Ksiega

 1 1 |       dzwonił, znak dawał, że miał głos zabierać;~Umilkli wszyscy
 2 1 |  klasztorze;~Ciszę przerywał tylko głos nocnego stróża.~Usnęli wszyscy.
 3 1 |      Warszawskiego,~Gdzie usłyszał głos miły: "Witaj nam, kolego!"~
 4 1 |            blizny,~Lecz sam ruch i głos jego miał coś żołnierszczyzny.~ ~
 5 2 |           kilka razy~Krzyknąć, nim głos Hrabiego usłyszał Gerwazy.~ ~
 6 4 |         Wszak lipa czarnolaska, na głos Jana czuła,~Tyle rymów natchnęła!
 7 4 |            się zadrasnął~I na cały głos: "Dobrze, dobrze mi tak!"
 8 4 |             nie postrzegli.~Wojski głos zabrał: "Teraz jest przynajmniej
 9 4 |            świstać,~Ci śmiać się w głos, ci, mając niedźwiedzia
10 5 |     Usłyszała wołanie: "Zosiu!" To głos cioci!~Sypnęła razem ptastwu
11 5 |            parkanie,~Ten wdzięczny głos zbudził go dziś na polowanie.~ ~
12 5 |      skinął ku Sędziemu,~Prosząc o głos; panowie na ten ukłon niemy~
13 5 |            źwierzyny",~A drudzy, w głos śmiejąc się, krzyczeli: "
14 5 |     Zadzwonił w tabakierę złotą, o głos prosi.~ ~"Godzieneś pochwał -
15 7 |           Bartka, zwanego Prusak - Głos żołnierski Maćka Chrzciciela -
16 7 |     żołnierski Maćka Chrzciciela - Głos polityczny pana Buchmana -
17 7 |              Prusak wciąż wołał, a głos coraz wyżej wznosił,~Aż
18 7 |    powstajem od razu!"~ ~"Proszę o głos!" - zawołał pan komisarz
19 7 |          jął rozprawiać.~"Proszę o głos!" - powtórzył, po dwakroć
20 7 |           kątów wtórują. Nareszcie głos gruby~Ozwał się przybyłego
21 7 |             A obca szlachta woła w głos: "Nie pozwalamy!"~Rozstrycha
22 7 |            i kiwając głową,~Zabrał głos, wymawiając z wolna każde
23 8 |            rozmowę gości, znać, że głos zabiera;~Błysnęła przy księżycu
24 11| różnobarwny tłum okrywa pole,~A na głos dzwonka, niby na wiatru
25 12|            I krzyknął: "Znam! znam głos ten! ~to jest T a r g o
26 Ob|    dziedzicznej Konopie, zabrawszy głos, tak dalece odstąpił od
27 1 |          przehuczą ryki,~Przebrzmi głos trąby, przełamią się szyki,~