Ksiega
1 1 | dziwo:~W sadzie, na brzegu niegdyś zarosłym pokrzywą,~Był maleńki
2 2 | zatrzymali~Na górze, w wielkiej, niegdyś zwierciadlanej sali;~Dziś
3 2 | zapasy.~Takich mężów widziały niegdyś nasze lasy!~Jeśli do sporu
4 4 | Kuszelewa!~Których cień spadał niegdyś na koronne głowy~Groźnego
5 4 | żyjecie?~Wy, koło których niegdyś pełzałem jak dziecię...~
6 4 | swego instrumentem,~Chadzał niegdyś po dworach i graniem zdumiewał,~
7 4 | Starzec cały kunszt, którym niegdyś w lasach słynął,~Jeszcze
8 4 | się strzałem.~Ów głośny niegdyś u nas z tylu pojedynków,~
9 4 | flaszę -~Miasto Gdańsk! niegdyś nasze, będzie znowu nasze!"~
10 5 | Brzechalski,~Dwojga imion, jenerał niegdyś trybunalski,~Vulgo woźny,
11 6 | pięknością szlachcianek.~Niegdyś możny i ludny; bo gdy król
12 6 | działowa~Od czasów szwedzkich; niegdyś skrzydło wrót otwarte~Bywało
13 8 | jaśnieli na czele,~Zwani niegdyś u Sławian: Lele i Polele;~
14 8 | właśnie,~Co mnie mówiono niegdyś, małemu dziecięciu,~Pamiętam,
15 8 | ziemi~Goszcząc, polował niegdyś z królmi murzyńskiemi~I
16 8 | ptastwu. Czujne gęsi stado,~Co niegdyś ocaliło Rzym przed Gallów
17 10| korony!~Wszakże Tęczyński niegdyś z królewskiego domu~Żądał
18 10| przed światem!~Mnie, com niegdyś, rzec mogę, trząsł całym
19 10| pałasza!~Prawda! o tobie niegdyś śpiewały szlachcianki:~<<
20 10| wszedłem między mnichy,~ ~Ja, niegdyś dumny z rodu, ja, com był
21 11| zakwitnąć na nowo~Sławne niegdyś ze drobiu swego Soplicowo.~
22 11| rzekł Rejent: ~"Stawiłem niegdyś konia z rzędem,~Opisałem
23 11| wesoł z podarunku:~"Ja niegdyś darowane od księcia Sanguszki~
24 11| para narzeczona:~Asesor, niegdyś cara, dziś Napoleona~Wierny
25 12| rymem podoficer młody,~Który niegdyś w stolicy sławne pisał ody,~
26 Ob| Wojski (tribunus) bywał niegdyś z urzędu opiekunem żon i
27 Ob| żoną i córkami.~Podkomorzy, niegdyś urzędnik znakomity i poważny,
28 Ob| znany pod imieniem Baublisa, niegdyś w czasach pogańskich czczony
|