją ludzką nie popsuci,~Nie znają praw własności, która
325 4 |             która świat nasz kłóci,~Nie znają pojedynków ni wojennej
326 4 |       zgodzie,~Nigdy jeden drugiego nie kąsa ni bodzie.~ ~Nawet
327 4 |      skłóciły.~Szczęściem, człowiek nie zbłądzi do tego ostępu,~
328 4 |           puszcz stołeczne, ludziom nie znane tajniki~W języku swoim
329 4 |         Nigdy by się o tobie Wojski nie dowiedział;~Ale czyli pasieki
330 4 |           trop, grają,~Ujadają: już nie jest to powolne granie~Psów
331 4 |         częsty, ucinany, zjadły;~To nie na ślad daleki ogary napadły,~
332 4 |            z wciśnioną w las głową.~Nie mogą dłużej czekać! Już
333 4 |         dostanie w grzbiet smyczem,~Nie było rady! Wszyscy pomimo
334 4 |           dąbrowy,~Jakby psiarnię w nie wpuścił i rozpoczął łowy.~
335 4 |            jeszcze oczy, lecz głowy nie ruszy;~Pjawki Podkomorzego
336 4 |            jak się popisała? To jej nie nowina.~Nie puści ona na
337 4 |        popisała? To jej nie nowina.~Nie puści ona na wiatr żadnego
338 4 |           daléj, daléj,~Aż mi ducha nie stało, dobiec ni nadziei;~
339 4 |          odparł Rejent - tu, Panie, nie śledztwo,~Tu obława; tu
340 4 |           brali Rejenta;~O Gerwazym nie wspomniał nikt, bo wszyscy
341 4 |             co się z przodu działo, nie postrzegli.~Wojski głos
342 4 | przynajmniej za co,~Bo to, Panowie, nie jest ow szarak ladaco,~To
343 4 |       ladaco,~To niedźwiedź, tu już nie żal poszukać odwetu,~Czy
344 4 |           Panowie - rzekł - ta kula nie jest z waszej broni,~Ona
345 4 |          obwiązaną w sznurki),~Lecz nie ja wystrzeliłem. O, trzeba
346 4 |          gdym się do cyngla dotknąć nie ośmielił,~On mi z rąk flintę
347 4 |         głowy strzelić! Sto kroków! Nie chybić!~I w sam środek paszczęki!
348 4 |        Jacek, vulgo Wąsal; nazwiska nie wspomnę.~Ale mu nie czas
349 4 |        nazwiska nie wspomnę.~Ale mu nie czas teraz dojeżdżać niedźwiedzi:~
350 4 |       ocalił,~Może i trzem; Gerwazy nie będzie się chwalił,~Ale
351 4 |            Wpadło w bestyi paszczę, nie byłbym na świecie,~I moje
352 4 |              Ale treści ich miejski nie pojmie żołądek.~Aby cenić
353 4 |           bez tych przypraw potrawą nie lada~Jest bigos, bo się
354 4 |            z Rejentem~Pojedynkował, nie myśl, że jestem zawziętym~
355 4 |                Wy młodzi jesteście,~Nie pamiętacie o nim, lecz za
356 4 |            kreskę Dowejce!>>,~A ten nie dosłyszawszy dał kreskę
357 4 |            kto siedział w pośrodku, nie trafił do ładu,~Zwłaszcza
358 4 |           kto on? odpowie: Dowejko;~Nie czekając dobywa rapier spod
359 4 |        wykopie klecha:~Bo taki spór nie może skończyć się na niczém;~
360 4 |             się szlacheckim trybem, nie rzeźniczym,~Dosyć już mety
361 4 |             oparłszy na brzuchy?~Ja nie pozwolę; zgoda, że na pistolety;~
362 4 |        pistolety;~Lecz strzelać się nie z dalszej ani z bliższej
363 4 |            krokiem ruszyć z miejsca nie dozwolę;~Stąd widzim wszyscy
364 4 |             pręty,~Rzekłbyś, że ich nie rusza, tylko ziemię trąca~
365 4 |             przybiegłszy, ze wstydu nie śmieją wznieść oczu,~I zamiast
366 4 |           Jak ich charty bez smycza nie nawykły chodzić,~Jak kot
367 4 |             mogliby korzystać,~Lecz nie słuchali pilnie; ci zaczęli
368 4 |   przyjaciel Maro,~Że skóra źwierza nie jest lada jaką miarą.~Wszak
369 4 |           całe życie,~Lecz póty was nie spuszczę, aż się pogodzicie>>.~
370 4 |    Ewanieliji, z statutów dowodzić;~Nie ma rady: - śmieli się i
371 5 |            Hrabia blondyn! blondyni nie są zbyt namiętni!~A Tadeusz?
372 5 |          Hrabiego losie -~Czyby się nie udało podsunąć mu Zosię?~
373 5 |      Patrzajżeż, ażebyś mnie wstydu nie zrobiła".~ ~Zosia skoczyła
374 5 |          Ach, Ciociu! już tak dawno nie widziałam gości!~Od czasu,
375 5 |             już jesteś dorosłą; sam nie wie, co plecie,~Dziaduś,
376 5 |       piękny, choć rozumny, efektów nie wzbudzi,~Gdy go wszyscy
377 5 |             ją chwalić musi, choć i nie podoba.~Znaleźć się, spodziewam
378 5 |           lata mieszkasz w okolicy,~Nie zapomniałaś jeszcze całkiem
379 5 |        winna?~Ciotka mnie zamykała; nie było z kim tańczyć,~Lubiłam
380 5 |           Myśliwi na pokoje jeszcze nie wchadzali,~Musieli po komnatach
381 5 |     komnatach odmieniać swą odzież,~Nie chcąc wniść do dam w kurtkach. ~ ~
382 5 |           było w jego sercu, on sam nie odgadnął.~Uczuł się nieszczęśliwym
383 5 |          wsparł się na kominku,~Nic nie mówiąc - szerokie, obłędne
384 5 |            na nim zrobiło wrażenie;~Nie odgadła wszystkiego, przecież
385 5 |     pomieszana~Bawi gości, a z oczu nie spuszcza młodziana.~Wreszcie
386 5 |   nieruchomy, na łokciu oparty,~Nic nie gadając, marszczył brwi
387 5 |            ukłuty;~Spojrzał krzywo, nie mówiąc ani słowa splunął,~
388 5 |           że tej sceny~Nikt z gości nie uważał oprócz Telimeny.~ ~
389 5 |        otwarte utuliła dłonie,~Choć nie słyszysz szlochania, znać,
390 5 |      podskakuje, przyklęka, upada~I nie mogąc już powstać, kręci
391 5 |           trawie, ruchawy i czarny;~Nie wiedzieć, czy z potrzeby,
392 5 |       murawie siąść i owad łowić.~ ~Nie mógł jej swej pomocy Tadeusz
393 5 |       przyjaźnej postawie, choć nic nie mówili~O rannych kłótniach
394 5 |            przecież się zgodzili;~I nie wiedzieć, jak długo trwałaby
395 5 |         trwałaby rozmowa,~Gdyby ich nie przebudził dzwonek z Soplicowa -~ ~
396 5 |          Może szukają? razem wracać nie wypada;~Więc Telimena w
397 5 |          biały i długi.~Co to było, nie wiedział, ale miał przeczucie,~
398 5 |          zamczysku. Uparty Protazy,~Nie dbając na wyraźne Sędziego
399 5 |       starcom i młodzieży.~Kwestarz nie był u stołu; miejsce Bernardyna~
400 5 |            słyszał i odbił wiwatów,~Nie pamiętano takiej posępnej
401 5 |       Postrzegają, że wyszli z niej nie z wielką sławą:~Trzebaż
402 5 |              spójrzał na nią ledwie nie z pogardą;~Potem przysiadł
403 5 |          okiem błyśnie. ~ ~Telimena nie mogła pojąć, co to znaczy:~
404 5 |           Tadeusz, też posępny, nic nie jadł, nic nie pił,~Zdawał
405 5 |          posępny, nic nie jadł, nic nie pił,~Zdawał się słuchać
406 5 |          lasu~I poprawić kolory swe nie miała czasu;~Około ust szczególniej
407 5 |      Podkomorzy, nadzwyczaj ponury,~Nie miał ochoty gadać, widząc
408 5 |        milczą,~Nazywał tę wieczerzę nie polską, lecz wilczą.~ ~Hreczecha
409 5 |           lubił niezmiernie gaduły.~Nie dziw! ze szlachtą strawił
410 5 |          staremu bawić u wieczerzy,~Nie milczeć i żuć: czy my ojce
411 5 |            Po łowach szli do stołu, nie tylko by jadać,~Ale aby
412 5 |        swych pudeł! Niech was wstyd nie pali,~Znałem myśliwych lepszych
413 5 |          strzelec Tułoszczyk,~Nawet nie zawsze trafiał pan Rejtan
414 5 |          Zwierzowi jak należy kroku nie dostali,~Choć mieli oszczep
415 5 |           oszczep w ręku, tego nikt nie chwali~Ani gani: bo zmykać,
416 5 |          oślep (jak to robi wielu),~Nie przypuściwszy zwierza, nie
417 5 |          Nie przypuściwszy zwierza, nie wziąwszy do celu,~Jest rzecz
418 5 |            lecz z własnej ochoty,~A nie z musu: gdyż oszczep strzelcom
419 5 |         oszczep strzelcom poruczony~Nie dla natarcia, ale tylko
420 5 |           waszej rejterady do serca nie bierzcie,~Kochany Tadeuszku
421 5 |    przestrogę:~Nigdy jeden drugiemu nie zachodzić w drogę,~Nigdy
422 5 |             w drogę,~Nigdy we dwóch nie strzelać do jednej źwierzyny".~ ~
423 5 |      Telimenie oczy jak sztylety.~ ~Nie myślił wcale Wojski przymawiać
424 5 |            poseł i książę Denassow.~Nie zazdrościli sławie szlachcica
425 5 |           ręce wasze!~Jeśli datkiem nie możem Kwestarza zbogacić,~
426 5 |       klasztoru.~Lecz skóry Księdzu nie dam; lub gwałtem zabiorę,~
427 5 |         myśląc, że Hrabię ucieszył;~Nie wiedział, jak boleśnie serce
428 5 |     uśmiechem: "Mój domek zbyt mały~Nie ma godnego miejsca na dar
429 5 |       interesa nawet przy obiedzie;~Nie tak jak modni wieku twojego
430 5 |             prosto, niemy i surowy,~Nie zdjąwszy czapki, nawet nie
431 5 |          Nie zdjąwszy czapki, nawet nie schyliwszy głowy;~W ręku
432 5 |         często o zachodzie;~Gerwazy nie przybrał się machinę naprawić,~
433 5 |        naprawić,~Ale bez nakręcenia nie chciał jej zostawić,~Dręczył
434 5 |            Gerwazy groźbą wcale się nie strwożył,~Prawą rękę poważnie
435 5 |            dworach:~Co klucznik, to nie puszczyk; kto w cudze poddasze~
436 5 |            Pan, co się wyrabia?~Czy nie dosyć się jeszcze Pański
437 5 |          Wara! - zawołał. - Sędzio! nie wolno nikomu~Krzywdzić sługę
438 5 |            wcześnie przywłaszczasz;~Nie Wać tu jesteś panem, nie
439 5 |            Nie Wać tu jesteś panem, nie Wać nas ugaszczasz;~Siedź
440 5 |         siedział; jeśli siwej głowy~Nie czcisz, to szanuj pierwszy
441 5 |         Nigdy się odpowiedzi takiej nie spodziewał~Podkomorzy; właśnie
442 5 |             z tym fircykiem, czy tu nie ma młodzi?~Na mnie się zdajcie,
443 5 |            i Hrabia wpadli w obroty nie lada.~Przy wyższym końcu
444 5 |         baczni młodzi ruchów starca nie pojęli;~Gerwazy zbladnął,
445 5 |         tłumnie wychodzili z sieni,~Nie śmieli kroku dostać słudzy
446 5 |           wyrzekli.~ ~Któż ostatni, nie dbając na groźby i razy,~
447 5 |       zwaliska.~ ~W ludziach straty nie było; ale wszystkie ławy~
448 5 |            oddano władaniu Soplicy.~Nie tylko tę część, wszystko
449 5 |             Mój Panie, na zajazdach nie znacie się wcale;~Wąsalów -
450 5 |          innego, zdadzą się wąsale.~Nie we włości ich szukać, ale
451 6 |             cisza. Ptaszek zbudzony nie śpiewa,~Otrząsnął pierze
452 6 |             w młotki.~Ludzi we mgle nie widać, tylko sierpy, kosy~
453 6 |            się, kręci głową, roboty nie patrzy,~Pogląda na gościniec,
454 6 |          nad drogą,~Daremnie wołał, nie mógł zatrzymać nikogo~Ni
455 6 |             karty dają do mariasza:~Nie chcą bawić się ni grać,
456 6 |        Przecież żupana ani kontusza nie kładzie,~One służą ku wielkiej
457 6 |          bajasz? jaka burda nowa?"~"Nie z mej winy - rzekł Sędzia. -
458 6 |            sądu należy.~Szkoda, żeś nie był, Księże, w zamku na
459 6 |             łaził?~Wiesz, jak zamku nie cierpię; odtąd moja noga~
460 6 |        cierpię; odtąd moja noga~Tam nie postanie. Znowu kłótnia!
461 6 |             Wiedz Wasze, że Soplice nie zwykli się godzić;~Gdy pozwą,
462 6 |           po raz trzeci.~Od dzisiaj nie ma zgody; nie ma, nie ma,
463 6 |            Od dzisiaj nie ma zgody; nie ma, nie ma, nie ma!~(I krzycząc
464 6 |       dzisiaj nie ma zgody; nie ma, nie ma, nie ma!~(I krzycząc
465 6 |           ma zgody; nie ma, nie ma, nie ma!~(I krzycząc chodził,
466 6 |         rozpaczy! Czyliż Soplicowie~Nie nabroili jeszcze w tym zamku
467 6 |            złego!~Bracie! wspominać nie chcę wypadku strasznego.~
468 6 |           co do mnie należy?~Ja się nie znałem, nawet nie widziałem
469 6 |            Ja się nie znałem, nawet nie widziałem z Jackiem;~Ledwiem
470 6 |            ogromną,~Jakiej człowiek nie widział i dzieje nie pomną;~
471 6 |       człowiek nie widział i dzieje nie pomną;~Obok Francuzów ciągnie
472 6 |            się mocno w Księdza, nic nie gadał,~Westchnął głęboko,
473 6 |            Czy tylko prawda? Czy ty nie zwodzisz sam siebie?"~"Prawda -
474 6 |             wznosząc ręce w górę. -~Nie pożałujesz twego poselstwa,
475 6 |            twego poselstwa, Robaku,~Nie pożałuje klasztor; dwieście
476 6 |         zechcesz, co ci się podoba,~Nie odmówię! Lecz o tym interesie
477 6 |          rzekł Robak - z oczu moich nie wyczytał?~Jeszcze serce
478 6 |             Jeszcze serce nic tobie nie gada? Ach, bracie!~Jeśli
479 6 |            o ludzkie gadanie;~Nigdy nie dbałem bardzo o pochwały
480 6 |          świata,~Bóg świadkiem, żem nie winien grzechów mego brata;~
481 6 |       politykę jam nigdy bardzo się nie wdawał,~Urzędując i orząc
482 6 |          Choć duszę oddać. W szable nie byłem zbyt tęgi,~Wszakże
483 6 |          zrobim drzewca,~Szabel nam nie zabraknie, szlachta na koń
484 6 |   Przygotujemy wszystko, lecz wyjść nie czas jeszcze;~Ja sam wyznaczę
485 6 |     Napoleona~Prosić o pokój; wojna nie jest ogłoszona;~Lecz książę
486 6 |          wiatru, czy strzelcy jadła nie zatruli:~Protazy zeszedł
487 6 |          dla gęstwi ziela ani chart nie zgoni,~Ani ogar wywietrzy
488 6 |      zajazdów, tradowań~Obie strony nie szczędzą wielkich usiłowań,~
489 6 |     Wprawdzie już wtenczas w Litwie nie było zwyczajem~Opędzać się
490 6 |          obyczajów zmianie~Wiedzieć nie mógł, bo dawno już pozwów
491 6 |           mógł, bo dawno już pozwów nie naszał.~Choć zawsze gotów,
492 6 |        wszędzie. - Na ganek wchodzi nie bez strachu,~Odmyka klamkę -
493 6 |       chłopstwo! Tylko że siermięgi~Nie noszą, lecz kapoty białe
494 6 |           perkaliczkach,~Bydło pasą nie w łapciach z kory, lecz
495 6 |             wrot, ogrody bez płota,~Nie zasiane, na grzędach już
496 6 |           przerżnąć, w brzeszczocie nie zrobiwszy szczerby.~Nade
497 6 |          Rwą się biec, bić się, ale nie wiedzą, z kim, o co?~Muszą
498 6 |            z kim, o co?~Muszą chcąc nie chcąc zostać. W mieszkaniu
499 6 |            strasznie zamieszana,~Aż nie mogąc zdań zgodzić, na koniec
500 6 |          wie! To pewna, że go nigdy nie uwiodły~Ani chęć osobistej