Ksiega

 1 1 |        było widać. Zwrócona na pole~Szukała kogoś okiem, daleko,
 2 1 |     głodni, chodzili daleko na pole;~Myśliłem, że dziś z nami
 3 1 |      zając jak struna - smyk w pole,~Psy tuż (to mówiąc, ręce
 4 1 |     lada,~Czchał niby prosto w pole, za nim psów gromada;~Gracz
 5 1 |     odwołaj sprawę na jutro na pole.~Jutro i Hrabia z całym
 6 1 | gospodarstwa obmyśla wyprawę~W pole i w domu przyszłą urządza
 7 2 |    ramieniu świszcząc szedł na pole,~Gdzie żaden wał, płot żaden
 8 2 |      indyki,~I słychać bydła w pole idącego ryki.~ ~Wstała młodzież.
 9 2 |      rzędy,~Ocieniały szerokie pole; spodem grzędy.~Tu kapusta,
10 4 |   mogilniku:~Wszyscy ruszyli w pole; Tadeusz nadstawił~Uszu
11 4 |     Jak tam stać? Niedźwiedź w pole wali,~Rwąc z kopyta jak
12 4 |     pacierz zmówił~I pobiegł w pole szybko, jakby go kto łowił.~ ~
13 4 |  wszyscy dobrze, zając idzie w pole".~ ~W istocie, kot czuł
14 4 |   myśliwych i psiarnie,~Rwał w pole, słuchy wytknął jak dwa
15 4 |       ciało:~Jakby jakaś przez pole suwała się źmija,~Kot jak
16 5 |   przez bramę, biegł prosto na pole;~Jak szczupak, gdy mu oścień
17 6 |      potrzeba, żebyśmy zaraz w pole wyszli?~Strzelców zebrać -
18 8 |      Do siebie, czasem nawet w pole uciekają.~Jeżeli na was
19 9 |     ostrożny Maciek ustępuje w pole.~ ~Lecz z największym na
20 9 |      Trzeba tego szlachcica na pole wywabić,~Nie można z karabina,
21 9 |     Suworow; wyjdź, Majorze, w pole,~Bo on nas powystrzela;
22 9 |        Już szlachta odzierżyła pole,~Porozpędzanych jegrów ściga,
23 9 |     opatrzyć, z trupów czyścić pole,~A jegrów rozbrojonych prowadzić
24 11| wszystko ucichło: oboz, dwór i pole;~Widać tylko, jak cienie,
25 11|        różnobarwny tłum okrywa pole,~A na głos dzwonka, niby
26 Ob|       w obrębie skóry obszerne pole, gdzie wystawiła Kartaginę.