Ksiega

 1 1 |       Wesoło, lecz w porządku; naprzód dzieci małe~Z dozorcą, potem
 2 1 |     naród przepuszcza,~Odbiera naprzód rozum od obywateli.~I tak
 3 1 |        Tymczasem w końcu stoła naprzód ciche szmery,~A potem się
 4 1 |    odsadzili kawał;~Sokoł smyk naprzód, rączy pies, lecz zagorzalec,~
 5 2 |     samotnym domie~Wszczął się naprzód szmer, potem gwar i krzyk
 6 2 |     ich usta mignęła znienacka~Naprzód mucha, a za nią tuż Wojskiego
 7 3 |         A ciągle nim zarządza. Naprzód w legijony~Chciał go posyłać;
 8 4 |      gotową~Wygiął się jak łuk naprzód, z wciśnioną w las głową.~
 9 5 | wszystkim z kolei przedstawia:~Naprzód Tadeuszowi, jako krewną
10 5 |        to rzecz nasza,~Mnie tu naprzód wyzwano; Protazy, pałasza!~
11 5 |      ugiąwszy głowy,~Z wypiętą naprzód piersią, z podniesioną nogą~
12 7 |   zrobiony, idę tym podziałem.~Naprzód: dlaczego mamy przedsiębrać
13 7 |     tylko przewrócić go życzę.~Naprzód zacząć od władzy; skoro
14 7 |     przemiany to w tył, to się naprzód kiwał,~I ustawicznie: "Kropić,
15 8 |       takeś mi serce otwierał?~Naprzód ów pojedynek! Potem znowu
16 9 |         Wtem ozwały się bębny, naprzód z rzadka, potem~Coraz gęstszym
17 9 |        broń z prawej ręki~Suwa naprzód, jak żądło z wężowej paszczęki,~
18 9 |           zawołał - na sztyki!~Naprzód!" Wnet szereg, rury wytknąwszy
19 9 |        przyjdzie do zabójstwa, naprzód się przywitać).~Już spotkały
20 9 | radością: "Niech żyją Podhaje!~Naprzód, bracia Litwini! Górą, górą
21 10|         jaśniej wytłumaczyć,~A naprzód komisyją legalnie wyznaczyć,~
22 10|     tajemnicze.~A jako chirurg naprzód miękką rękę składa~Na ciele
23 10|         i ciała połową~Wygięty naprzód, stanął, zwisł na jednej
24 11|        pokoiku,~Gdzie mnie Pan naprzód w wieczór spotkał przy stoliku,~
25 12|        miejsca i gości usadza.~Naprzód, jako najpierwsza województwa
26 12|       go rad by przeinaczył,~A naprzód komisyją legalną wyznaczył,~