Ksiega

 1 1 |    zmrużył i przysłonił,~Chciał coś mówić, przepraszać, tylko
 2 1 |       sam ruch i głos jego miał coś żołnierszczyzny.~ ~Przy
 3 2 |        z wyświeconym winem~Miał coś ważnego zadać; już ksiądz
 4 3 | tajemnicza bieluchna sukienka~I coś lekkiego znowu upadło z
 5 3 |         deszczu. W drugiej ręce~Coś u niej rogatego, złocistego
 6 3 |       do niéj~Chciał koniecznie coś mówić i szukał powodu~Rozmowy.~"
 7 3 |       majowe zwoje~Przeświecało coś na wskróś, jakby oczu dwoje.~ ~
 8 3 |        jest bez powodu...~Winni coś Soplicowie dla Horeszków
 9 3 |       niemu tem zielem przewija~Coś białego: była to rączka
10 4 |   Gdańsk Niemcom odbierał;~Miał coś pisać; bojąc się, ażeby
11 4 |     przerwawszy rozmowę;~Ujrzał coś ciekawego, z okna wytknął
12 5 |       skłonił się nisko,~Chciał coś do niej przemówić, już usta
13 5 |        Przywykł, żeby mu zawsze coś bębniło w ucho,~Nawet wtenczas,
14 5 | Strzelcy zaczęli szemrać, każdy coś powiadał,~Tamten - jak zwierza
15 5 |       się na końcu stoła: jedni coś postrzegli,~Wskazują palcem,
16 5 |         Odemknął szafę i w niej coś kręcić zaczynał.~ ~Stały
17 6 |   znająca,~A postrzegam, że ona coś tu nam zamąca,~Intryguje
18 6 |       srodze mnie obraził".~"Po coś Waść - krzyknął Robak -
19 6 |        Polak, dla kraju rad bym coś dokazać,~Choć duszę oddać.
20 7 |          Ale z miny poznano, że coś złego knuje,~Więc do kordów,
21 8 |      wszystko; ja może nawzajem~Coś odkryję i tak się oba poprzyznajem".~ ~"
22 8 |      zrobił kroków parę,~Gdy mu coś drogę zaszło; spójrzał,
23 10|        że grzeszy.~Powiem tobie coś, pewnie to ciebie pocieszy:~
24 11|       wiem, skąd pamiątka Pana,~Coś niby jak rozsada w jesieni
25 12|         który stał na stronie~I coś pilnego szeptał swojej przyszłej
26 12|       włości!~Boję się, żeby to coś nie było z niemiecka!~Wszak