Ksiega

 1 1 |     zmieszana rozmowa,~W której lat kilku dzieje chciano zamknąć
 2 1 |         szlachcic młody,~Ja sam lat dziesięć byłem dworskim
 3 1 |         Tadeusz, chociaż liczył lat blisko dwadzieście~I od
 4 1 |        worończańskim,~A od tylu lat siedzi jak mnich na swym
 5 2 |    grzyby!~  ~  ~Kto z nas tych lat nie pomni, gdy, młode pacholę,~
 6 2 |   Gerwazy się odmienił i już od lat wielu~Ani był na kiermaszu,
 7 2 |         ich kiedyś nazwali mimo lat różnicę;~Że potem ona, żyjąc
 8 4 |         pomnim widziane we śnie lat niewinnych.~Twarzyczka schyliła
 9 4 |         znany z poczciwości,~Od lat wielu dzierżawił karczmę,
10 4 |      tabaką i miodem.~Byłem tam lat już..." Robak przerwał mu: "
11 4 |        Kiedym na odpust chodził lat temu trzydzieście;~Czy to
12 4 |       Wznowić koncept, który ja lat temu czterdzieście~Wymyśliłem -
13 5 |        ręku Horeszków był przez lat czterysta;~Część gruntów
14 6 |    starożytny wiedli.~A choć od lat czterystu na Litwie osiedli,~
15 6 | Maciejowi.~ ~Siedemdziesiąt dwa lat liczył Maciej, starzec dziarski,~
16 7 |         piją, ci Hrabiemu życzą~Lat setnych, wszyscy: "Hajże
17 8 |         choć nie miałem wówczas lat dziesięciu,~Kiedy widziałem
18 8 |   kanclerzem litewskim,~Miawszy lat sto i dziesięć. Ten, za
19 10|  których na kwaterach stałeś od lat wielu;~Za ten dar nie gniewaj
20 10|        obrączka.~ ~Ja sam przed lat trzydziestu wielki afekt
21 10|         kochać tę niebogę,~Tyle lat! gdziem ja nie był! a dotąd
22 10|          Tyś wątek spisku, tyle lat snowany, splątał!~Cel wielki,
23 11|       całe Soplicowo.~Kuchcik w lat kilka później szepnął o
24 12|         znów tylko Wielmożną na lat trzy została!"~ ~Tu Wojski
25 12|   czerstwy, taki żwawy!~Ileż to lat minęło! Patrz, jam się podstarzał,~
26 Ob|      malarz rodzajowy; na kilka lat przed śmiercią malować zaczął
27 1 |      szczęścia dla Polaka:~Kraj lat dziecinnych! On zawsze zostanie~