Ksiega
1 1 | W pół godziny już byli z sobą poufali;~Zaczęli nawet małe
2 2 | w kątku~Panny szeptały z sobą; nie było porządku,~Jaki
3 2 | Że nie są kanonicznie z sobą powiązani~Zbyt bliskim pokrewieństwem;
4 3 | najmniejszym kłopotem.~Trzeba ich z sobą poznać. Prawda, bardzo młodzi,~
5 3 | nie zaszkodzi,~Poznajmy z sobą państwa młodych; będziem
6 3 | sprzęty,~Które zawsze miał z sobą, i na pień wygięty~Rozpiąwszy
7 3 | obraz malował,~Mówiąc sam z sobą: "Jakbyś umyślnie grupował:~
8 4 | szukać go po dworze;~Każdy sobą zajęty śpieszył, gdzie kazano;~
9 4 | zjawieniu~I miał je tuż nad sobą, ledwie nie na twarzy;~Nie
10 4 | papież namaścił, żyją z sobą w zgodzie~I nawracają ludzi
11 4 | Potem o tem obszerniej z sobą pogadamy;~Jutro będę dla
12 5 | byłaby jak matka.~ ~Po tej z sobą odbytej, stanowczej naradzie~
13 5 | runął,~Trzasnąwszy drzwi za sobą. ~Szczęściem, że tej sceny~
14 5 | wszędzie żelazo i sznur z sobą wlecze:~Tak i Tadeusz ciągnął
15 5 | Tak i Tadeusz ciągnął za sobą zgryzoty,~Suwając się przez
16 8 | jak siecią~I ciągnie je za sobą, a sam wyżej głową~Mierzy,
17 8 | wyrzutów, sam się przed sobą rumienił.~Co począć? jeśli
18 8 | więcej niż ty - gardzę sama sobą!"~ ~"Telimeno - Tadeusz
19 8 | lubił~Czy kochał; krótkie z sobą spędziliśmy chwile,~Ale
20 8 | pewny był ucieczki,~Bo za sobą miał łozę i bagniska rzeczki.~ ~
21 9 | dwie okropne twarze~Tuż nad sobą, a każda ma wąsów po parze;~
22 9 | Rejterował się, czyniąc przed sobą plac wolny~Na prawo i na
23 9 | wymierza, a lewą~Ciągnie za sobą długie, sążniowate drzewo,~
24 10| przestrogę:~Niechaj Pan zawsze z sobą relikwije nosi~I ten obrazek,
25 10| miecze, na groty;~Walczmy z sobą stałością, żalem i cierpieniem,~
26 10| ten jego zamek!~Miałem za sobą Dobrzyn i cztery zaścianki.~
27 12| kreskę? nie wie i sam z sobą w walce,~Pyta losu, wzniosł
28 Ob| IX w. 456-457:~Ciągnie za sobą długie, sążniowate drzewo,~
|