Ksiega

 1 9 | kwestarskie są wróżbą ratunku - Major Płut zbytnią zalotnością
 2 9 |   chłodny i słotny.~ ~Tymczasem Major belki schnące pode dworem~
 3 9 |       ręce~Na plecach szlachty; Major, ku większej ich męce,~Kazał
 4 9 |     Płuta musiał słuchać!~ ~Ten major, Polak rodem, z miasteczka
 5 9 |     rzekł kapitan Ryków:~"Panie Major! co nam z tych wszystkich
 6 9 |        to nic nie da.~Wiesz co, Major? ot, lepiej tę sprawę zagodzić,~
 7 9 |       przysłowie".~ ~Słysząc to Major wstaje i od gniewu parska:~"
 8 9 |       chciał targować się, lecz Major nie słuchał,~Znowu biegał
 9 9 |            A czy Sędzia - rzekł Major -~ż ó ł t ą k s i ę g ę
10 9 |      zapytał.~ ~"Księga - rzekł Major - lepsza niż wasze statuty,~
11 9 |        ogromne pół wazy.~ ~Więc Major syt i wesół w krześle się
12 9 |     Sędzio, daj beczkę siwuchy!~Major pozwoli, niechaj piją jegry
13 9 |     zuchy!"~"Prosiłbym - rzecze Major - lecz w tem nie ma musu".~"
14 9 |         kielichy wychylał,~Lecz Major pił i razem damom się przymilał,~
15 9 |      weź gitarę,~I mazurka! ja, Major, idę w pierwszą parę".~Kapitan
16 9 |       pięćdziesiątym~Jegierskim major Płut jest pierwszy mazurzysta.~
17 9 |        jako wyraz za wyrazem.~ ~Major osłupiał, oczy przetarł,
18 9 | szlachcica kto inny zabije,~To, Major widzi, Major hańby swej
19 9 |        zabije,~To, Major widzi, Major hańby swej nie zmyje.~Trzeba
20 9 |    bierze do celu".~Na to rzekł Major: "Ryków! miły przyjacielu!~
21 9 |         naszych poruczników.~Ja major, ja nie mogę odstąpić żołnierzy,~
22 9 |        strzelca.~"Gonto - rzekł Major - widzisz ty tego wisielca?~
23 9 |          Cóż! jegry byli pjani, Major pić pozwolił!~Och, major
24 9 |        Major pić pozwolił!~Och, major Płut, on dzisiaj bardzo
25 10|    wyznaczono za trupa nagrodę,~Major zginął bez śladu, jak gdyby
26 Ob|      165:~"A czy Sędzia - rzeki Major - żółtą księgę czytał?"~"