Ksiega
1 1 | rączki, co je tak rzuciły.~Tuż i sukienka biała, świeżo
2 1 | że były świeżo polewane;~Tuż stało wody pełne naczynie
3 1 | Przypadkiem oczy podniósł, i tuż na parkanie~Stała młoda
4 1 | Podkomorzy otoczon rodziną;~Panny tuż za starszemi, a młodzież
5 1 | kiedy te łupy zdobyte;~Tuż myśliwców herbowne klejnoty
6 1 | nim stał kwestarz, Sędzia tuż przy Bernardynie,~Bernardyn
7 1 | struna - smyk w pole,~Psy tuż (to mówiąc, ręce ciągnął
8 1 | przedziwnie udawał),~Psy tuż, i hec! od lasu odsadzili
9 1 | Tadeuszowi wrzasnął tuż nad uchem.~Tadeusz i sąsiadka,
10 1 | nim szedł kwestarz, Sędzia tuż przy Bernardynie,~Sędzia
11 2 | szczwacze z wolna, jeden tuż za drugim,~Ale za bramą
12 2 | młodzieńcy stronami,~Czwałując tuż przy kołach, gadali z damami.~ ~
13 2 | Kusy, za nim Sokoł chyży,~Tuż Asesor z Rejentem razem
14 2 | Mieszkałam w pałacyku, tuż nad Newą rzeką,~Niezbyt
15 2 | Szczuć wiosną łanię kotną tuż pod carskim nosem?>>~Osłupiały
16 2 | Naprzód mucha, a za nią tuż Wojskiego placka.~ ~Na Litwie
17 3 | wyższa, z włosami dłuższemi;~Tuż za dziećmi paw siedział
18 3 | szkiców w biórku),~Mieszkał tuż przy Cesarzu, na dworze,
19 3 | Obok stał Kwestarz; Sędzia tuż przy Bernardynie.~Bernardyn
20 4 | się zjawieniu~I miał je tuż nad sobą, ledwie nie na
21 4 | Niedźwiedź skoczył, oni tuż utkwiony~Oszczep jeden chwycili
22 4 | cielska krwawe brzemię~Waląc tuż pod Hrabiego, zbił go z
23 4 | otarłszy pot z czoła -~Biegłem tuż za niedźwiedziem; a pan
24 4 | przerwał krzyk: "Wyczha!" Tuż spod koni~Smyknął szarak;
25 6 | rzeczy, mój bracie! Wojna tuż nad nami!~Wojna o Polskę!
26 8 | Niedobrze, iż się zjawił tuż nad Soplicowem:~Może nam
27 9 | zmory! dwie okropne twarze~Tuż nad sobą, a każda ma wąsów
28 9 | okulary,~Prawą rękojeść Rózgi tuż przy piersiach trzyma,~Cofa
29 9 | jak się Podhajski wykręca~Tuż przed szeregiem jegrów i
30 11| życiu.~ ~Soplicowo leżało tuż przy wielkiej drodze,~Którą
|