Ksiega

 1 1 |   żałośny po wolności stracie,~W ręku trzymna nóż, ostrzem zwrócony
 2 1 |      korónek, rękawki~Krótkie, w ręku kręciła wachlarz dla zabawki~(
 3 2 |           rozwitych warkoczy;~Na ręku miała koszyk, w dół spuściła
 4 3 |          powiewała podniesioną w ręku~Szarą kitką, podobną do
 5 3 |      brał za pęk strusich piór w ręku dziewicy.~Nie zapomniał
 6 3 |          rozleci się puchem,~A w ręku widzi tylko badacz zbyt
 7 3 |       barki, to znowu na oczy;~W ręku ogromna laska: tak pan Sędzia
 8 3 |        grzybów; a panny w jednym ręku niosły,~Jako wachlarz zwiniony,
 9 5 |       odkrytą~Stała, trzymając w ręku podniesione sito;~Do nóg
10 5 |     Chusteczkę batystową białą w ręku zwija~I tak cała wygląda
11 5 |    dostali,~Choć mieli oszczep w ręku, tego nikt nie chwali~Ani
12 5 |          nie schyliwszy głowy;~W ręku trzymał błyszczący klucz,
13 5 |          Milczał, lecz kielich w ręku tak potężnie cisnął,~Że
14 5 |        jak dzień czysta:~Zamek w ręku Horeszków był przez lat
15 6 |        Krąży około domu: pałkę w ręku kręci,~Udaje, że obaczył
16 7 |      gałce zwiesił ręce obie,~Na ręku oparł brodę krzycząc: "Czekać!
17 7 |         ręka, póki plusk plask w ręku.~Co dwaj, to dwaj! Dalibóg,
18 7 |         miał okrągły z piórem, w ręku szpadę,~Okręcił się i szpadą
19 8 |      najwyższe drzewa,~A w lewym ręku chustką skrwawioną powiewa.~ ~
20 9 |         Nieraz miewał powrozy na ręku i nogach,~A przecież się
21 11|       ręce do łokciów zakasał;~W ręku ma plackę muszą, owad lada
22 11|        te rycerze;~Jeszcze się w ręku bili, aż leciało pierze,~
23 11|        zaś - jedne z żelazkami w ręku~Odświeżają nadstygłe warkoczów
24 12|          marszałek stoi, wazon w ręku trzyma,~Liczy gałki, szlachta
25 12|  sejmików:~Oto nowy marszałek na ręku stronników~Wyniesion z refektarza;
26 12|       się dzieje,~Biedna! oto na ręku pokojowej mdleje.~Biedna!
27 12|           Pokazało się, iż był w ręku najsilniejszy.~Ująwszy rapier,
28 12|  zabłyśnie przed światem~W takim ręku! - Niech tylko Jenerał pamięta,~
29 Ob| powietnicy ciągnęli z dekretem w ręku i w towarzystwie woźnego