Ksiega

 1 1 |  starodawne~Ogląda czule, jako swe znajome dawne.~Też same
 2 1 |     nim na miejscu pustym oczy swe osadzał.~Dziwna rzecz! Miejsca
 3 1 |        Więc szlachcic obyczaje swe trzymał pod strażą.~Dziś
 4 1 |  rozmowy;~Mężczyźni rozsądzali swe dzisiejsze łowy.~Asesora
 5 1 |       zatem przywiozł w strony swe rodzinne~Duszę czystą, myśl
 6 1 |       Podkomorzy raczy~Odwołać swe rozkazy i niech mi wybaczy,~
 7 2 |      Stolnik, widząc strwożone swe nieprzyjaciele,~Myślił zrobić
 8 3 |     jako palestrant, to własne swe sprawy~Forytując, jeździłem
 9 4 |        Jankielem tłumili dawne swe urazy:~Gerwazy groźny ręką,
10 4 |    światu niewidzialne,~Dzieci swe ślą dla osad za granicę
11 4 |      Lub chory, bieży umrzeć w swe ojczyste strony.~Stąd to
12 5 |       z lasu~I poprawić kolory swe nie miała czasu;~Około ust
13 5 |   nauczę!"~I dobywszy zza pasa swe żelazne klucze,~Okręcił
14 5 | ramiona,~Na pierś jego złożyła swe piersi łabędzie.~Hrabia,
15 6 |        w nich gruchając karmią swe pisklęta.~W stajni kolczuga
16 7 |      wszyscy ku Sędziemu mieli swe urazy,~Jak zwyczajnie w
17 8 |     rozmowę tajemną,~Tłumacząc swe uczucia w westchnieniach
18 8 | czerniały kończynach,~Wznosząc swe kształty lekkie, niewyraźne
19 9 | Chrzciciel, gdy miłą broń swą, swe Kropidło zoczył,~Chwycił
20 9 |       jeżeli broń złoży, życie swe zachowa;~Jeżeli zaś oddanie
21 10|     Dominik, co zastawił dobra swe i sprzęty~I dwa uzbroił
22 10|   swoją z jego córką miłość,~I swe z tego powodu z Stolnikiem
23 11|        zmarzłej brały błoto na swe domki.~W wieczór słychać
24 11|  Przymruża się, drżąc wstrząsa swe rzęsy promienne,~Siedmią
25 12|       Pinety Panu dał w służbę swe bisy?~Czy dotąd u was w
26 12|     stoi zły, ponury,~Wspomina swe dawniejsze do Zosi konkury:~
27 12|    Żeby patrzeć, jak ona pleła swe ogródki,~Rwała ogórki albo
28 Ob|       Pinety Panu dał w służbę swe bisy?~Pinety, sławny na