Ksiega

501 6 |          nigdy z moskiewską partyją nie trzymał;~Na sam widok Moskala
502 6 |             pienił się i zżymał.~By nie spotkać Moskala, po kraju
503 6 |             Niech Pociej Macieja,~A nie Maciej Pocieja ma za dobrodzieja".~
504 6 |             Odmówił więc folwarku i nie przyjął płacy;~Sam wróciwszy
505 6 |              był najwięcej czczony,~Nie tylko jako rębacz Rózeczką
506 6 |      kalendarz gospodarski zgadnie.~Nie dziw tedy, że czy to siejbę
507 6 |              czyli zawierać układy,~Nie działo się w Dobrzynie nic
508 6 |          takiego starzec bynajmniej nie szukał,~Owszem, chciał się
509 6 |              Rady rzadko udzielał i nie lada komu,~Ledwie w niezmiernie
510 6 |              że się wypogadza; mgła nie szła do góry,~Jak się dziać
511 7 |          Ten tak rzecz kończył: ~ ~"Nie jest to, Panie Macieju,~
512 7 |       wszystkich Ojcze Dobrodzieju,~Nie jest to marna pomoc. Ja
513 7 |            Kościuszki świat takiego nie miał genijusza~Wojennego
514 7 |         Niby dla interesu, niby nic nie wiemy,~Aż tu widzimy: wszystkie
515 7 |             na lekarstwo Niemca byś nie dostał!~ ~Gdyby się tak
516 7 |             drze koty, to on wojuje nie żartem:~Bohater pierwszy
517 7 |        Macieja wyroku.~Maciej głowy nie ruszył ani podniósł wzroku,~
518 7 |              od zaboru kraju~Szabli nie nosił; przecież z dawnego
519 7 |           Moskalom naszych zamiarów nie zdradzić".~ ~He! czekać?
520 7 |         potem uciekać.~Ja w Prusach nie bywałem; rozum królewiecki~
521 7 |       cokolwiek uciszać się gwary.~"Nie drwijcie - rzekł - z Robaka; ~
522 7 |     odwrócił,~Lękając się, żebym go nie zaczął spowiadać;~Ale to
523 7 |             spowiadać;~Ale to rzecz nie moja, wiele o tym gadać!~
524 7 |            wiele o tym gadać!~On tu nie przyjdzie, próżno wzywać
525 7 |         prócz tej nowiny nic więcej nie wiecie,~Więc po coście tu
526 7 |          pierś ręką -~Choć kropidła nie noszę, drągiem od wiciny~
527 7 |       pójdzie, kiedy, gdzie iść, my nie wiemy sami!~Bracia Szlachta!
528 7 |              w Polszcze się rodził;~Nie wiedzieć pewnie, czyli ze
529 7 |       szlachty pochodził,~Lecz o to nie pytano; i wszyscy Buchmana~
530 7 |           że rząd umową się tworzy,~Nie pochodząc, jak mylnie sądzą,
531 7 |           Czy diabeł, ja z Waszecią nie będę się kłócić;~Panie Buchman,
532 7 |          cara zmoczyć,~To już by on nie wrócił ni kijowskim traktem,~
533 7 |          węzłowata: Strasz, sam się nie strachaj -~Bij, nie daj
534 7 |             się nie strachaj -~Bij, nie daj się - postępuj często,
535 7 |           krzyknął: "Ja zgody nigdy nie pochwalam!~To mój system!"
536 7 |               Ktoś drugi wrzasnął: "Nie pozwalam!"~Inni z kątów
537 7 |       rzeczy dziać się miały,~Że tu nie o Dobrzyńskich, lecz o powiat
538 7 |             Robak bąkał,~Choć nigdy nie dokończył i zawsze się jąkał,~
539 7 |      sąsiadów wezwali przez gońców.~Nie sami tu, Panowie Dobrzyńscy,
540 7 |         obca szlachta woła w głos: "Nie pozwalamy!"~Rozstrycha się
541 7 |           przeciwne strony,~Tamci: "Nie pozwalamy!" - ci krzyczą: "
542 7 |         poglądali.~Kto ją podniósł? nie widać, lecz zaraz zgadniono:~"
543 7 |             szlachta Dobrzyńscy! Ja nie będę radził~Nic a nic, powiem
544 7 |        Dyskusyje publicznej sprawie nie zaszkodzą.~Proszę milczeć!
545 7 |           Krakowie~Lub w Warszawie, nie u nas, w zaścianku, w Dobrzynie;~
546 7 |     Dobrzynie;~Aktów konfederackich nie piszą w kominie~Kredą, nie
547 7 |          nie piszą w kominie~Kredą, nie na wicinie, lecz na pergaminie:~
548 7 |        wicinie, lecz na pergaminie:~Nie nam to pisać akta, ma Polska
549 7 |            tu na świadki,~Czy Robak nie powiadał, że wprzód nim
550 7 |            chłop przed nim do ziemi nie kłaniał,~Mówiąc, że to grzech.
551 7 |          Płacił za włość podatki, a nie tak jest w Klecku,~Choć
552 7 |         modom moskiewskim przystępu nie daje.~Ilekroć z Prus powracam,
553 7 |             wasz brat, ale Sędziego~Nie pozwolę pokrzywdzić, nie
554 7 |            Nie pozwolę pokrzywdzić, nie będzie nic z tego.~Nie tak,
555 7 |              nie będzie nic z tego.~Nie tak, Panowie Bracia, w Wielko -
556 7 |            Nikt tam podobną fraszką nie śmiał rady mieszać!"~ ~"
557 7 |          śmiał rady mieszać!"~ ~"To nie fraszka - zawołał Klucznik -
558 7 |             duża.~Ja Żyd, o wojnach nie wiem, a byłem w Bielicy~
559 7 |     czekajcie; wszak dwór Soplicowa~Nie budka kramna, co się rozbierze,
560 7 |             będzie;~A pan Sędzia to nie jest żydek na arendzie,~
561 7 |             jest żydek na arendzie,~Nie uciecze, to jego można znaleźć
562 7 |             teraz rozejdźcie się, a nie gadać głośno~O tem, co było,
563 7 |         wołał: "Precz stąd, Żydzie!~Nie tkaj palców między drzwi,
564 7 |           tkaj palców między drzwi, nie o ciebie idzie!~Panie Prusak!
565 7 |             Marszałkostwa, kredensu nie zwierzał nikomu,~Tylko Dobrzyńskim:
566 7 |     prosiłem na córki wesele;~Poję, nie chce pić, mówi: <<Nie piję
567 7 |         Poję, nie chce pić, mówi: <<Nie piję tak wiele~Jak wy szlachta;
568 7 |      delikacik z marymonckiej mąki!~Nie pił, leliśmy w gardło; krzyczał: <<
569 7 |          wdzięczność na świecie? ~- nie ma jej w Dobrzynie.~Bracia!
570 7 |           kiedyś na tym Scyzoryku).~Nie wspomnę innych wielkich
571 7 |       wyrabia,~Już nikt z was pomóc nie chce biednemu sierocie!~
572 7 |            który żywił krocie,~Dziś nie ma przyjaciela oprocz mnie -
573 7 |              rzekł Brzytwa - Bracia nie odpędzą;~Już co wy namydlicie,
574 7 |           wami ruszyć wolę,~Gdy ich nie można zgodzić na obior marszałka;~
575 7 |     pospolitem, głupi, u was zwada?~Nie można było, głupi, ani się
576 7 |    milczkiem, oklep; Prusak równie,~Nie słuchany, choć jeszcze rozprawiał
577 8 |       Naprawiać go archanioł Michał nie pozwala.~ ~I to wiadomo
578 8 |          chrzczą astronomowie,~Jest nie wężem, lecz rybą. Lewiatan
579 8 |           miał wzrok Wojski stary~I nie mógł w niebie dojrzeć nic
580 8 |              Dziś mało go słuchano, nie zważano wcale~Na Sito ni
581 8 |            prosty, choć w publiczne nie mieszał się rady,~Zgadnął
582 8 |          dziecięciu,~Pamiętam, choć nie miałem wówczas lat dziesięciu,~
583 8 |        gdyby mnie Dobrodziej Sędzia nie przeszkodził,~Ja bym u stołu
584 8 |             krwi, lecz do myślistwa~Nie są bardzo pochopni, pewno
585 8 |           są bardzo pochopni, pewno nie z lenistwa,~Lecz z gustów
586 8 |            francusku. Co tam gadał, nie wiem,~Ale ta zgoda był to
587 8 |           Tej sztuki ledwie własnym nie przypłacił zdrowiem,~A spłatał
588 8 |            zażywa, kończyć powieści nie raczy,~Jak gdyby chciał
589 8 |          jeszcze, nim spać pójdzie; nie śmie do drzwi stukać.~Sędzia
590 8 |         Słyszy wewnątrz szlochanie; nie trącając klamek,~Ostróżnie
591 8 |          Ojczyźnie poświęcony cały,~Nie służąc pysze, ziemskiej
592 8 |             służąc pysze, ziemskiej nie szukając chwały,~Żyłem dotąd
593 8 |        chciałem umrzeć bernardynem,~Nie wydając nazwiska nie tylko
594 8 |   bernardynem,~Nie wydając nazwiska nie tylko przed gminem,~Ale
595 8 |             czekać, a szlachta pono nie dotrzyma.~Możem zanadto
596 8 |        słyszę, pobiegł do Dobrzyna!~Nie mogłem go uprzedzić, ważna
597 8 |       Scyzoryk szyję.~Nic Klucznika nie wstrzyma! mniejsza o mą
598 8 |          dni te minęły jak chwilka;~Nie miałem czasu z twoim domem
599 8 |           prawda, fanfaron, lecz mu nie brak męstwa,~Na miejsce
600 8 |            kazał~Służyć w wojsku, a nie wiem, kto testament zmazał".~ ~"
601 8 |  nieszczęście! już trudno naprawić!~Nie, drogi Stryju, dłużej nie
602 8 |           Nie, drogi Stryju, dłużej nie mogę tu bawić!~Błąd młodości!
603 8 |          Błąd młodości! Stryjaszku, nie pytaj o więcej,~Ja muszę
604 8 |       stojąc w kątkach jakby mruki, nie gadają~Do siebie, czasem
605 8 |       piękną i córkę bogacza.~Teraz nie mógłbym z panną Różą się
606 8 |            Sam Waci Zosię! He! cóż, nie skoczysz z radości?"~ ~Tadeusz
607 8 |            łaska Stryja Dobrodzieja~Nie przyda się już na nic! Ach!
608 8 |          nadzieja!~Bo pani Telimena nie odda mi Zosi!"~"Będziem
609 8 |            rzekł Sędzia. ~"Nikt jej nie uprosi -~Przerwał prędko
610 8 |           Przerwał prędko Tadeusz - nie, czekać nie mogę,~Stryjaszku,
611 8 |        prędko Tadeusz - nie, czekać nie mogę,~Stryjaszku, muszę
612 8 |     uciekasz? młokosie,~To się Waci nie uda; lubisz czy nie lubisz,~
613 8 |            Waci nie uda; lubisz czy nie lubisz,~Zapowiadam Asanu,
614 8 |        Asanu, że Zosię poślubisz,~A nie, to bizun - jutro staniesz
615 8 |            jeszcze spokojnie zasnąć nie dozwoli!~Idź mi Waść spać!"~
616 8 |         rękę? a cóż Telimena powie?~Nie - czuł, że nie mógł dłużej
617 8 |      Telimena powie?~Nie - czuł, że nie mógł dłużej zostać w Soplicowie.~ ~
618 8 |            kto jesteś! - mężczyzna!~Nie znając kokieterii, nie chciałam
619 8 |              Nie znając kokieterii, nie chciałam cię dręczyć,~Uszczęśliwiłam;
620 8 |            kobiétą,~Jeśli z miłości nie dbam, choćby mnie odkryto,~
621 8 |            dalbóg, Telimeno, już go nie odmienię".~"Ja - rzekła
622 8 |              Ja - rzekła Telimena - nie chcę ci zagradzać~Drogi
623 8 |         prawdziwem kochaniem,~Że to nie był żart tylko, nie rozpusta
624 8 |           Że to nie był żart tylko, nie rozpusta płocha,~Lecz miłość;
625 8 |           by się w tej chwili i sam nie dowiedział,~Czyli ją kochał,
626 8 |    dowiedział,~Czyli ją kochał, czy nie. - Więc żywo powiedział:~"
627 8 |             dalibógże, nigdy ciebie nie zapomnę".~ ~Telimena skoczywszy
628 8 |                Rzekła mu Telimena. "Nie, nigdy! - zawoła~Tadeusz.
629 8 |        zawoła~Tadeusz. Ja żenić się nie mam teraz zgoła~Zamiaru
630 8 |             z osobna.~Zostać dłużej nie mogę; nie, nie, jechać muszę,~
631 8 |             Zostać dłużej nie mogę; nie, nie, jechać muszę,~Bądź
632 8 |        Zostać dłużej nie mogę; nie, nie, jechać muszę,~Bądź zdrowa,
633 8 |          mógłbyś wiarę złamać,~Lecz nie wiedziałam, że tak podle
634 8 |         bezeceństwa;~Twe sztuki już nie zwiodą innych, jak mnie
635 8 |    szlachcica,~I której żaden nigdy nie słyszał Soplica,~Zadrżał
636 8 |    zbrzydził;~O Zosi, ach! pomyślić nie ważył się, wstydził.~Przecież
637 8 |            by jego żoną była,~Gdyby nie szatan, co go plącząc w
638 8 |          zemścić się!" A za co? Sam nie wie!~I ten gniew wielki,
639 8 |     szczęście?"~ ~Wpadł w rozpacz i nie widział innego sposobu,~
640 8 |              Chciała go skarać, ale nie myśliła zgubić;~Więc puściła
641 8 |          Stój! głupstwo! kochaj czy nie! żeń się sobie~Czy jedź!
642 8 |            arfy eolskie~(Żadne żaby nie grają tak pięknie jak polskie),~
643 8 |          upada do dołu;~Upada, lecz nie ginie, bo w rowu ciemnotę~
644 8 |         Pana na świecie znaczeniem?~Nie pozwolę skrzywdzić się!" -
645 8 |         krwią bezbronnych ta szpada nie splami;~Soplicowie, jesteście
646 8 |            wyszukują wroga.~Do domu nie wpuszczeni, biegą do folwarku,~
647 8 |            hrabiowskiej warty.~Więc nie mogąc zemścić się na nieprzyjacielu,~
648 8 |            wiesz, tak szczekaj,~Nic nie opuszczaj!" ~ ~"Panie Kluczniku,
649 8 |      rozkazy,~Ale ostrzegam, że akt nie będzie miał mocy,~Wymuszony
650 8 |       gwałty? - rzekł Klucznik - tu nie ma napaści,~Wszak proszę
651 8 |            tak dąsać?~Jestem woźny, nie moja rzecz sprawę roztrząsać;~
652 8 |         jest posłem prawa, a posłów nie karzą,~Nie wiem tedy, za
653 8 |          prawa, a posłów nie karzą,~Nie wiem tedy, za co mnie trzymacie
654 8 |        suszyły się belki),~Wlazł na nie i zarazem, jakby go wiatr
655 8 |            Nigdy już odtąd gniewnej nie przebłagasz Zosi.~ ~Gerwazy
656 9 |            tak twardym snem, że ich nie budzi~Blask latarek i wniście
657 9 |       twardszy niż sen muszy:~Żaden nie bzyka, leżą wszyscy jak
658 9 |         Konewka, któremu w powiecie~Nie znajdziesz równie mocnej
659 9 |              wnet oko zawiera,~Leży nie dysząc, stygnie, ledwie
660 9 |             dysząc, stygnie, ledwie nie umiera!~ ~Lecz Kropiciel
661 9 |             w pętach, Hrabia siedzi nie związany,~Lecz bezbronny;
662 9 |             skrzypnęły powrozy,~Ale nie pękły! Klucznik ze wstydu
663 9 |             o tem,~Lecz nikt pewnie nie wiedział ni wtenczas, ni
664 9 |             Majorowi nikt za to nic nie da.~Wiesz co, Major? ot,
665 9 |        końce wsadź do wody.~Raportu nie podamy, tak się nikt nie
666 9 |            nie podamy, tak się nikt nie dowie.~Bóg dał ręce, żeby
667 9 |           służba cesarska,~A służba nie jest drużba, stary, głupi
668 9 |            kłótnię. Kto zaczął? on, nie ja.~On, gdy tańczyłem, krzyknął: <<
669 9 |            targować się, lecz Major nie słuchał,~Znowu biegał po
670 9 |           do prawa,~Cóż wygrasz? Tu nie zaszła żadna bitwa krwawa,~
671 9 |          zaszła żadna bitwa krwawa,~Nie było ran; że zjedli kury
672 9 |       nawiązki.~Ja na pana Hrabiego nie zanoszę skargi,~To tylko
673 9 |         porywcza do bitew, przecież nie jest mściwa.~Biegą więc
674 9 |           Zaledwie go poznano, choć nie zmienił stroju,~Tak przybrał
675 9 |         bogacz, panicz z antenatów,~Nie wypuszczaj go z klatki bez
676 9 |           rzecze Major - lecz w tem nie ma musu".~"Daj, Sędzio -
677 9 |             Słowo majorskie, Panno, nie Rosyjaninem~Jestem, jeżeli
678 9 |       mazurzysta.~Pódźże, Panienko! nie bądź taka narowista!~Bo
679 9 |             zwalił,~Lecz stary, czy nie dojrzał, czy zbyt się zapalił,~
680 9 |         lecz zalany krwią proch już nie spalił;~Sierżant u nóg Chrzciciela
681 9 |           tłuką;~Szlachta w zgiełku nie może ciąć krzyżową sztuką,~
682 9 |         ciąć krzyżową sztuką,~Jegry nie mogą strzelać, już walczą
683 9 |           bitwę tak bezładną,~Gdzie nie używszy broni, pod pięściami
684 9 |    pięściami padną.~Gniewny, że sam nie może dać ognia, bo w tłumie~
685 9 |       Moskalów od Polaków rozróżnić nie umie,~Woła: "Stroj się!" (
686 9 |            szyku),~Ale komendy jego nie słychać śród krzyku.~ ~Stary
687 9 |      odbijał,~On cofał się; młodego nie mógł Maciek zgonić,~I tak,
688 9 |          mógł Maciek zgonić,~I tak, nie raniąc, musiał tylko siebie
689 9 |             się składał:~Chrzciciel nie zdoła dobiec, lecz staje
690 9 |             że tej przysługi życiem nie przypłacił,~Bo przypadło
691 9 |            guzy, i sęki~(Nikt by go nie podźwignął prócz Chrzciciela
692 9 |     Daremnie śpiewać, nikt by muzie nie uwierzył,~Jak nie wierzono
693 9 |             muzie nie uwierzył,~Jak nie wierzono w Wilnie ubogiej
694 9 |             Robak tryumfów szlachty nie podziela.~ ~On dotąd sam
695 9 |            podziela.~ ~On dotąd sam nie walczył (bo bronią kanony~
696 9 |     wysiekać.~ ~Kapitan Ryków wcale nie prosił pardonu;~Zebrawszy
697 9 |     faworytny i z nim kul sakiewkę,~Nie chciał bić się; powiadał,
698 9 |             się; powiadał, że sobie nie ufa~Na czczo; szedł więc,
699 9 |             tego będzie?~Wkrótce tu nie zostanie nikt z nas przy
700 9 |          Pan chować się za drzewem,~Nie bądź tchórz, wyjdź na środek,
701 9 |       chowasz za jegrów kołnierzem?~Nie tchórzę ja przed tobą, wynidź
702 9 |             od działa do szpilki;~A nie, to was wystrzelam jako
703 9 |             widzi, Major hańby swej nie zmyje.~Trzeba tego szlachcica
704 9 |         szlachcica na pole wywabić,~Nie można z karabina, to choć
705 9 |           szpadą zabić.~Co puka, to nie sztuka; to wolę, co kole -~
706 9 |           poruczników.~Ja major, ja nie mogę odstąpić żołnierzy,~
707 9 |     zgodzili się oba.~Tadeusz broni nie miał; gdy szukano szpady,~
708 9 |           płaszczami okryli;~Mierzy nie w żebro, ale w głowę Tadeusza,~
709 9 |      Zniknął w ciemności, ale bitwy nie zaniechał,~Bo przeze drzwi
710 9 |           został, krzyczy, że broni nie złoży,~Bije się, gdy ku
711 9 |         poważnym tonem:~"Kapitanie! nie splamisz czci twojej pardonem,~
712 9 |          braty!~Oj, biada mnie, żem nie miał choć jednej armaty!~
713 9 |       kamrat,~Żebyś nigdy na Lachów nie chodził bez armat!>>~Cóż!
714 10|        zbiega się tłumnie, pasterzy nie czeka~I opuszczając strawę,
715 10|       działo w obozie Soplicy,~Dziś nie mogła rozejść się wieść
716 10|           tedy z nami stanie,~Jeśli nie chcesz zgodzić się? Wszakże
717 10|             dla Lacha; ale cóż? Car nie pozwala!"~ ~Sędzia mu na
718 10|            od lat wielu;~Za ten dar nie gniewaj się, dobry przyjacielu,~
719 10|             się, dobry przyjacielu,~Nie chcieliśmy cię skrzywdzić;
720 10|            się Scyzorykiem,~Że Płut nie wyda! gadać już nie będzie
721 10|            Płut nie wyda! gadać już nie będzie z nikim!"~Potem dłonie
722 10|        palec Boży!~Lecz ja tej krwi nie winien, jam o tym nie wiedział".~ ~
723 10|          krwi nie winien, jam o tym nie wiedział".~ ~Ksiądz porwał
724 10|       restrykcyja: jeśli popełniono~Nie z zemsty głupiej, ale pro
725 10|          Pro publico bono!~ ~Więcej nie było mowy o Płucie majorze;~
726 10|             o tem,~Lecz nikt pewnie nie wiedział ni wtenczas, ni
727 10|             Klucznika dręczono;~Nic nie wyrzekł prócz tych słów:
728 10|        Zbłądziliśmy i nikt tu z nas nie jest bez winy:~Ksiądz Robak,
729 10|        najczynniejszy w bitwie,~Ten nie może bezpieczny zostać się
730 10|       rodzeństwa ocalim.~Żegnam was nie na długo; są pewne nadzieje,~
731 10|          Ten już z nim na tej ziemi nie zgodzi się szczérze~I musi
732 10|            gnić w Sybirze.~Więc nic nie mówiąc, smutnie po sobie
733 10|      wyjeżdżać gotowi.~Tylko się to nie zdało panu Buchmanowi:~Buchman,
734 10|      człowiek rozsądny, w bitwę się nie wmieszał,~Ale słysząc, że
735 10|            była na zawadzie,~Że się nie stało zadość Buchmanowej
736 10|         Mówiłem z Telimeną; już nam nie przeszkadza.~Zosia także
737 10|              Jeśli dziś ślubem pary nie możem uwieńczyć,~Toćby ich,
738 10|              Byliśmy zaręczeni; Bóg nie błogosławił~Związkowi temu
739 10|     narzeczonej dochowałem wiary,~I nie bywszy małżonkiem, jestem
740 10|         zaręczyny~Do skutku przyjść nie mogą; są różne przyczyny...~
741 10|         mogą; są różne przyczyny...~Nie pytaj więcej. Jeśli Zosia
742 10|          się drugi;~Więzić jej woli nie chcę; prosić o wzajemność,~
743 10|             o wzajemność,~Na którąm nie zasłużył, byłaby nikczemność".~ ~
744 10|             w źrenicach.~Choć dojść nie mogła wątku w jego tajemnicach:~
745 10|            mnie! Zofijo!..." Więcej nie mógł mówić.~ ~Lecz Hrabia,
746 10|       Zaiste! nic tak uczuć w sercu nie rozpala,~Jako kiedy się
747 10|           wrogów nasze utoną urazy,~Nie będziem się zbójczemi rozpierać
748 10|      Telimenę spójrzał, ale ona~Nic nie odpowiadała, strasznie zadziwiona.~ ~"
749 10|        Hrabia - z moim charakterem;~Nie mogę być kochankiem, będę
750 10|          rzekła - widzę, że cię nic nie wstrzyma!~Rycerzu mój, w
751 10|        zapytał Sędzia - nic mu brat nie powie~I teraz? Biedny chłopiec,
752 10|        Biedny chłopiec, jeszcze się nie dowie~O niczem! przed odjazdem?" - ~"
753 10|        niczem! przed odjazdem?" - ~"Nie - rzekł Ksiądz - o niczem~(
754 10|            w twoim wieku i chorobie~Nie zdołałby z innymi razem
755 10|         czeka zaprzężona bryka.~Czy nie najlepiej w puszczę, do
756 10|              rzekł Ksiądz - już mię nie zatrwożą~Gniewy ludzkie,
757 10|           Sędzia wielu rzeczy zgoła nie rozumiał.~Oba pilnie słuchali,
758 10|           podniósłszy szklenicę,~Że nie miał przyjaciela nad Jacka
759 10|           magnatów~I z córek ich, i nie dbam o arystokratów;~Że
760 10|       przyjaźni to robię,~A za żonę nie pojmę, tylko równą sobie.~
761 10|            bez sromu.~Sopliców czyż nie równe Tęczyńskim zaszczyty~
762 10|             jednej chwili, a życiem nie naprawi długiém!~Jedno słowo
763 10|         przestępstwa!...~Ja skarżyć nie mam prawa, ja jego morderca,~
764 10|           jego morderca,~Ja skarżyć nie mam prawa, przebaczam mu
765 10|           znał nasze uczucia; gdyby nie przyjmował~Mych odwiedzin;
766 10|           nowy:~Udawał, że mu nawet nie przyszło do głowy,~Żeby
767 10|          Więc on niby miłości mojej nie dostrzegał,~Przyjmował mnie
768 10|             i mą postać,~Zgadywała, nie wiem jak, co się we mnie
769 10|      pogodny!~Taki anielski, że już nie wiem, już nie miałem~Odwagi
770 10|      anielski, że już nie wiem, już nie miałem~Odwagi zagniewać
771 10|             pany nieraz drżały,~Com nie żył dnia bez bitki, co nie
772 10|          nie żył dnia bez bitki, co nie Stolnikowi,~Alebym się pokrzywdzić
773 10|              Alebym się pokrzywdzić nie dał i królowi,~Co we wściekłość
774 10|           to, prawda, z pychy, żeby nie ubliżyć~Imieniowi Sopliców,
775 10|        Imieniowi Sopliców, żeby się nie zniżyć~Przed panem prośbą
776 10|          Przed panem prośbą próżną, nie dostać odmowy,~Bo jakież
777 10|                    W końcu, sam już nie wiedząc, jak sobie poradzić,~
778 10|      przytomności, ledwie że trupem nie padła,~Nie mogła nic przemówić,
779 10|         ledwie że trupem nie padła,~Nie mogła nic przemówić, aż
780 10|           Cóż mi radzisz, bracie?>>~Nie pamiętam już zgoła, co mu
781 10|     przyczyny~Wynajdujesz; cóż? one nie zmniejszą twej winy!~Bo
782 10|            w zmowie z Moskalem!"~ ~"Nie byłem w zmowie! -~Jacek
783 10|              gdyby ucieczki, pogoni~Nie zlękła się i mogła słuchać
784 10|             ręką - byłoby ją zabić.~Nie mogłem! Nie.~ ~Mścić się
785 10|        byłoby ją zabić.~Nie mogłem! Nie.~ ~Mścić się otwarcie, szturmem
786 10|     Kluczniku, twoje serce poczciwe nie umie~Uczuć, ile jest piekła
787 10|              ale powód zemsty taić,~Nie bywać w zamku, miłość z
788 10|          jakże byłem ukarany srogo!~Nie kochałem jej. Biedna matka
789 10|            Zły, opryskliwy, znaleźć nie mogłem pociechy~W niczem
790 10|        niebogę,~Tyle lat! gdziem ja nie był! a dotąd nie mogę~Jej
791 10|          gdziem ja nie był! a dotąd nie mogę~Jej zapomnieć i zawżdy
792 10|       oczyma jakby malowana!~Piłem, nie mogłem zapić pamięci na
793 10|       zbierał przyjacioły,~Mnie już nie prosił - na cóż byłem mu
794 10|            kobiety szalały! Wąsalu!~Nie tak to dawno. takeś zestarzał
795 10|           się z żalu!~Jakżem ciebie nie poznał po owym wystrzale,~
796 10|            doskonale?~Bo nad ciebie nie miała strzelca Litwa nasza,~
797 10|            ha! bezkarnie ujść tobie nie może,~Przysiągłem: kto Horeszków
798 10|          ten zamek na łysą głowę mu nie runie...~Pomyśl o zemście,
799 10|           Ledwiem przyłożył, prawie nie mierzył - wypala!~Wiesz!...~*~ ~
800 10|             zdrów, więcej na Waszym nie postanę progu,~Z nami kwita -
801 10|    wyciągnął - cofnął się Gerwazy:~"Nie mogę - rzekł - bez mego
802 10|      skrwawioną~Z prywatnej zemsty, nie zaś pro publico bono".~ ~
803 10|       Ksiądz przerwał: "Bracie, już nie pora.~Miałem tam strzał
804 10|                 Jest w tem zasługa: nie chcieć zostać winowajcą~
805 10|        plama w chorym oku.~Przecież nie byłem zdrajcą kraju!...~ ~
806 10|         Wiedziałem to, a przecież - nie mogłem.~ ~*~ ~Uciekłem z
807 10|            Uciekłem z kraju!~Gdziem nie był! com nie cierpiał!~ ~
808 10|          kraju!~Gdziem nie był! com nie cierpiał!~ ~Aż Bóg raczył
809 10|          kraj; gdzie? jak? zmilczę; nie dla chwały~Ziemskiej biegłem
810 10|      strzały.~Milej sobie wspominam nie dzieła waleczne~I głośne,
811 10|       wijatyk,~Księże Jacku, toć ja nie luter, nie syzmatyk!~Kto
812 10|            Jacku, toć ja nie luter, nie syzmatyk!~Kto umierającego
813 10|          powietrzu naznaczył;~Mówić nie mógł, lecz dał znak, że
814 10|            tym krzyżu nigdy i słowa nie rzekłem".~ ~Tu rozmowę przerwały
815 11|         chociaż zgłodniałe i chude,~Nie biegło na ruń, co już umaiła
816 11|           ciągnący na jarzynę pługi~Nie cieszą się, jak zwykle,
817 11|       zwykle, z końca zimy długiéj,~Nie śpiewają piosenek, pracują
818 11|     piosenek, pracują leniwo,~Jakby nie pamiętali na zasiew i żniwo.~
819 11|          pioruny. -~ ~Wojna! wojna! Nie było w Litwie kąta ziemi,~
820 11|             ziemi,~Gdzie by jej huk nie doszedł; pomiędzy ciemnemi~
821 11|            dziady i rodzice~Pomarli nie wyjrzawszy za lasu granice,~
822 11|              Który innych na niebie nie rozumiał krzyków~Prócz wichrów,
823 11|          bestyi ryków,~Gości innych nie widział oprócz spółleśników -~
824 11|     Skarżyli się, że król im marszu nie dozwala;~Tak radzi by co
825 11|          tylko Wojskiego sen słodki nie bierze ;~Bo Wojski ma na
826 11|             gospodarstwo~Zniszczył, nie zostawiwszy sztuki na lekarstwo -~
827 11|       sztuki na lekarstwo -~Jeszcze nie mogło ptastwem zakwitnąć
828 11|           mówiących.~ ~Wyszła msza. Nie obejmie świątynia maleńka~
829 11|             co wam mowię.~Ten Jacek nie był umarł (jak głoszono)
830 11|             się do odwrotu zbierał,~Nie wiedząc, że Kniaziewicz
831 11|            przyszedł, nic to sławie nie ubliża;~Jeśli Jackowi nie
832 11|           nie ubliża;~Jeśli Jackowi nie mógł służyć ku ozdobie,~
833 11|         głowy~Od kochanków, żeby im nie mięszać rozmowy.~ ~Ale starce
834 11|             skończy się dziwnie, ja nie przeczę;~Wszakże były przykłady;
835 11|            wtenczas sprawy skończyć nie można małżeństwem.~Stąd
836 11|             trzeba,~Bo już dorosła, nie jest dziewczyną maluczką,~
837 11|                Popraw się, Soplica!~Nie daj się magnatowi, to wstyd
838 11|           naonczas myślano o Hrabi,~Nie zaś o Tadeuszu". ~ ~Na to
839 11|          powiem Waszeci rzecz, choć nie tak cudną~Jak ów omen, a
840 11|             Tej sztuki omal własnem nie przypłacił zdrowiem;~Jam
841 11|             słowo mnie? Ja wtenczas nie przyjąłem słowa:~Bo i cóż
842 11|         bardzo krótko w Soplicowie;~Nie byłem taki próżny, ażebym
843 11|         miłość w tobie wzbudził.~Ja nie fanfaron; chciałem mą własną
844 11|          Może mnie bierzesz, Zosiu, nie tak z przywiązania,~Tylko
845 11|        własnego, niczyjej powagi~Tu nie słuchaj, ni stryja groźb,
846 11|        groźb, ni namów cioci;~Jeśli nie czujesz dla mnie nic oprócz
847 11|          odwlekać;~Więzić twej woli nie chcę, będziem, Zosiu, czekać.~
848 11|              Zosiu, czekać.~Nic nas nie nagli, zwłaszcza że wczora
849 11|       tutejszym, nim się z mych ran nie wyleczę.~I cóż, kochana
850 11|       patrząc w oczy mu nieśmiało:~"Nie pamiętam już dobrze, co
851 11|            stoliku,~Potem pożegnał; nie wiem, skąd pamiątka Pana,~
852 11|      postawiony w zakład wracać się nie może.~Pierścień niechaj
853 11|           zaprzeczył i nikt kuchcie nie uwierzył.~ ~Już goście,
854 11|            Telimeny za upor łajana,~Nie chcąc modnego stroju, aż
855 11|         rangi winszował,~Ale Hrabia nie słuchał, a pilnie rysował.~ ~
856 11|            serdeczne obrócił.~Panna nie nadto młoda, już pono półwieczna,~
857 11|          pomagają służebne kobiety,~Nie mogła w żaden sposób skończyć
858 12|           czapce i z głową zadartą,~Nie wita się i miejsca za stołem
859 12|             się i miejsca za stołem nie bierze,~Bo Wojski występuje
860 12|           Tadeusz i Zofija do stołu nie siedli;~Zajęci częstowaniem
861 12|        wojny szwedzkiéj,~Przeszedł, nie wiedzieć jaką drogą, w dom
862 12|          nakryty stolik; nikt gości nie sadza,~Stoją kupkami, każda
863 12|             boi;~Za kim dać kreskę? nie wie i sam z sobą w walce,~
864 12|       szlachcic na zgodę powszechną nie zważa.~Patrz, wytknął głowę
865 12|          uciszy i zgodzi.~ ~Ach! wy nie pamiętacie tego, Państwo
866 12|     szlachty samowładnej,~Zbrojnej, nie trzeba było policyi żadnej;~
867 12|         tych krajach była wolność - nie uwierzę".~ ~Wtem dzwoniąc
868 12|            je wypowie!~Kto zrozumie nie znane już za naszych czasów~
869 12|        końcu sekret kucharski: ryba nie krojona,~U głowy przysmażona,
870 12|       Wojski rzekł, kłaniając się: "Nie, Jaśnie Wielmożny~Jenerale,
871 12|          Jaśnie Wielmożny~Jenerale, nie jest to żaden kunszt bezbożny!~
872 12|         Niejeden panicz krzyczy, że nie cierpi zbytków,~Je jak Żyd,
873 12|            tyle złota straci,~Że za nie dałbyś ucztę na stu szlachty
874 12|           tego Podkomorzy za złe mi nie bierze)~Kiedym ten serwis
875 12|             godzien był widzenia!~ ~Nie wiem, czy się podobna okazyja
876 12|            rzekł Dobrzyński - ja tu nie dla jadła~Przybyłem, tylko
877 12|            do góry~Na znak, że jeść nie będzie, i milczał ponury.~ ~"
878 12|     Scyzoryk - rzecze Wojski - choć nie egzulował,~Ale bojąc się
879 12|             moim Scyzorykiem, który nie z oprawy~Ani z napisów,
880 12|            nosów i uszu bez liku!~A nie ma żadnej szczerby na tym
881 12|            tym Scyzoryku~I żaden go nie splamił zbojecki uczynek,~
882 12|  Podźwignąłby szablicę, lecz go tam nie było.~Z obecnych zaś tylko
883 12|       wynalazek, dalbóg mój, ja się nie chwalę,~To cięcie znane
884 12|           po śmierci ten rapier mój nie zerdzewieje!~Otóż nie zerdzewieje!
885 12|           mój nie zerdzewieje!~Otóż nie zerdzewieje! Mój Jaśnie
886 12|   najdroższego na świecie posiadam.~Nie miałem nigdy żony, nie miałem
887 12|              Nie miałem nigdy żony, nie miałem dziecięcia,~On był
888 12|             mojego objęcia~Nigdy on nie wychodził; od rana do mroku~
889 12|     Scyzoryk, lecz że bardzo długi,~Nie mógł nosić, w furgonie schowały
890 12|             o tem,~Lecz nikt pewnie nie wiedział ni wtenczas, ni
891 12|           kwaśny? I jakże, serce ci nie skacze,~Gdy widzisz orły
892 12|         jesteś zuchem;~Jeśli szabli nie weźmiesz i na koń nie siędziesz,~
893 12|        szabli nie weźmiesz i na koń nie siędziesz,~Przynajmniej
894 12|        Panie, dwóch orłów razem się nie gnieździ!~Łaska pańska,
895 12|          polskiego trzeba bohatera,~Nie Francuza, ani też Włocha,
896 12|            umoczył w supie~I jedząc nie dokończył ostatniego słowa.~ ~
897 12|       dokończył ostatniego słowa.~ ~Nie w smak Podkomorzemu poszła
898 12|           Rejentem ogłosił;~Nikt go nie poznał; dotąd polskie suknie
899 12|              nieruchawo,~Jak żóraw; nie śmie spójrzeć ni w lewo,
900 12|         miny widać, że jest w męce,~Nie wie, jak się pokłonić, gdzie
901 12|         lubił! ręce za pas sadził -~Nie masz pasa - tylko się po
902 12|          Daremnie pisać, pióro tego nie wypowie,~Chyba pędzel by
903 12|              o, duszo zmiennicza!~I nie skryjesz ze wstydu pod ziemię
904 12|         Jeszcze - szepnęła - Rejent nie wziął mię za żonę;~Jeżeli
905 12|           kochasz, czyś dotąd serca nie odmienił,~Czyś gotów, żebyś
906 12|             wasze małżeństwa, jeśli nie łańcuchy,~Które związują
907 12|        Które związują tylko ręce, a nie duchy?~Wierzaj, są oświadczenia,
908 12|            siebie - ale zbliżyć się nie mogą!"~"Dość już tego -
909 12|         Dość już tego - przerwała - nie jestem planetą~Z łaski Bożej!
910 12|       przyskoczę do ciebie~I..."~ ~"Nie będę - rzekł Hrabia - szczęścia
911 12|              już pytałem stryja, on nie przeczy.~Wiesz, iż znaczna
912 12|         powinna by spadać.~A chłopi nie są moi, lecz twoi poddani,~
913 12|             moi, lecz twoi poddani,~Nie śmiałbym ich urządzić bez
914 12|               Jestem kobietą, rządy nie należą do mnie.~Wszakże
915 12|             moim rodzie mało wiem i nie dbam o to;~Tyle pomnę, że
916 12|       hodowana i za mąż wydana.~Wsi nie lękam się; jeśli w wielkim
917 12|             do Soplicowa.~Pracy też nie lękam się, bom młoda i zdrowa,~
918 12|            już o tej wolności!~Lecz nie pojmuję, co to ściąga się
919 12|       włości!~Boję się, żeby to coś nie było z niemiecka!~Wszak
920 12|            niemiecka!~Wszak wolność nie jest chłopska rzecz, ale
921 12|           tak będzie, kiedy inaczej nie można!~Zwłaszcza że, jako
922 12|           ostrzegam, byśmy wolności nie dali~Pustej i słownej tylko,
923 12|   potwierdzi. ~A niech się mąż Pani nie trwoży,~Iż oddanie ziem
924 12|          Państwo tak bardzo zuboży;~Nie da Bóg, abym rączki córy
925 12|             Niby chwaląc, w istocie nie chcąc słuchać daléj.~ ~Już
926 12|           Buchman radości podzielać nie raczył,~Pochwalał projekt,
927 12|          czasu była na zawadzie,~Że nie stało się zadość Buchmanowej
928 12|       płakać;~Lud przy innej muzyce nie potrafi skakać;~Niechaj
929 12|             wielu,~Ale żaden z nich nie śmiał zagrać przy Jankielu~(
930 12|             Jankiel przez całą zimę nie wiedzieć gdzie bawił,~Teraz
931 12|            nikt na tym instrumencie~Nie wyrówna w biegłości, w guście
932 12|        zgrubiały,~Odwykł od grania, nie śmie i panów się wstydzi;~
933 12|            kiwnął brodą~Na znak, że nie odmawia; więc go w środek
934 12|       śmieje się, choć miecza dawno nie miał w dłoni,~Lecz uczuł,
935 12|         Lecz uczuł, że dłoń jeszcze nie zawiedzie broni.~ ~Tymczasem
936 12|          tańczyć, chłopcy w miejscu nie dostoją -~Lecz starców myśli
937 12|     niestrojny? czy się muzyk myli?~Nie zmylił się mistrz taki!
938 12|         tryumfalny: "Jeszcze Polska nie zginęła!"~"Marsz, Dąbrowski,
939 12|         głowę odwraca, wstydzi się, nie słucha,~On zdjął konfederatkę,
940 12|      rękojeść składa,~Jakby rzekł: "Nie dbam o was, zazdrośnikom
941 12|        Prosto w tłum; tłum tancerzy nie śmie dostać w kroku;~Ustępują
942 12|           Dobrzyński Sak ani kapeli~Nie słucha, ani tańczy, ani
943 Ob|             gdzie władza wykonawcza nie miała prawie żadnej policji
944 Ob|           woźnego zdobywali, często nie bez rozlewu krwi, dobra
945 Ob|         prawa, najmożniejsi panowie nie śmieli się opierać wyrokom,
946 Ob|       napaści, a gwałt prawie nigdy nie uszedł bezkarnie. Wiadomy
947 Ob|              Ks. I w.148-9:~... ale nie myśl wcale,~Aby w domu Sędziego
948 Ob|           nigdy w krajach zdobytych nie obala od razu praw i instytucji
949 Ob|             także asesorami, ale tu nie o nich mowa.~Rejenci aktowi
950 Ob|          zboża i biorąc w zamian za nie towary kolonialne.~ ~ ~Ks.
951 Ob|       zamknięty na wieki już gardła nie żywi.~Dzioby wielkich ptaków
952 Ob|    dostępnych, kędy człowiek gości,~Nie znajdują się nigdy martwych
953 Ob|       zwierząt kości.~Rzeczywiście, nie ma przykładu, aby znaleziono
954 Ob|        wyczytał opis tego zdarzenia nie w Eneidzie, ale zapewne
955 Ob|            płócze się wodą, aż póki nie oddzielą się wszystkie cząstki
956 Ob|       zasadzki odstąpiła od miasta. Nie wiem z pewnością nazwiska
957 Ob|       później jeszcze zajazdy, lubo nie tak sławne, dosyć jednak
958 Ob|             1812.~ ~ ~Ks. XI w. 12:~Nie biegło na ruń...~Ruń jest
959 Ob|        kuglarz. Kiedy u nas gościł, nie wiemy.~ ~ ~Ks. XII w. 356-
960 Ob|             Nassau, przez Wojskiego nie doprowadzona do końca, wiadoma
961 Ob|          wyswobodził.~Rząd rosyjski nie uznaje ludzi wolnych - prócz
962 Ob|        umorzyć i nigdy więcej o nim nie wspominać. Nie ma innego
963 Ob|         więcej o nim nie wspominać. Nie ma innego sposobu uwolnić
964 1 |             A gdy na żale ten świat nie ma ucha,~Gdy ich co chwila
965 1 |          Gdy w niebie nawet nadziei nie widzą -~Nie dziw, że ludzi,
966 1 |           nawet nadziei nie widzą -~Nie dziw, że ludzi, świat, sobie
967 1 |             O sławie, która jeszcze nie przebrzmiała -~O nich pomyślić -
968 1 |    przebrzmiała -~O nich pomyślić - nie mieliśmy duszy!...~Bo naród
969 1 |         klątwami ciężarne,~Tam myśl nie śmiała zwrócić lotów,~W
970 1 |           świeżo w grobie~Złożona - nie ma sił mówić o tobie!~ ~
971 1 |            wtenczas łza ta ich lica nie splami.~ ~Dziś dla nas,
972 1 |       czysty jak pierwsze kochanie,~Nie zaburzony błędów przypomnieniem,~
973 1 |    zaburzony błędów przypomnieniem,~Nie podkopany nadziei złudzeniem~
974 1 |       Gdziem rzadko płakał, a nigdy nie zgrzytał,~Te kraje rad bym
975 1 |          rzucił,~Ku pożytecznym oka nie odwrócił.~ ~Ten kraj szczęśliwy,
976 1 |        ekonom, lub nawet gospodarz,~Nie bronił czytać i sam słuchać