Ksiega

 1 1 | dziewczynką zdawała się małą,~A pani ta niewiastą już w latach
 2 1 |        sąd Pańskiej cioci.~Choć pani Telimena mieszkała w stolicy~
 3 1 |        Sędzio, mój sąsiedzie,~I pani Telimena, i panny, i panie,~
 4 1 |    Woźnego lepiej się wypytać~O pani Telimenie, lecz go nie mógł
 5 2 |        w ogórkach - Śniadanie - Pani Telimeny anegdota petersburska -
 6 2 |      był tylko pan Stolnik, ja, Pani,~Kuchmistrz i dwóch kuchcików,
 7 2 |         się czynnie tą usługą~I Pani, i Panienka, i nadworne
 8 2 |     ciocia Telimena jest bogata pani,~Że nie są kanonicznie z
 9 2 |  Pamiętali o sobie. - Rada była pani,~Że jej dowcip tak bardzo
10 3 |     pojął Zosię,~Wychowankę Wać Pani; oboje dostaną,~Oprocz fortunki
11 3 |        niż zwykle rumieńców.~ ~"Pani - rzekł Hrabia - racz mej
12 5 |     Telimena sprawuje obowiązki pani,~Wita wchodzących, sadza,
13 8 |        Puzynina, mądra i bogata~Pani, oddała dochód z wioski
14 8 |        Ach! próżna nadzieja!~Bo pani Telimena nie odda mi Zosi!"~"
15 8 |         Panno Zofijo - rzecze - Pani Telimeno!~Nigdy się krwią
16 10|         i całując rękę,~Rzekł: "Pani! Już ja muszę pożegnać Panienkę;~
17 11|    panny Zofiji, mej Wielmożnej Pani!"~ ~Tu skończyli rozmowę,
18 12|        rzekł Hrabia - szczęścia Pani kłócił!"~I oczy pełne smutku
19 12|       ich urządzić bez woli ich pani.~Teraz, kiedy już mamy Ojczyznę
20 12|      słyszę, i Jaśnie Wielmożna~Pani moja, Zofija, na wszystko
21 12|          że im herb nasz dajem,~Pani udzieli jednym wioskom Półkozica,~
22 12|    potwierdzi. ~A niech się mąż Pani nie trwoży,~Iż oddanie ziem
23 12|       ziemi skryty od grabieży;~Pani Zofiji jako dziedziczce
24 12|       do ciebie,~Będę żył u mej Pani na łaskawym chlebie~I kołysząc
25 12|  trzecie,~Wprawiać do Scyzoryka Pani mojej dziecię,~Jeśli syn -
26 12|        do panicza, padli do nóg pani,~"Zdrowie Państwu naszemu!" -
27 Ob|       na Litwie pieśń żałośna o pani Cybulskiej, którą mąż w