Ksiega
1 1 | napytał, nabadał,~Na samym końcu dzieje tego dnia powiadał.~ ~"
2 1 | Obaczcież, co się stało w końcu z Bonapartą..."~ ~Tu Ryków
3 1 | minut ze cztery.~Tymczasem w końcu stoła naprzód ciche szmery,~
4 1 | świadki.~ ~Sędzia na drugim końcu do nowej sąsiadki~Rzekł
5 1 | małe żarciki i sprzeczki.~W końcu, stawiła przed nim trzy
6 1 | Inaczej bawiono się w drugim końcu stoła,~Bo tam, wzmógłszy
7 1 | starcowi.~ ~Wojski na ostrym końcu śród myśliwych siedział,~
8 1 | i długo dumał, nim ją w końcu zażył;~Kichnął, aż cała
9 1 | Krajczance,~A pan Rejent na końcu Wojskiej Hreczeszance.~ ~
10 2 | coraz częściej jeździł,~W końcu u nas jak w swoim domu się
11 2 | kominie dymem jałowcowym;~W końcu wniesiono zrazy na ostatnie
12 3 | był przecież, że wyszedł w końcu na gościniec,~Który prosto
13 4 | ramiona świeczników;~Na końcu wiszą gałki, cóś na kształt
14 4 | Cesarz zażyje tabaki;~Aż w końcu Aleksander, ze swoim braciszkiem~
15 4 | srebrzysty likwor w kolej, aż na końcu~Zaczęło złoto kapać i błyskać
16 4 | jednej stronie~Stanie na końcu pyska, a Waść na ogonie>>.~<<
17 5 | czasu~Nabłąkawszy się, w końcu wszedł w głębinę lasu~I
18 5 | Potem śmiać się zaczęli, w końcu rozmawiali~O jakiemś niespodzianem
19 5 | niespodziany~Wszczął się na końcu stoła: jedni coś postrzegli,~
20 5 | obroty nie lada.~Przy wyższym końcu stoła wrzał tylko krzyk
21 7 | Na maczudze, a głową na końcu maczugi~Wspartą kręcił jak
22 7 | rozdają oręże, rozkazy.~W końcu wszyscy przez długą zaścianku
23 8 | naonczas rektorem,~Przecież w końcu katedrę i teleskop rzucił,~
24 8 | Tak zwyciężców zwyciężył w końcu sen, brat śmierci.~ ~
25 10| Pogniewał się, połajał, w końcu go zaniechał.~Ale on, chytrze
26 10| podano polewkę!~ ~*~ ~"W końcu, sam już nie wiedząc, jak
27 12| długim,~Sam siadł na jednym końcu, a pleban na drugim.~Tadeusz
28 12| i karpie szlachetne!~W końcu sekret kucharski: ryba nie
|